പ്രയാസി

“ഛെ! അവളത് കണ്ടിട്ടുണ്ടാകുമോടാ..”

2009-02-13T10:01:00.000+03:00

വാലന്റൈ ഡേ വയലന്റ് ആള്‍ ഡേ യായി പരിഷ്കരിച്ചിട്ടില്ലാരുന്ന എന്റെ കോളേജ് കാലം.
വെളുപ്പിനു തന്നെ നജീബിന്റെ ഇറച്ചിക്കടയില്‍ ചെന്നു. പറഞ്ഞ പോലെ രസ്നക്കുപ്പീല്‍ സാധനം റെഡി. കുപ്പീന്നു ഫില്ലറില്‍ ഫില്ലറീന്നു പേനയിലേക്ക്, കാളരക്തത്തിനു വല്ലാത്ത കട്ടി!? പേനകൊണ്ട് എഴുത്ത് നടക്കില്ല, ഈര്‍ക്കില്‍ കടിച്ച് ചവച്ച് അതു കൊണ്ട് ഞാന്‍ തന്നെ വരച്ചുണ്ടാക്കിയ ചുവന്ന ഹ്യദയത്തിന്റെ പടമുള്ള ഗ്രീറ്റിംഗില്‍ ഒരു വിധം എഴുതി.

“ഇതെന്റെ ഹ്യദയ രക്തം, ഇതെന്റെ പ്രണയം, നിന്നോടുള്ള പ്രണയം! നിന്റെ തുളക്കുന്ന നോട്ടം എന്നെ അന്ധനാക്കി, നിന്റെ ജ്വലിക്കുന്ന ചിരി എന്നെ വേദനയില്ലാത്തവനാക്കി, നിന്റെ ചൂടില്‍ ആ തീയില്‍ ഞാന്‍ സ്വയം കരിഞ്ഞു വീഴാം, ചിറകറ്റു വീഴും മുന്‍പെ ഒരു വാക്ക് ഇഷ്ടമാണെന്നൊരു വാക്ക്..കാത്തിരിക്കുന്നു...,“ (കടുത്തുപോയല്ലെ..! കാളരക്തത്തിനു ഈ സൈസ് മതി)

ഇടതു കൈയ്യില്‍ സ്വന്തമായി അവള്‍ക്കു കാണാന്‍ മാത്രമായി ഒരു ഡ്രസ്സിംഗ്! വീട്ടുകാരുടെ അനാവശ്യ ചോദ്യങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കാനായി ഫുള്‍സ്ലീവില്‍ ജന്റില്‍മാനായി കോളേജിലേക്ക്.
ബസ് സ്റ്റാന്‍ഡിലേക്ക് ഒരു കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരമുണ്ട്. വഴിയില്‍ വെച്ച് സജിയെ കണ്ടു
“അളിയാ ആ ഇരട്ടകള്‍ വരുന്നുണ്ട്”
ഒരാഴ്ചയായി ഞങ്ങടെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രുക്കളാ അവളുമാറ്, കുറച്ചു ദിവസം മുന്നെ അതിലൊരുവള്‍ ഇഷ്ടമാണെന്നു പറഞ്ഞ ഒറ്റക്കാരണത്താല്‍ അവനെ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ വെച്ച് പരസ്യമായി പോടാന്നു വിളിച്ചു! കൊലക്കയര്‍ വരെ കിട്ടാവുന്ന ക്രൂരമായ കുറ്റം! വിടില്ല ഞങ്ങള്‍!!

പരിസരം ഞങ്ങള്‍ക്കനുകൂലം, രണ്ടും സൈക്കിളിലാ വരുന്നത്, ഒന്നുരുട്ടിയും ഒന്നു ചവുട്ടിയും, ഞാന്‍ ഹാന്‍ഡിലില്‍ പിടിച്ച് നിര്‍ത്തി.
കോലുമിട്ടായി പോലെയാണെലും രണ്ടും കീരി ജന്മമാ., ചീറിക്കൊണ്ട് നില്‍ക്കുന്നു.
“ഒരാളെന്താ നടക്കുന്നത്!? എക്സര്‍സൈസാ..!“ ഞാനാക്കിച്ചോദിച്ചപ്പോഴേക്കും സജി പറഞ്ഞു
“അളിയാ ടയര്‍ വെടി തീര്‍ന്നതാ..”
ഒരെ കളറിലെ ചുരിദാര്‍, കമ്മല്‍, മാല, തലമുടി, ചെരുപ്പ്, സൈക്കിളിന്റെ നിറം എല്ലാം ഒന്ന്! എന്തിനേറെ രണ്ടിന്റെം മുഖത്തെ ദേഷ്യം പോലും എന്തൊരു സാമ്യം!
“വഴീന്നു മാറ്, ഞങ്ങള്‍ വീട്ടിച്ചെന്ന് പറയും“ ഇരട്ടേലൊന്ന് അഹങ്കാരത്തോടെ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പൊ കലി വന്നു.
“എല്ലാ കാര്യത്തിലും ഒരു പോലെയല്ലെ, അപ്പൊ ഇതും അതു പോലെത്തന്നങ്ങ് പോട്ടെ”
കാറ്റുള്ളതിന്റെ കൂടി വാല്‍റ്റൂബ് ഞാനഴിച്ചെടുത്തു.
“സ്കൂളിനടുത്തുള്ള സൈക്കിള്‍ ഷോപ്പ് അറിയാമല്ലൊ, രണ്ടാളും കൂടി ജാളിയായി ഉരുട്ടിക്കൊ, ആരോടെന്നു വെച്ചാ പരാതീം പറഞ്ഞൊ!“

അപ്പോഴേക്കും ബസെത്തി, ഓടി ഒരു വിധം ബസേല്‍ തൂങ്ങി.
സിറ്റിയിലുള്ള ഭാവികാമുകിയുടെ കോളേജിനു മുന്നില്‍ കുറെ കറങ്ങി, കാണാന്‍ പറ്റിയില്ല..:(
ഞങ്ങടെ കോളേജില്‍ പെന്‍‌കുട്ടികളില്ലാത്തോണ്ട് കൂട്ടുകാരന്റെ കോളേജില്‍ ചെന്നു കറങ്ങി, ഉച്ചക്കു തന്നെ വീട്ടിലെത്തി, സജിക്കൊരു ജീന്‍സെടുക്കണം വീട്ടിലേക്ക് കുറച്ച് സാധങ്ങള്‍ വാങ്ങണം കൂടെ കാമുകിക്ക് കാര്‍ഡ് കൊടുക്കണം, വാപ്പയോട് കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു വണ്ടി വാങ്ങി. നാല്പതില്‍ കൂടുതല്‍ സ്പീഡില്‍ പോകില്ലാന്നു എഴുതി ഒപ്പിട്ടു കൊടുത്തു. ഷോപ്പിംഗും കഴിഞ്ഞ് നേരെ അവളെക്കാണാന്‍ അവട കോളേജിലേക്ക്...

രാവിലെ പോലെ മിസ്സാകാന്‍ പാടില്ല, ഭാഗ്യം കോളേജ് വിട്ടതെ ഉള്ളു. അവള്‍ കയറിയ ഓട്ടോയോടൊപ്പം പാരലലായി വണ്ടി വിട്ടു. ഗ്രീറ്റിംഗ്കാര്‍ഡ് ഓട്ടൊക്കുള്ളിലെറിഞ്ഞു. സീറ്റില്‍ തന്നെ വീണു. ന്യൂട്ടന്‍ സിദ്ധാന്തം അരങ്ങേറാത്തതിനാല്‍ ഇച്ചിരി സമാധാനം
തിരക്കിനിടയില്‍ ഓട്ടൊ മുന്നിലായി, എന്തൊരു സ്പീഡാ ഈ ഓട്ടൊക്കാരന്!? ഇനി അവളു പറഞ്ഞിട്ടാകുമൊ!? അവളാ കാര്‍ഡ് എടുത്തൊന്ന് അറിയാന്‍ വയ്യ, വല്ലാത്ത ടെന്‍ഷന്‍.
മൂന്നു വീലുള്ള അവനീ അഹങ്കാരമാണെങ്കില്‍ രണ്ടു വീലില്‍ പോകുന്ന എനിക്കെന്തോരം കാണും!
ഞാനാക്സിലേറ്ററില്‍ മുറുക്കിയപ്പോള്‍ രണ്ടു കയ്യിലും പ്ലാസ്റ്റിക് കവറ് പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് സജിയെന്നെ തല കൊണ്ട ഇടിച്ചിട്ട്
“ടേയ് നീയിത്ര സീരിയസാകല്ലെ..! പതുക്കെ പൊ..”
“കാര്‍ഡവള്‍ എടുത്തോന്നറിയണം” നീ പേടിക്കാതിരിക്ക് ഞാനല്ലെ ഓടിക്കുന്നത്!“
“ഒന്ന്.. രണ്ട്.. മൂന്ന്.. ഓരൊ വാഹനങ്ങളെ ഓവര്‍ടേക്ക് ചെയ്യുമ്പോഴും ഞാന്‍ എണ്ണിക്കൊണ്ടിരുന്നു..
“എടുത്തില്ലെല്‍ നാളെം കൊടുക്കാല്ലോടാ..“
“പോടാ..ഈ വാലന്റൈന്‍ ഡേക്ക് കൊടുക്കുന്ന പോലാകില്ല!“
പറഞ്ഞു തീര്‍ന്നില്ല എതിരെ പാഞ്ഞു വന്ന ടെമ്പൊ അടുത്തെത്തിയതും എന്റെ നേരെ വെട്ടിത്തിരിച്ചു, റോഡിലെ കുഴി അവനപ്പോഴാ കണ്ടത്! രക്ഷപ്പെടാനായി ഇടത്തോട്ട് ചെരിഞ്ഞ ഞാന്‍ ഓടയിലെന്റെ പ്രതിബിംബം കണ്ട് പേടിച്ചു. വലത്തോട്ട് വെട്ടിച്ചതും ട്രാന്‍സ്പോര്‍ട്ട് ബസിന്റെ പള്ളക്കടിച്ച് ഉയര്‍ന്ന് പൊങ്ങി, പിന്നീടങ്ങോട്ടുള്ളത് കൈവിട്ട കളിയായിരുന്നു, എമറ്ജന്‍സിയായി നടുറോഡില്‍ തന്നെ ലാന്‍ഡ് ചെയ്ത എന്റെ തലയില്‍ തൊട്ടുരുമ്മിക്കൊണ്ട് വല്ലാത്തൊരു ശ്ബ്ദത്തോടെ പിറകില്‍ നിന്നും വന്ന ഓട്ടൊ! തലയില്‍ മുന്നിലെ ടയറ് ചെറുതായി മുട്ടി, ടാറും ടയറും കൂടിച്ചേര്‍ന്ന കരിഞ്ഞ മണം മൂക്കു തുളച്ചു കയറി,

“എന്നെ കൊലപാതകിയാക്കുമോടാ..#%$*%(^(*(&(&&%^$%^%“ എന്നും ചോദിച്ച് ഓട്ടൊ ഡ്രൈവറിന്റെ വരവില്‍ എഴുന്നേറ്റ് ഓടണമെന്നു തോന്നിയെങ്കിലും കഴിഞ്ഞില്ല, പറക്കുന്ന പോലൊരു ഫീല്‍ തോന്നിയപ്പോഴാണ്‍ മൂന്നാലുപേരുടെ കൈയ്യിലാണെന്ന് മനസ്സിലായത്, അവരെന്നെ ചുമന്നു റോഡ് സൈഡിലെ മതിലില്‍ ചാരി നിര്‍ത്തി. ശരീരം മുഴുവന്‍ നന്നായി പരിശോധിച്ചു.
“പുറമെ ഒരു കൊഴപ്പോം ഇല്ല, യെന്നാലും ആശൂപത്രീക്കൊണ്ട് കാണിക്കണം കേട്ടാ..വല്ലോടൊം വേദനയുണ്ടാടെ!?“ കൂട്ടത്തിലാരൊ ചോദിച്ചു.
“ഇല്ലണ്ണാ..” ഒരു വിധം ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
നാരങ്ങാവെള്ളം, സോഡാ, എന്നൊക്കെയുള്ള നല്ല പ്രതീക്ഷകള്‍ തെറ്റിച്ചു കൊണ്ട് അപ്പോഴേക്കും ആരൊ വെള്ളവുമായി വന്നു, ആ നില്‍പ്പില്‍ രണ്ട് കപ്പ് വെള്ളം കുടിച്ചപ്പോഴാണ്‍ കൂടെ രണ്ടു പേര്‍ കൂടി ഉണ്ടായിരുന്ന കാര്യം ഓര്‍മ്മ വന്നത്. ഒരു കൈയ്യില്‍ പ്ലാസ്റ്റിക് ബാഗുകളും മറു കൈ കോമപോലെയും പിടിച്ച സജിയെ ഓടയില്‍ നിന്നും നാട്ടുകാര്‍ വലിച്ച് കയറ്റി, പിടുത്തങ്ങളില്ലാത്ത അവന്‍ ആദ്യം തന്നെ പോയിരുന്നു.
അടുത്തയാളെവിടെ..!?
റോഡിനിരുവശവും നോക്കീട്ട് കാണാത്തോണ്ട് കൂടി നിന്ന അണ്ണന്മാരോട് ചോദിച്ചു
“എന്റെ വണ്ടിയെവിടേണ്ണാ..!?,
“യെന്നാലും വീടുകളിലൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ട് തന്നെ ചെല്ലാ വണ്ടികള്‍ ഓടിക്കണത്..! ലോണ്ടെ അവിടൊണ്ടപ്പീ..

വെള്ളം തന്ന അണ്ണന്‍ ചൂണ്ടിയ ഭാഗത്ത് അനാഥനെപ്പോലെ കിടക്കുന്ന സ്കൂട്ടറിനെ കണ്ടപ്പൊ മനസ്സൊന്നു കാളി, വാപ്പച്ചിയെങ്ങാന്‍ ഈ കാഴ്ച കണ്ടാല്‍! ഹൊ! ഓര്‍ക്കാന്‍ കൂടി വയ്യ, ഞാനോടി, വീണ പരിഭവം കൊണ്ടൊ നാണം കൊണ്ടാണൊ എന്നറിയില്ല തല ഒരു വശത്തേക്ക് ചരിച്ച് പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാന്‍ ബലം പ്രയോഗിച്ച് നിവര്‍ത്തിയിട്ടും കൂട്ടാക്കുന്നില്ല. അടുത്തു നിന്ന ഒരണ്ണന്‍ ബംബര്‍ നോക്കി ഒന്നു കൊടുത്തു. നാണവും പരിഭവവും ഒന്നിച്ചു മാറി.

നാട്ടുകാര്‍ എന്നെ പരിശോധിച്ച പോലെ ഞാന്‍ സ്കൂട്ടറിനെ പര്‍ശോധിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
“എടാ..എന്റെ കൈമുട്ടു നോക്കിക്കെ!?” കൂട്ടുകാരന്റെ ദയനീയ ശബ്ദം,
“ഹെഡ് ലൈറ്റിനും ഇന്‍ഡിക്കേറ്ററിനും ഒരു കുഴപ്പോമില്ലെടാ..!“ ഞാനവനെ നോക്കാതെ മറുപടി കൊടുത്തു. എക്സ്ട്രാഫിറ്റിംഗ്സിന്റെ അടിഭാഗം പകുതിയും ഉരഞ്ഞു പോയിരുന്നു, അതില്ലായിരുന്നെങ്കിലുള്ള അവസ്ഥ!.
“എടാ എന്റെ കാല്‍മുട്ടും വേദനിക്കുന്നു” വീണ്ടും അവന്റെ ശബ്ദം
“ബോഡിക്ക് ഒരു പോറല്‍ പോലുമില്ലെടാ..!“ എന്റെ മറുപടിക്ക് ശേഷമുള്ള നിശബ്ദതയില്‍ പന്തിയില്ലായ്മ തോന്നിയ, ഞാന്‍ പതിയെ അവനെ നോക്കി, വല്ലാതെ വയലന്റായി നില്‍ക്കുന്ന അവനെന്നെ കൈവെച്ചേക്കുമെന്നു തോന്നിയതു കൊണ്ട് മാത്രം പറഞ്ഞു
“വണ്ടിയൊന്നു നല്ലോണം നോക്കട്ടെ! ഇപ്പം നമുക്ക് ആശുപത്രിയില്‍ പോകാടാ….“

പോണോരും വരണോരും പെന്‍‌വാണിഭക്കേസിലെ ഇരയെ നോക്കുന്നമാതിരി ഞങ്ങളെ തുറിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, അതൊന്നും മൈന്‍ഡാതെ ചെരിഞ്ഞും കിടന്നും ഞാന്‍ വണ്ടിയെ പരിശോധിച്ചു.
“എടാ..“ വീണ്ടും അവന്റെ കരയുമ്പോലുള്ള വിളി
“ഹോസ്പിറ്റലില്‍ പോകാന്നു പറഞ്ഞില്ലേടാ..പിന്നെന്താ!?“
“അതല്ലെടാ..അങ്ങോട്ട് നോക്കിക്കെ!?”
അവന്‍ ചൂണ്ടിയ വീടിന്റെ മുകളില്‍ ചിരിച്ചോണ്ട് നില്‍ക്കുന്ന ഇരട്ടകളെ കണ്ട് എനിക്കും കരച്ചില്‍ വന്നു,
പടച്ചോനെ ഇതുങ്ങടെ ആവാസസ്ഥാന്റെ മുന്നിലാണാ ഈ അഭ്യാസമെല്ലാം അരങ്ങേറിയത്, എങ്ങനെയെങ്കിലും അവിടുന്നു വലിഞ്ഞാ മതിയെന്നായി, ഒരു വിധം വണ്ടി സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്തു.
“എടാ കേറടാ..”
“നിന്റെ പിറകില്‍ കേറുന്ന പ്രശ്നമില്ല” എന്ന മറുപടിയോടെ അവനവിടെത്തന്നെ നിന്നു,
“എടാ അവളുമാരു നോക്കുന്നെടാ..പെട്ടെന്നു കേറെടാ..പതുക്കെ ഓടിക്കാടാ.”
ഒരു വിധം അവനെ വലിച്ചു കേറ്റി
അവളുമാരുടെ മുന്നീന്നു വിട്ടതോടെ ഇച്ചിരി സമാധാനമായി
ഹോസ്പിറ്റലില്‍ ചെന്ന് അവന്റെ കൈമുട്ടില്‍ പഞ്ഞിവെച്ച് അവന്റെ കഴുത്തില്‍ തന്നെ തൂക്കി, വീണതിന്റെ ക്ഷീണം മാറ്റാന്‍ ചിക്കനും പൊറോട്ടയും കഴിക്കാന്‍ കയറി. ആറ്ത്തിയോടെ ചിക്കന്‍ കടിച്ചു വലിക്കുന്നതിനിടെ വിഷമത്തോടെ ഞാന് പറഞ്ഞു
“ഛെ അവളത് കണ്ടിട്ടുണ്ടാകുമോടാ..”
“അതെനിക്കറിയില്ലെടാ.. പക്ഷെ അവളുമാര്‍ ആ ഇരട്ടകള് നല്ലോണം കണ്ടിട്ടുണ്ട്”

----------------------------------------------------------------------

വാല്‍ക്കഷണം
കൌമാരക്കാരന്റെ സ്വഭാവം ഇങ്ങനാ.. വാലില്‍ പടക്കം കെട്ടിയ പട്ടീടെ കൂട്ട്, ചൂടു പാലു കുടിച്ച പൂച്ചയെ പ്പോലെ,, ഓസിനു ബ്ലോഗു കിട്ടിയ ബ്ലോഗറെപ്പോലെ, ആ പ്രായത്തില്‍ ഈ ലബ്ബിന്റെ കാര്യത്തില്‍ അവറ് പല പ്രാന്തും കാണിക്കും. പ്രത്യേകിച്ച് അതിനായൊരു ദിവസം കിട്ടുകയെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ കൂടുതല്‍ കുഷി! അതോണ്ട് അവര്‍ കാണിക്കട്ടെ, അവരെ അവരുടെ വഴിക്കങ്ങ് വിടുക, കെട്ടിയിടാന്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍ പത്തില്‍ പത്ത് അവരത് പൊട്ടിക്കും! എന്നു കരുതി പാശ്ചാത്യരുടെ അനുകരണമായ വാലന്റൈന്‍ ഡേയോട് എനിക്കും താല്പര്യമില്ല! അങ്ങനെ കാമുകര്‍ക്കൊരു ദിവസം വേണമെന്നു നിര്‍ബന്ധാച്ചാല്‍ നമുക്കു നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിനു ചേര്‍ന്നൊരു ദിവസം തിരഞ്ഞെടുത്തൂടെ, റോള്‍ മോഡല്‍ രമണന്‍ തന്നെയായിക്കോട്ടെ, പുള്ളി കെട്ടിത്തൂങ്ങിയ ആ ദിവസമല്ലെ ഏറ്റവും അനുയോജ്യം! പരസ്പരം ഓരൊ മുഴം കയറ് ഗിഫ്റ്റായി കൊടുത്ത് ഹ്യദയചില്ലകളില്‍ പ്രണയത്തെ കെട്ടിത്തൂകക്കുകെം ചെയ്യാം
അപ്പോള്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും പ്രയാസിയുടെ
“ഹാപ്പി രമണന്‍ ഡൈ ഡേ”

ബോട്ടം വ്യൂ..!!!

2008-12-28T13:01:00.016+03:00

വളരെയധികം ദയാലുവും കരുണാനിധിയുമായിരുന്നു ഗൂഗിള്‍ലാന്റ്റ് ഭരിച്ചിരുന്ന ഗൂഗ്ലിരാജാവ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് തന്റെ പ്രജകള്‍ക്ക് പട്ടയം പോലുമില്ലാതെ ഭൂമികള്‍ പതിച്ചു നല്‍കിയതും, നല്ലൊരു കലാസ്നേഹിയായ രാജാവ് പല കലാ കേന്ദ്രങ്ങളും ആരംഭിച്ചു. കലയെക്കാള്‍ അവിടെയൊക്കെ കൊലയെക്കുറിച്ചാണു ചര്‍ച്ച നടക്കുന്നതെന്നറിഞ്ഞ രാജാവിനു സങ്കടമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും കൈവിട്ടുപോയ കമന്റു പോലെ കല്ലീവല്ലി അടിച്ചും സഹിക്കാതെ വരുമ്പോള്‍ റാണിജിയെ അടിച്ചും അഡ്ജസ്റ്റു ചെയ്തു പോന്നു.
ആയിടക്കു അയല്‍ദേശങ്ങളില്‍ വയാഗ്രയെക്കാളും ശക്തിയില്‍ വര്‍ഗ്ഗീയ വൈറസ് പടര്‍ന്നു പിടിക്കുകയായിരുന്നു. അവിടെ നിന്നും കുറച്ചു സ്റ്റോക്കുമായി ചില ചില്ലറക്കച്ചവടക്കാര്‍ ഗൂഗിള്‍ലാന്റിലേക്കും ചേക്കേറി. നല്ലോണം വിവരമുണ്ടായിരുന്ന ഗൂഗിള്‍ലാന്റിലെ ഭൂരിപക്ഷ ജനത, അത്യാവശം ആന്റീബയോട്ടിക് കഴിക്കുന്നത് കൊണ്ട് വലിയ പ്രശ്നമൊന്നുമില്ലാതെ കാലം കഴിഞ്ഞു പൊക്കൊണ്ടിരുന്നു.
കച്ചവടക്കാര്‍ ഓരൊ പെട്ടിക്കട തട്ടിക്കൂട്ടി അവസരത്തിനായി കാത്തിരുന്നു.

ഗൂഗിള്‍ രാജന്‍ ഭരണ പരിഷ്കാരങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി നടപ്പില്‍ വരുത്തി, പരിഷ്കാരം കൂടുന്നതനുസരിച്ച് തന്റെ മോളും വലുതാകുന്നത് രാജരാജ തിരുമേനി ശ്രദ്ധിച്ചു. അവളുടെ വോയിസ് ചാറ്റും വീഡിയൊ ചാറ്റും ദിനം പ്രതി കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ രാജന്റെ അന്തരാംഗങ്ങളില്‍ ഒരു വേലിചാട്ടം പൊട്ടിമുളക്കാന്‍ തുടങ്ങി, സ്വന്തം അടുപ്പില്‍ തീ പോലുമില്ലാതിരുന്ന കാലത്ത് അടുത്ത വീട്ടിലെ കോഴിക്കറിക്ക് ഉപ്പില്ലാന്നു പറഞ്ഞതിനു പകരമായി ഒടേതമ്പുരാന്‍ തന്ന സമ്മാനമല്ലെ! അവളതും ചെയ്യും അതിനപ്പുറവും ചെയ്യും രാജരാജ തിരുമനസ്സിന്റെ നെഞ്ചകം ഠപ്പെ ഠപ്പേന്നു തേങ്ങ പോട്ടുംപ്പോലെ മിടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
നടന്നും ഇരുന്നും കിടന്നും ചിന്തിച്ചു അവസാനം ഒരു ഉപായം കണ്ടു പിടിച്ചു.
ബുദ്ധിമാനായ മന്ത്രി പുംഗോനെ ചാറ്റി രാത്രി തന്നെ മാസ്റ്റര്‍ പ്ലാന്‍ തയ്യാറാക്കി.

പിറ്റേന്ന് ഗൂഗിള്‍ലാന്റ്റിന്റെ സ്വന്തം ചാനലായ സ്മൈലി ടി.വി യില്‍ കൂടി ജനം ആ വാര്‍ത്ത കേട്ടു.
ഗൂഗിള്‍ രാജ്യത്ത് മഹത്തായ ഒരു ചിത്ര രചനാ‍ മത്സരം നടത്തുന്നു!
ഏറ്റവും നല്ല ചിത്രകാരനു സമ്മാനം! രാജപുത്രി!!!

കേട്ടവര്‍ കേട്ടവര്‍ വണ്ടറടിച്ചു, യുവാക്കള്‍ കോരിത്തരിച്ചു, വ്യദ്ധജനങ്ങള്‍ക്ക് കോച്ചിപ്പിടിച്ചു, കഴിവുള്ള വീര ശൂര പരാക്രമികള്‍ എല്ലാ വിധ സന്നാഹങ്ങളുമായി രാജ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് യാത്രയായി.

മത്സരം തുടങ്ങി…

പതിനായിരങ്ങള്‍ ആയിരമായി…ചുരുങ്ങി
പിന്നെയത് നൂറായി..അവസാനം അതില്‍ നിന്നും അഞ്ചു പേരെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. (എസ്.എം.എസ് വഴിയാണെന്നു സ്ഥിതീകരിക്കാത്ത റിപ്പോറ്ട്ടുണ്ട്..:)

മത്സരാര്‍ത്ഥികളെ പരിചയപ്പെടാം...
ഇഷ്ടിക ഡക്ലസ്!!
പ്ലാറ്റ് ഫോം അന്ത്രുമാന്‍!!!
കൂരപൊക്കി സുഷാംഗന്!!!
സന്‍‌ലൈറ്റ് ചന്ദ്രു!!!
റെയിമ്പൊ ആന്റണി!!!

അഞ്ചാളെയും ഗൂഗിള്‍ രാജ സസൂക്ഷ്മം നിരീക്ഷിച്ചു, കൂട്ടത്തില്‍ അവരെ വാ നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന റാണിയെയും, രാത്രി ഇടിക്കാനുള്ള ഒരു കാരണം കിട്ടി! രാജാവ് ഉള്‍പുളകിതനായി.

അഞ്ചു വിന്‍ഡോയില്‍ കൂടി അഞ്ചാളെം മാറി മാറി നോക്കിയിരുന്ന രാജപുത്രിയെ ഓരോരുത്തരുടെയും വീരസ്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞ് “തൊഴിപ്പെണ്ണുങ്ങള്‍“(അതായത് കൂലിയായി തൊഴി വാങ്ങുന്ന പെണ്ണുങ്ങള്‍) കളിയാക്കി.

മത്സരം ആരഭിക്കട്ടെ! രാജന്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
ഉച്ചത്തില്‍ പെരുമ്പറ മുഴങ്ങി... മത്സരം ആരംഭിച്ചു

വിശാലമായ വെള്ളക്ക്യാന്‌വാസില്‍ ഡക്ലസ് തന്റെ കലാവിരുത് വരച്ചു ചേറ്ത്തു..

“എന്താണിത്!?“രാജന്റെ ചോദ്യത്തിനുത്തരമായി

“ഇഷ്ടിക” ഡക്ലസ് വിനയത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
“ഭേഷ്”
“അടുത്ത കേമന്‍ വരട്ടെ”
ഡക്ലസ്സിന്റെ ഇഷ്ടികക്കു കീഴെയായ് ഇടത്തു നിന്നും വലത്തോട്ട് നീട്ടിയൊരു വരയും വരച്ചു അന്ത്രുമാന്‍ കസേരയില്‍ ചെന്ന് ഉപവിഷ്ടനായി.

അത്ഭുതത്തോടെ രാജന്‍ ചോദിച്ചു

“അന്ത്രുമാന്‍ വാട്ടീസ് ദിസ്!?“
“അതു നമ്മട ഡുക്ലസിന്റെ കട്ട താഴെപ്പോകാതിരിക്കാന്‍ ഒരു പ്ലാറ്റ് ഫോം കെട്ടീതാ.. യേത്!?“
“വെരി ഗുഡ്! അടുത്തയാള്‍ ദിവംഗതനാകട്ടെ!?” രാജരാജ തിരുമേനി വീണ്ടും വിളിച്ചു”
സുഷാംഗന്‍ തന്റെ മാസ്റ്ററ് പീസ് തൊഴിലിനെയും അതിനു സമ്പാദ്യമായിക്കിട്ടുന്ന തൊഴിയെയും മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്ത് ഒരു പെട പെടച്ചു!

“എന്തായിത് കൊട്ടാരമാണൊ‍!?“ രാജാവിന്റെ ആക്കിയ ചോദ്യത്തിനു

“അല്ല തിരുമനസ്സെ ഡക്ലസിന്റെ ചുടുകട്ട കൊണ്ട് അന്ത്രുമാന്റെ പ്ലാറ്റ്ഫോമില്‍‍ ഞാനെന്റെ കൂര പണിതതാ” വിനയത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞ് സുഷാംഗനും സീറ്റില്‍ ചെന്നിരുന്നു.
“അടുത്ത കലാകാരനെവിടെ?“
ചന്ദ്രു ആഗമനായിട്ടും മുടിഞ്ഞ കളറു കാരണം രാജരാജന് കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല, രാജാവ് കൊലവിളി വിളിച്ചു
“എവിടെ ചന്ദ്രു!?”
സദസ്സില്‍ നിന്നു ചന്ദ്രൂന്റെ കൂട്ടുകാരന്‍ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു,

“ചന്ദ്രുവെ ചിരിക്കെടാ‍..“
ചന്ദ്രു വെളുക്കെ ചിരിച്ചു, ആ പ്രകാശത്തില്‍ ചന്ദ്രുവിനെ എല്ലാരും കണ്ടു! സുഷംഗന്റെ കൂരക്കു മുകളിലായി ചന്ദ്രു തന്റെ കഴിവു പ്രകടിപ്പിച്ചു.

തിളങ്ങുന്ന സൂര്യന്‍!

“ബലേഭേഷ് ചന്ദ്രൂ..” രാജന്‍ ബലം പിടിച്ചു പറഞ്ഞു
“അടുത്ത കലാകാരന്‍ കടന്നു വന്നാലും“ വിളിച്ചു വിളിച്ചു രാജന്റെ ഡയഫ്രം കീറിയതു കൊണ്ട് വിളിയുടെ ഹോള്‍സെയില്‍ മന്ത്രിപുംഗവന്‍ ഏറ്റെടുത്തു.
വളഞ്ഞു കുറുകി സദസ്സിനു മുന്നിലെത്തിയ ആന്റണി തന്റെ ഇഷ്ട ചിത്രം വരച്ചു.

“എന്താണിത്!?” രാജന്‍ വളഞ്ഞു ചോദിച്ചു

“മഴവില്ല്”
“ഇതെന്ത്! കറുത്ത മഴവില്ലൊ!?”
“ഭൂമി മലയാളം മുഴുവനും വിഷപ്പുക നിറഞ്ഞ കാരണം മഴവില്ലു കറുത്തു പോയതാ..”
“മഴവില്ലെ മഴവില്ലെ എന്റെ കൂട്ടുകാരിയല്ലെ..
നീയെന്തെ ഇങ്ങനെ ബ്ലാക്കിപ്പോയേ..” മൂളിപ്പാട്ടോടു കൂടി ആന്റണിയും ചെന്നു സീറ്റില്‍ ഉപവിഷ്ടി.

രാജാവ് കടുത്ത കന്‍ഫ്യൂഷനിലായി.
“അഞ്ചു പേരും കേമന്മാര്‍! ആര്‍ക്ക് ഞാനെന്റെ മോളെക്കൊടുക്കും മന്ത്രി പുംഗവാ!?”
അപ്പോഴാണ്‍ മൊബൈലില്‍ ഗെയിം കളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന മന്ത്രി കുമാരനോട് തന്തയാന്‍ ഈ മഹാ സ്രിഷ്ടി കാട്ടി പറഞ്ഞത്,
“നോക്കെടാ കഴിവുള്ള ആണുങ്ങള്‍ വരച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത്, നീ ഗെയിമും കളിച്ചു നടന്നൊ! പെണ്ണിനെ ആന്‍‌പിള്ളേരു കൊണ്ട് പോകും”
ചിത്രം കണ്ട മന്ത്രി കുമാരന്‍ ഉറക്കെച്ചിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി, ചിരിച്ച് ചിരിച്ച് കരണം മറിഞ്ഞു, മകനു വട്ടായോന്നു വരെ മന്ത്രി സംശയിച്ചു!
“ഹ,ഹ..ഡാഡീ..ഈ ചിത്രം മഹാ രാജന്റെയാ..”
“ങ്ഹെ!“
“അതേന്ന് ഇന്നു രാവിലെ കൂടി ഞാനീ സീന്‍ കണ്ടതെ ഉള്ളു”
“എങ്ങനെ!?“
“അതെങ്ങനാ ഒരു നല്ല ഡിജിറ്റല്‍ ക്യാമറ വാങ്ങിത്തരാന്‍ എത്ര നാളായി പറയുന്നു, കേള്‍ക്കില്ല, റിയല്‍ ഫോട്ടം എടുത്തു തരില്ലായിരുന്നൊ!? രാജകുമാരിയാണ് കുളിമുറിയിലെന്നു കരുതി ഞാന്‍ പതുക്കെ ജനാലയുടെ ഗ്ലാസ്സൂരി, അപ്പോള്‍ കണ്ട കാഴ്ചയാ ഇത്”
“എന്തു കാഴ്ച!?”
“നല്ലോണം നോക്ക്! തറയില്‍ പോയ സോപ്പ് മഹാരാജന്‍ കുനിഞ്ഞെടുക്കുന്ന ബോട്ടം വ്യൂവാ ഇത്”
ചിത്രം സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി, മകനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു, മന്ത്രി നേരെ രാജാവിനടുത്തേക്കോടി, വിവരങ്ങള്‍ ധരിപ്പിച്ചു.

അഞ്ച് കലാകാരന്മാരെയും രാജസന്നിധിയില്‍ ഹാജരാക്കി, ഓരോരുത്തരും കരഞ്ഞു കൊണ്ട് തങ്ങളുടെ ചിത്രങ്ങളെ ന്യായീകരിച്ചു. പക്ഷെ തങ്ങള്‍ വരച്ച ചിത്രത്തിന്റെ ഫൈനല്‍ വെര്‍ഷനില്‍ അവര്‍ക്കും നാണം തോന്നി! രാജാവ് വളരെ ദയാലുവായിരുന്നതിനാല്‍ എല്ലാവരെയും ചിത്രത്തില്‍ കാണുന്ന അതേ വ്യൂവില്‍ നിര്‍ത്തി ഓരോന്നു പൊട്ടിച്ചു! കൂടെ നല്ലൊരു ഉപദേശവും!

“മേലാല്‍ ഗ്രൂപ്പിവരക്കരുത്, ഗ്രൂപ്പുന്തോറും ചിത്രത്തിനു പുതിയ രൂപങ്ങളും മാനങ്ങളും കൈവരും”

തന്നെ വലിയൊരു അപമാനത്തില്‍ നിന്നും രക്ഷിച്ച മന്ത്രികുമാരനു രാജാവ് മോളെ വിവാഹം കഴിച്ചു കൊടുത്തു. അവര്‍ ഒരുപാടു കാലം ഗെയിമും കളിച്ചു സുഖമായി ജീവിച്ചു...:)

എല്ലാ ബൂലോകര്‍ക്കും പ്രയാസിയുടെ
“സ്നേഹ നിര്‍ഭരമായ പുതുവത്സരാശംസകള്‍”

സുഹ്യത്തുക്കളുടെ അഭ്യര്‍ത്ഥന മാനിച്ച് അടുത്ത വര്‍ഷം മുതല്‍ നന്നാകാന്‍ തീരുമാനിച്ചു!..;)

തോന്ന്യവാസം!

2008-11-11T14:05:00.000+03:00

കൂട്ടുകാരന്റെ ശ്രമഫലമായി അമേരിക്കയില്‍ കാലു കുത്താന്‍ ഭാഗ്യം ലഭിച്ച കാപ്പു ആദ്യ ദിവസം തന്നെ നാട്ടിലെ ശീലത്തില്‍ വൈകുന്നേരം ഒന്നു നടക്കാനിറങ്ങി.

അമ്പരചുമ്പികളായ കൂറ്റന്‍ കെട്ടിടങ്ങളും ചുമ്പന ചുമ്പികളായ സായിപ്പിസായിപ്പന്മാരും. അമേരിക്ക എന്ന മഹാ രാജ്യം! കാപ്പു വണ്ടറടിച്ചു. ധരിച്ചിരിക്കുന്ന സെക്കന്‍ഡ് പേപ്പര്‍ മുഴുവന്‍ പുറത്തുകാണിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെത്തന്നെ കടാക്ഷമെറിഞ്ഞു പോയ മദാമ്മയുടെ പിറകെ വിട്ടു. അവള്‍ ചെന്നു കയറിയത് ഗാര്‍ഹിക ഉപകരണങ്ങള്‍ വില്‍ക്കുന്ന വലിലൊരു ഷോപ്പില്‍. അവിടെ നിരത്തി വെച്ചിരിക്കുന്ന വാക്വം ക്ലീനറും ഗ്രൈന്റ്റ്റും കണ്ട കാപ്പു തന്റെ പ്രിയകാപ്പിലിയെ ഓര്‍ത്തു പോയി. അപ്പോള്‍ തന്നെ രോമാഞ്ചം വന്നു, അവളെങ്ങാനും അമേരിക്കയിലാരുന്നെങ്കില്‍…!???
ഇതു കൊണ്ടൊക്കെയായിരിക്കില്ലെ കര്‍ത്താവെ എന്നെ അലക്കുന്നത്!..:(

ഭാര്യയെ പേടിച്ചിട്ടൊന്നുമല്ല! പെട്ടെന്നു റൂമിലേക്ക് മടങ്ങി. രാവിലെ തന്നെ സ്കോട്ടു സായിപ്പിന്റെ കൂടെ ഓഫീസില്‍ പൊകേണ്ടതാണ്.
അതിരാവിലെ തന്നെ റെഡിയായി സ്കോട്ടിനോടൊപ്പം കാറില്‍ കയറി, എന്തിനൊ ആയി പോക്കറ്റില്‍ തപ്പിയ സായിപ്പ് “ഫക്കെന്നും” പറഞ്ഞു !പുറത്തിറങ്ങി
“ഫക്കെന്നു“ കേട്ട കാപ്പു നാണത്താല്‍ സായിപ്പിനെ നോക്കാതെ പറഞ്ഞു,
“ഉം ഉം ഞാനിവിടത്തന്നെ കാ‍ണും പോയി വാ”
കാപ്പൂന്റെ നാണത്തിന്റെ കാര്യം മനസ്സിലാകാതെ സായിപ്പ് പറഞ്ഞു.
“മിസ്റ്റര്‍ കാപ്പൂ.. ഞാനെന്റെ മൊബൈല്‍ മറന്നു, എടുത്തിട്ട് ഇപ്പൊ വരാം”

കുറെ നേരമായിട്ടും സായിപ്പിനെ കാണാഞ്ഞ്
വണ്ടീലിരുന്ന് ബോറടിച്ച കാപ്പു കൈകയ്യില്‍ കിട്ടിയ ആദ്യത്തെ സി.ഡി തന്നെ സ്റ്റീരിയോടെ അണ്ണാക്കില്‍ തള്ളി, കാറ് കുലുങ്ങുന്ന ശബ്ദത്തില്‍ അറിയാത്ത വെസ്റ്റേന്‍പാട്ടിനു താളോം പിടിച്ച് കണ്ണുമടച്ച് സീറ്റില്‍ ചാരി കിടന്നു.

മൊബൈല്‍ എടുത്ത് തിരിച്ചു വന്ന സ്കോട്ട് കാറില്‍ കയറാനായി ഡോറില്‍ പിടിച്ചു, ലോക്കായ ഡോറ് തുറക്കാന്‍ കഴിയാതെ താക്കോലിനായി കോട്ടിന്റെ പോക്കറ്റില്‍‍ മാറി മാറി കൈയ്യിട്ടു, ഫലമില്ലാതെ വന്നപ്പോള്‍ കാറിന്റെ കറുത്ത ഗ്ലാസ്സില്‍ മുഖം ചേര്‍ത്ത് ഉള്ളിലോട്ട് നോക്കി, സ്റ്റിയറിംഗിലിരിക്കുന്ന താക്കോല്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ വീണ്ടും “ഫക്കെന്നും” പറഞ്ഞ് തലയില്‍ കൈവെച്ചു! (ഭാഗ്യത്തിനത് കാപ്പു കേട്ടില്ല അല്ലേല്‍ വീണ്ടും നാണിച്ചേനെ..:)

സീറ്റില്‍ കണ്ണുമടച്ചിരിക്കുന്ന കാപ്പൂനെ സായിപ്പ് ഡോറില്‍ മുട്ടി വിളിച്ചു.

“കാ‍പ്പു..മിസ്റ്റര്‍ കാപ്പില്‍‌സ്..”

നൊ റീപ്ലെ..!

റിപ്ലെ ബട്ടന്‍ ഹാങായ കാപ്പൂനെ നോക്കി അറിയാവുന്ന എല്ലാ ചീത്തയും വിളിച്ചു. രക്ഷയില്ലാതെ വന്നപ്പോള്‍ ഡോറില്‍ ഇടിക്കാനും ചവിട്ടാനും തുടങ്ങി.

എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാ‍തെ ചുറ്റുപാടും നോക്കിയ സായിപ്പ് വീട്ടിലേക്ക് പോയി ഒരു ഹാംഗറുമായി മടങ്ങി വന്നു. സ്റ്റ്രൈറ്റാക്കി എന്‍ഡിലൊരു ക്വസ്റ്റ്യന്‍ മാര്‍ക്കുമിട്ട് ഗ്ലാസ്സിനും ഡോറിനുമിടയില്‍ തിരുകിക്കയറ്റി.

മുഖം ഗ്ലാസ്സിലമര്‍ത്തി ആ ഗ്യാപ്പിലൂടെ ഡോര്‍ലോക്ക് ലക്ഷ്യമാക്കി ഹാംഗര്‍ താഴോട്ട്.

പെട്ടെന്ന് കണ്ണു തുറന്ന കാപ്പു, ഗ്ലാസ്സില്‍ ചേര്‍ത്തു വെച്ചിരിക്കുന്ന തറയില്‍ വീണ്‍ ജാമായ ജാക് ഫ്രൂട്ട് പോലുള്ള സായിപ്പിന്റെ ഫേസ് കണ്ട് ഞെട്ടി..!

തലയൊന്നു കുടഞ്ഞ് കണ്ണ് തിരുമി ഒന്നൂടി സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.

ങ്ഹെ..! സ്കോട്ടിനെന്തു പറ്റി!? വാറ്റ് ഹീ ഇസ് ഡൂഇംങ്!? കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് കാ‍പ്പൂന് ഒരന്തോം കിട്ടീല്ല.

സായിപ്പിന്റെ നവ‍രസം വിളങ്ങുന്ന മോന്തായത്തില്‍ നിന്നും ഹാംഗറിന്റെ ലക്ഷ്യം ലോക്കാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ കാപ്പു പിന്നെ ഒട്ടും സമയം കളഞ്ഞില്ല.

ഹാംഗറിനും ലോക്കിനുമിടയിലെ ഗ്യാപ്പ് സസൂഷ്മം വീക്ഷിച്ച് ‍ചരിഞ്ഞ് കിടന്നു കൊണ്ട് റിവേര്‍സ് വരുന്ന കാറിന് ദിശ കാണിക്കുന്നതു പോലെ ചൂണ്ടു വിരല്‍ കൊണ്ട് ആക്ഷനും കാണിച്ച് സായിപ്പിനെ നോക്കി ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..

"ഡൌണ്‍..!.... ഡൌണ്‍.!..." കൊറച്ച് റൈറ്റ്... പിന്നെ "ഡൌണ്‍..!.... ഡൌണ്‍..!..."

മുംതാസ് തെറ്റുകാരിയൊ!?

2008-10-30T13:13:00.001+03:00

വിമാനത്തിന്റെ ടയറുകള്‍ റന്‍‌വേയില്‍ മുട്ടിയുരഞ്ഞപ്പോഴാണ് അന്ത്രുവിന് ശ്വാസം നേരെ വീണത്. എയര്‍ പോര്‍ട്ടില്‍ കൂട്ടുകാരന്‍ നവാസ് കാറുമായി കാത്തു നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു. പോരുന്ന വഴി നവാസിന്റെ മൊബൈലില്‍ നിന്നും വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചു.

“അസ്സലാമു അലൈക്കും”

“വ അലൈക്കുമുസ്സലാം” മുംതാസാണ് ഫോണ്‍ എടുത്തത്

“മുത്തെ ഞാനാ അന്ത്രു, സുഖമല്ലെ!? ഉപ്പയും ഉമ്മയും എവിടെ?

“അവര്‍ നഫീസാത്താന്റെ മോളുടെ കല്യാണത്തിന് പോയി“

“ശെരി ഞാനിത്തിരി തിരക്കിലാ പിന്നെ വിളിക്കാം”

ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്ത് സീറ്റില്‍ ചാരിയിരുന്ന് അന്ത്രു സ്വപ്നം കാണാന്‍ തുടങ്ങി.

നീണ്ട അഞ്ചു വര്‍ഷത്തെ പ്രണയത്തിനു ശേഷം ഏറെ കോലാഹലങ്ങളോടെയാണ് മുംതാസിനെ സ്വന്തമാക്കിയത്. ആറുമാസത്തെ സന്തോഷകരമായ ദാമ്പത്യം!!! ആറാം മാസം അളിയന്‍ അയച്ചു തന്ന വിസയില്‍ ഗള്‍ഫിലെത്തി, പിന്നീടങ്ങോട്ടുള്ള ഓരൊ നിമിഷവും ഓരൊ യുഗങ്ങളായി തോന്നിയിരുന്നു, കമ്പനിയില്‍ നാട്ടുകാരനായ പുതിയ മാനേജര്‍ വന്നതു കൊണ്ട് ജോലിയിലും ശമ്പളത്തിലും കുറച്ചു മാറ്റം വന്നു, കൂടാതെ രണ്ടു മാസത്തെ അവധിയും കിട്ടി. വരുന്ന വിവരം നവാസൊഴികെ ആരെയും അറിയിച്ചില്ല, എല്ലാര്‍ക്കും ഒരു സര്‍പ്രൈസ് ആയിക്കോട്ടെ! പ്രത്യേകിച്ചും മുംതാസിന്, നീണ്ട ഒന്നൊര വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം പരിഭവങ്ങളുടെ നീണ്ടൊരു ലിസ്റ്റ് തന്നെ അവള്‍ക്കുണ്ടാകും

വീടിനു മുന്നിലെത്തിയപ്പോള്‍ നവാസ് ഓര്‍മ്മകളില്‍ നിന്നും തട്ടിയുണര്‍ത്തി.

“എടാ ഇച്ചിരി വെയിറ്റ് ചെയ്യ് ഞാനിപ്പൊ വരാം“
അവനോട് പറഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു

വാതില്‍ അകത്തു നിന്നും കുറ്റിയിട്ടിരിക്കുന്നു, കോളിംഗ് ബെല്ലടിക്കേണ്ട, മുംതാസിനെയൊന്നു പേടിപ്പിക്കാം, പിറക് വശത്തു ചെന്ന് വീട്ടുകാരറിയാതെ പണ്ട് സെക്കന്‍ഡ് ഷോക്ക് പോയിവന്നിരുന്ന അടുക്കളവാതില്‍ കൂടി അകത്തു കയറി, കൈയ്യില്‍ കിട്ടിയ ഷാളു കൊണ്ട് മുഖം മറച്ച് കള്ളനെപ്പോലെ പതുങ്ങിപ്പതുങ്ങി ബെഡ്‌റൂമിനടുത്തേക്ക് നടന്നു, റൂമില്‍ നിന്നും മുംതാസിന്റെ വളകിലുങ്ങുമ്പോഴുള്ള ചിരി കേള്‍ക്കാം!

അവളാരോടൊ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്, അന്ത്രു ജനാലയിലേക്ക് ചെവി ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചു.

“പതുക്കെ, വേദനിപ്പിക്കാതെ, കൊതിയന്‍”
മുംതാസിന്റെ ശബ്ദം അവനവന്റെ കാതുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല!
നെഞ്ച് പിടക്കുന്ന വേദനയില്‍ ജനാലയുടെ വിടവിലൂടെ അകത്തേക്ക് നോക്കിയ അന്ത്രുവിന്റെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞൊഴുകി…

അവളുടെ നഗ്നമായ മാറിടത്തില്‍ മുഖം പൂഴ്ത്തി കിടക്കുന്ന പൂറ്ണ്ണ നഗനനായ അവനെ ഒന്നെ നോക്കിയുള്ളു!

വല്ലാത്തൊരാവേശത്തോടെ കതക് തള്ളിത്തുറന്നു. ബലിഷ്ഠമായ തന്റെ കൈകള്‍ കൊണ്ട് അവളുടെ മുകളില്‍ നിന്നും അവനെ വലിച്ചുയര്‍ത്തി. അപ്രതീക്ഷിതമായ ആക്രമണത്തില്‍ അവന്‍ ഞെട്ടി! അലറിവിളിച്ചുകൊണ്ട് കാലുകള്‍ കൊണ്ട് ചവുട്ടി കുതറി രക്ഷപ്പെടാനൊരു ശ്രമം നടത്തി. അന്ത്രുവിന്റെ സമനില തെറ്റിയിരുന്നു, അവനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി!!!

കുറച്ചു നേരം സ്തബ്ദയായി നിന്ന മുംതാസ് സമനില വീണ്ടെടുത്തു. കരച്ചിലോടെ നൈറ്റിയുടെ ബട്ടനിട്ടു കൊണ്ട് മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ടോര്‍ച്ച് ലൈറ്റുമെടുത്ത് അന്ത്രുവിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞു. അടി കിട്ടുമെന്നായപ്പോള്‍ ഇതു ഞാനാടീന്നും പറഞ്ഞു അന്ത്രു മുഖത്ത് നിന്ന് തുണിയഴിച്ചു മാറ്റി. പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും അന്ത്രുവിന്റെ വിരിഞ്ഞ മാറിടത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കി അവന്‍ നിറയൊഴിച്ചിരുന്നു!!!

ഷര്‍ട്ട് കഴുകി വിരിച്ച് മുംതാസ് റൂമിലേക്ക് വരുമ്പോള്‍ തളര്‍ന്നുറങ്ങുന്ന ഒരു വയസ്സുകാരന്റെ നെറുകയില്‍ തലോടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു അന്ത്രു.

ഇച്ചിരി പരിഭവത്തോടെ മുംതാസ് ചോദിച്ചു

ഇക്കാ നിങ്ങളിപ്പം ബ്ലോഗ് വായിക്കാറുണ്ടല്ലെ!!!?

മീരയും ഞാനും തമ്മില്‍..!!!???

2008-10-21T20:10:00.001+03:00

അവസാന ഓവറില്‍ മൂന്ന് സിക്സറടിച്ച് ടീമിനെ വിജയിപ്പിച്ചെങ്കിലും വലിയ സന്തോഷം തോന്നിയില്ല, കപ്പ് നേടിയ ആഹ്ലാദത്തില്‍ ലൂസിയയിലെ റൂഫിലിരുന്ന് കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം വെട്ടി വിഴുങ്ങുമ്പോഴും മൊബൈലിലെ മിസ്കാളുകളുടെ എണ്ണം എന്നെ ടെന്‍ഷനാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു, അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞ പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോഴേക്കും പുറകില്‍ നിന്നും സാറേന്ന് നീട്ടിയൊരു വിളി.

മറന്നുവെച്ച കാറിന്റെ താക്കോലുമായി പരിചയക്കാരനായ വെയിറ്റര്‍. ഓ.. മറന്നു! ഈയിടെയായി മറവി കൂടുതലാ, ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഈ മറവി ഒരനുഗ്രഹവുമാണ്. നൂറിന്റെ നോട്ടെടുത്ത് കൈയ്യില്‍ വെച്ചു കൊടുത്തു! ഒരു സഹായം ചെയ്തതല്ലെ, കാശ് നോക്കിയില്ല. മനസ്സും ശരീരവും വല്ലാതെ മരവിച്ചിരുന്നു, അതു കൊണ്ട് തന്നെ എ.സി ഓന്‍ ചെയ്തില്ല. സ്റ്റീരിയോ‍വില്‍ പഴയ സിനിമാ ഗാനവും കേട്ട് അതിലലിഞ്ഞ് ഡ്രൈവ് ചെയ്യാന്‍ വല്ലാത്തൊരു സുഖമാണ്.

“മറവിതന്‍ മാറിടത്തില്‍ മയങ്ങാന്‍ കിടന്നാലും

ഓര്‍മ്മകള്‍ ഓടിയെത്തി ഉണര്‍ത്തിടുന്നു”

ആസ്വാദനത്തിനിടയില്‍ കുറുകെ കയറ്റിയ ഓട്ടോക്കാരനെ മനസ്സില്‍ ചീത്ത വിളിച്ചു കൊണ്ട് ബ്രേക്ക് ചവുട്ടി. മുട്ടിയാല്‍ എനിക്കു തന്നെയാ ചിലവ്, ലക്ഷ്വറി കാറുകളൊന്നും നമ്മുടെ റോഡുകളില്‍ ഓടിക്കാന്‍ കൊള്ളില്ല, വീണ്ടും മൊബൈല്‍ ചിലക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

“എത്ര നേരമായി വിളിക്കുന്നു, എന്താ ഇത്ര ബിസി!?” ദേഷ്യവും സങ്കടവും കൂടി കലര്‍ന്ന മീരയുടെ സ്വരം!

“നിനക്കെപ്പോഴും തിരക്കല്ലെ!? തിരക്കൊക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ട് വിളിക്ക് ” ഞാന്‍ ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തു.

മീര വല്ലാതെ മാറിയിരിക്കുന്നു, പഴയതു പോലെ ഒന്നു കാണുവാന്‍ പോലും കിട്ടുന്നില്ല. മണിക്കൂറുകളോളം എന്നോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നവള്‍ ഇന്ന് പോസ്റ്ററിലും മാഗസിനുമായി മാത്രം. അവളുടെ ഈ നശിച്ച തിരക്ക് എന്നെ അവളില്‍ നിന്നുമകറ്റാനാണോന്നു പോലും തോന്നിപ്പോകുന്നു. ഞാന്‍ കുറച്ച് കരുതേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അല്ലെങ്കില്‍ അവളെ എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെടും.

വീടിനു മുന്നിലെ ആള്‍ക്കൂട്ടം എന്റെ ചിന്തകള്‍ക്ക് വിരാമമിട്ടു.

ആള്‍ക്കാരെ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ സ്ഥലം എസ്.ഐയും സംഘവും സ്ഥലത്ത് ക്യാമ്പ് ചെയ്യുന്നു. എന്നെ കണ്ടതും എസ്.ഐ പരിചയ ഭാവത്തില്‍ കൈ കാണിച്ചു. കണ്ടതായി ഭാവിച്ചില്ല, കുപ്പിയൊരെണ്ണം പോയിക്കിട്ടും.

വല്ലാത്ത പരിഭ്രമത്തോടെ ജനക്കൂട്ടത്തെ വകഞ്ഞു മാറ്റി വീട്ടിലേക്ക് പാഞ്ഞ എന്നെ നോക്കി ചേട്ടത്തിമാര്‍ അടക്കം പറഞ്ഞ് ചിരിക്കുന്നു.

ഇതുങ്ങള്‍ക്കെന്താ വട്ടായൊ! ഞാന്‍ അടുക്കളയിലേക്കോടി. അവിടെ ഉമ്മയോടൊപ്പം പാചകത്തിലേര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മീരയെ കണ്ട് ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടി. ഇവളുടെ സ്വഭാവത്തിന് ഒരു മാറ്റവുമില്ലല്ലൊ.

“നീയെന്തിനാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്!? നാട്ടുകാരെ കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കാന്‍” വല്ലാത്ത ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“ഞാന്‍ ഉമ്മയെ കാണാനാ വന്നത്, അല്ലെ ഉമ്മാ.. “ അവള്‍ ഉമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

പടിക്കുന്ന സമയത്തെ ഇവള്‍ ഉമ്മയെ കൈയ്യിലെടുത്തതാണല്ലൊ.

ഞാന്‍ റൂമിലേക്ക് കയറി, പിറകെ മീരയും,

“ഞാനൊരു ശല്യമായിത്തുടങ്ങിയൊ!? ഒന്നു കാണാന്‍ കൂടി കിട്ടുന്നില്ല, ഫോന്‍ വിളിച്ചാല്‍ എടുക്കില്ല, എനിക്കു കുറച്ചു സംസാരിക്കാനുണ്ട്, എത്ര തിരക്കിനിടയില്‍ നിന്നാണൊ ഞാനോടി വന്നത്, നമുക്കൊന്ന് പുറത്ത് പോകാം“ അവളുടെ മുഖം സങ്കടം കൊണ്ട് ചുവന്നിരുന്നു.

“അതാ എനിക്കും ചോദിക്കാനുള്ളത്! ഈ തിരക്കുകള്‍ അവസാനിപ്പിച്ചു കൂടെ, നീ അഭിനയിച്ചിട്ടു വേണൊ നമുക്കു ജീവിക്കാന്‍, ആദ്യം അതിലൊരു തീരുമാനം പറയ്, എന്നിട്ടു മതി പുറത്തു പോകലൊക്കെ!“ ഞാന്‍ ജനാലായിലൂടെ പുറത്തെ ജനക്കൂട്ടത്തെ നോക്കി നിന്നു, മതിലിനു മുകളിലും മാവിലുമൊക്കെയായി തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു കഷ്ടം! നൂറുശതമാനം സാക്ഷരനായ മലയാളിയുടെ ഒരവസ്ഥ!

“എനിക്കിപ്പൊ സംസാരിക്കണം” അവള്‍ കരച്ചിലിന്റെ വക്കിലെത്തി,

“നീയിപ്പൊ വലിയ മീരാജാസ്മിനല്ലെ!? വലിയ സ്റ്റാര്‍, എനിക്ക് നിന്നെപ്പോലെ വലിയ സ്റ്റാര്‍ പരിവേശമൊന്നുമില്ല, എന്നെ വിട്ടേക്ക്” എന്നിലെ ഈഗൊ ഞാനറിയാതെ പുറത്തു വന്നു.

“നീ വരുന്നുണ്ടൊ ഇല്ലയൊ!?“ അവള്‍ ബലമായി എന്റെ കൈയ്യില്‍ കടന്നു പിടിച്ചു!

“പറഞ്ഞാലിവള്‍ കേള്‍ക്കില്ല” മീരയെ പിടിച്ചു പുറത്താക്കി വാതിലടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു.

മനസ്സ് നീറിപ്പിടഞ്ഞെങ്കിലും അവളുടെ അഭിനയം നിര്‍ത്താന്‍ അതല്ലാതെ വേറെ മാര്‍ഗ്ഗമില്ലെന്ന് തോന്നി, വല്ലാത്ത ക്ഷീണം കട്ടിലില്‍ കയറി കിടന്നു.

ടക്, ടക്, ടക് അവള്‍ വാതിലില്‍ മുട്ടാന്‍ തുടങ്ങി,

മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാതെ ബ്ലാങ്കറ്റ് തലവഴി മൂടി കിടന്നു.

ടക്, ടക്, ടക്...

ഇവളോട് പറഞ്ഞാലും മനസ്സിലാവില്ല, വല്ലാത്ത ദേഷ്യത്തില്‍ വാതില്‍ തുറന്നു.

70 mm ക്ലോസപ്പ് പുഞ്ചിരിയുമായി നില്‍ക്കുന്നയാളെ കണ്ട് അന്തം വിട്ടു!

വിശ്വാസം വരാത്തത് കൊണ്ട് കണ്ണ് തിരുമ്മി ഒന്നൂടി നോക്കി.

“അരെ ഭായീ.. ക്യാ ഹുവാ!? ആജ് ഓഫീസ് മേം നഹി ജാനാ ഹെ!?”

തലയില്‍ കലം കുടുങ്ങിയ ശ്വാനന്റെ മാതിരി കുറച്ചു നേരം റൂമില്‍ കിടന്നു കറങ്ങി, ചുമരില്‍ തലമുട്ടി ബോധം വന്നാദ്യം നോക്കിയത് വാച്ചില്‍, സമയം 7:35 !!! 7:45 - നു ഓഫീസിലെത്തണം! പടച്ചോനെ ഈ പഹച്ചിയെന്തിനാ ഈ നേരത്ത് വന്നത്, മനുഷ്യന്റെ ജോലി കളയാനായിട്ട്! റൂം ബോയിക്കൊരു താങ്കുവും കൊടുത്ത് ഞാന്‍ നേരെ ബാത്ത്‌റൂമിലേക്കോടി.

മതിരമുള്ള കിക്സ്…!!!

2008-08-16T10:31:00.004+03:00

രണ്ടു ദിവസത്തിനു മുന്‍പ് നാസറിന്റെ മെയിലുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ മോളുടെ ഒന്നാം പിറന്നാള്‍ ആഗസ്റ്റ് പതിനഞ്ചിനാണത്രെ..! ഒരു കാര്‍ഡുണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കണം. കൂട്ടത്തിലവന്‍ സുരേഷ്ഗോപി സ്റ്റൈലില്‍ ഒന്നൂടെ എഴുതിയിരുന്നു.

“ഓര്‍മ്മയുണ്ടോടാ പഴയ ആ കിക്സിനെ..!?”

എന്റെ വീട്ടില്‍ നിന്നും അന്‍പതു മീറ്ററോളം മുന്നോട്ട് നടന്നാല്‍ വലിയൊരു മതില്‍ക്കെട്ടിനകത്തു പൂശാത്ത പഴയ ഒരോടിട്ട വീട് കാണാം, ഒരു പാടംഗങ്ങളുണ്ടായിട്ടും പലപ്പോഴും ആ വീടൊരു ഭാര്‍ഗവീ നിലയം പോലെ തോന്നിച്ചു. അധികം പുറത്താരോടും സംസാരിക്കാത്ത ആ വീട്ടുകാരില്‍ നിന്നും നാസര്‍ തികച്ചും വ്യത്യസ്തനായിരുന്നു. അവന്റെ തലതിരിഞ്ഞ സ്വഭാവം എന്നേം അവനേം കന്നാസും കടലാസും പോലെയാക്കി, ശ്രീയേയും തേങ്ങയേയും പോലാക്കി.

വീട്ടിലെന്തു പറഞ്ഞാലും കേള്‍ക്കാത്ത നാസറിന് ചന്തയില്‍ പോയി മീന്‍ വാങ്ങാന്‍ മാത്രം വലിയ താല്പര്യമായിരുന്നു. കാമുകിയെയും കാണാം ഇച്ചിരി പൈസാ വെട്ടിക്കല്‍‌സും നടത്താം. കച്ചവടക്കാരുമായി അടിപിടി നടത്തി പതിനഞ്ചു രൂപായുടെ മീന്‍ വാങ്ങി ഇരുപതും ഇരുപത്തഞ്ചും വീട്ടില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ വലിയ കലിപ്സില്ലാതെ അഞ്ചൊ പത്തൊ പോക്കറ്റിലിരിക്കും. വണ്ടിയില്‍ നിന്നും വീഴാനുള്ള ആവേശത്തില്‍ വാപ്പയുടെ സ്കൂട്ടര്‍ കിട്ടുമ്പോള്‍ ഇടക്കു ഞാനും ചന്തക്കു പോകും..! കൂട്ടത്തില്‍ നാടന്‍ പീസുകളേം കാണാം…;)

ഞാനും അവനും കൂടി ചന്തക്കു പോയ ഒരു ദിവസം, അവിടുത്തെ മീന്‍നാറ്റത്തിനും ബഹളത്തിനുമിടയില്‍ അവന്‍ കാമുകിയുമായി ഓലാസ് കൈമാറി, അവള്‍ക്കുള്ള ഓല തയ്യാറാക്കിയ കാരണത്താല്‍ അതു കണ്ട് ചാരിതാര്‍ത്ഥ്യനായി ഞാന്‍ അടുത്തുള്ള മരച്ചീനിക്കടയുടെ തൂണില്‍ ചാരി, കടക്കാരി ചേച്ചി ഷക്കീലക്കു പഠിക്കുന്നത് കൊണ്ട് വേനല്‍ക്കിനാവായ എന്റെ ബാലന്‍സും വല്ലാണ്ടു തെറ്റി..! അവള്‍ ചാള വാങ്ങിയതു കൊണ്ട് പാരയും ചൂരയും വിട്ട് ഞങ്ങളും അതുതന്നെ വാങ്ങി. അവളേം പറഞ്ഞയച്ചു വീട്ടില്‍ നിന്നും വെട്ടിയ കാശിന് രസ്നാ വെള്ളം വാങ്ങിത്തന്നിട്ടവന്‍ പ്രേയസ്സിയുടെ കത്തെനിക്കു തന്നു.

“വായിച്ചു നോക്കീട്ട് കിടിലന്‍ മറുപടി എഴുതിത്തരണം”

ഇവനിത്രയും താമസിച്ചതെന്താന്നും പറഞ്ഞു പിടിച്ചു വാങ്ങി വായന തുടങ്ങി.

“ യെന്റെ പ്രയപ്പൊട്ടവനേ തലവോദനക്ക് വിക്സ്..!

കളിക്കാന്‍ ലക്സ്…!!!??? (ഞാന്‍ ദേ പോയീ….!!!)

പ്രയപ്പൊട്ടവന് ആഷ്വസിക്കാന്‍ യെന്റെ മതിരമുള്ള കിക്സ്…!!!“

ഇത്രയും വായിച്ചപ്പോഴേക്കും ഞാനവളുടെ ആരാധകനായി..! ലക്സിനെക്കുറിച്ചും കിക്സിനെക്കുറിച്ചും സംശയമുണ്ടായെങ്കിലും ഞാനാ അറിവിനു മുന്നില്‍ കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് നമ്രതാ ശിരോദ്ക്കറായി..! ഇവള്‍ക്കു മറുപടി എഴുതുന്നത് ഹാലജന്‍ ബള്‍ബില്‍ ടോര്‍ച്ചടിച്ചു നോക്കുന്ന പോലാകും..! അവനു പറ്റിയ പെന്‍‌കുട്ടി തന്നെ, വിക്സും ലക്സും കിക്സുമായി ഇവര്‍ തകര്‍ക്കും..!

“ടാ ഉം… കലക്കീട്ടൊണ്ട്..കേട്ടാ..! നിങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ നല്ല ചേര്‍ച്ചയാ..!”

എന്റെ വാക്കു കേട്ട് കബടി കളിച്ചപ്പോള്‍ സജുവിന്റെ കാ‍ല്‍മുട്ടിലേക്ക് ട്രാന്‍സ്ഫറായ മുന്‍‌വശത്തെ പല്ലിന്റെ വിടവ് കാട്ടി അവന്‍ ചിരിച്ചു.

ഒന്നും മനസ്സിലാകാത്തവന്റെ ബെസ്റ്റ്... ചിരി. അതു കണ്ടാകണം ഈസ്റ്റ് കോസ്റ്റ് വിജയന്‍ പാല്‍നിലാ പുഞ്ചിരീന്നുള്ള പാട്ടെഴുതിയത്..!?

എന്റെ വീട്ടില്‍ മീനും കൊടുത്ത് നേരെ അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക്. ഗേറ്റിനു മുന്നില്‍ സിമന്റ് കൊണ്ടുള്ള വലിയൊരു ഹമ്പുണ്ട്. പിന്നേ… വലിയ തിരക്കുള്ള സ്ഥലമല്ലെ..! മനുഷ്യനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാനായി ഓരോന്ന് ചെയ്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ മുന്നിലായി ചേതക്ക് ചവുട്ടി നിര്‍ത്തി.

“എടാ ഞാനിറങ്ങാം ഇവിടം വരെ മതി” ഇറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങിയ

നാസറിനോട് “അവിടെയിരിക്കെടാ ഞാനല്ലെ ഓടിക്കുന്നത്” ഇതും പറഞ്ഞു ഇടതു കൈ പതുക്കെ ക്ലച്ചിലമര്‍ത്തി, ആക്സിലേറ്ററില്‍ മുറുക്കിയതും വളരെ സൂക്ഷിച്ചാ.. പക്ഷെ അമര്‍ത്തി മാത്രം എക്സ്പീരിയന്‍സ് ഉള്ള കൈവിട്ടത് ഇച്ചിരി സ്പീഡിലായിപ്പോയി..! ഹമ്പില്‍ ടെച്ചു പോലും ചെയ്യാതെ വണ്ടി ഉയര്‍ന്നുപൊങ്ങി വീടിന്റെ മുന്നിലായി സുജൂദില്‍ വീണു. വീണതിനെക്കാള്‍ സ്പീഡില്‍ ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് ഞാന്‍ വണ്ടി നിവര്‍ത്തി സ്റ്റാന്റിട്ടു.

ശബ്ദം കേട്ട് നാസറിന്റെ ഉമ്മ പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നു. വാതില്‍പ്പടിയില്‍ കിടക്കുന്ന മീന്‍‌സഞ്ചിയെടുത്തിട്ട് എന്നോടായി,

“ഇതിവിടെക്കൊണ്ടിട്ടിട്ട് അവനെവിടെപ്പോയി..!?, ബാ‍ക്കി പൈസയും കൊണ്ട് മുങ്ങിയതായിരിക്കും..! എന്തായാലും ഇന്നെങ്കിലും മീനിങ്ങ് നേരത്തെ എത്തിയല്ലൊ..!?”

വീണതെന്തായാലും നാസറിന്റുമ്മ കണ്ടില്ല..!, എന്തു പറ്റിയെന്നു വെറുതെയെങ്കിലും ഒന്നു ചോദിച്ചെങ്കില്‍..! കരയണൊ ചിരിക്കണൊ എന്നറിയാത്ത അവസ്ഥയില്‍ വണ്ടി തിരിച്ചു, അവന്റെ പൊടിപോലും കാണാനില്ല, ആപത്തു സമയത്ത് ഒരു വാക്കുപോലും മിണ്ടാതെ മുങ്ങിയ ദുഷ്ടനെ മനസ്സില്‍ ചീത്ത വിളിച്ചു, വീണ്ടുമൊരു ചാട്ടത്തിനുള്ള ആരോഗ്യമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഹമ്പില്‍ കൂടി വണ്ടി ഉരുട്ടി പുറത്തേക്കിറങ്ങി…!

“എടാ..” പിറകില്‍ നിന്നും ദയനീയമായൊരു വിളി.

തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍ പ്രക്യതി ചികില്‍‌സ നടത്തി നില്‍ക്കുന്ന പോലെ ചെളിയില്‍ മുങ്ങി ഒരു രൂപം..!

“അല്ലിക്ക് ആഭരണം എടുക്കാന്‍ എന്താ ഞാന്‍ കൂടെ പോയാല്‍..“ ആ സ്റ്റൈലില്‍ നോക്കുന്നു..!

അവനെ ആ കോലത്തില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ അറിയാതെ ചിരിച്ചു പോയി.

“തള്ളിയിട്ടതും പോരാ.. ചിരിക്കുന്നോടാ.. പന്നീ…$##%&^%&$$..” അവന്‍ നിഗണ്ടുവിലില്ലാത്ത അല്‍‌വത്തന്‍സ് പ്രയോഗിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

ജമ്പിംഗ് ടൈമില്‍ നാസര്‍ ലാന്‍ഡിയത് അടുത്തുള്ള തെങ്ങില്‍ കുഴിയിലാണെന്നും, അവന്റെ കൈയ്യില്‍ നിന്നാണ് മീന്‍ സഞ്ചി പറന്നു വാതില്‍‌പടിയില്‍ വീണതെന്നും, അതറിയാതെയാണു ഉമ്മയും ഞാനുമൊക്കെ അവനെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചതെന്നും മനസ്സിലാക്കിയപ്പോഴേക്കും ഞാന്‍ അവിടെ നിന്നും എസ്കേപ്പായി.

നല്ല അടികിട്ടാത്തതിന്റെ സൂക്കേട്..!

2008-08-04T16:15:00.002+03:00

ഫോണില്‍ അവളോട് കൂടുതല്‍ സംസാരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞ ത്രില്ലിലായിരുന്നു അവനന്ന്. രാത്രിയില്‍ ടി.വി.യില്‍ “ഡര്‍” എന്ന ഷാരൂഖാന്റെ സിനിമയും കണ്ട് ഉറങ്ങാനായി റൂമിലേക്കു കയറിയപ്പോള്‍ അവനിലെ വികലാംഗനായ കാമുകനു ഒരതിബുദ്ധി തോന്നി, ഷാരൂഖ് നെഞ്ചില്‍ കത്തി കൊണ്ട് പേരെഴുതിയത് പോലെ ഒന്നു ചെയ്താലൊ..!? 100 ഡിഗ്രി സെന്റിഗ്രേഡില്‍ തിളക്കുന്ന തന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ ചൂട് ശെരിക്കും അവള്‍ക്ക് ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കാം..! ഷാരൂഖാന്‍ ഉപയോഗിച്ചതിന്റെ അത്രേം വലിപ്പമില്ലെങ്കിലും അടുക്കളയില്‍ നിന്നും ഒരു കത്തി സംഘടിപ്പിച്ചു കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിലിരുന്നു. വലതു കൈയ്യില്‍ പിടിച്ച കത്തിയുമായി നെഞ്ചിനു നേരെ ചെല്ലുമ്പോള്‍ ഇടതു കൈ വന്നു പിടിച്ചു മാറ്റും, ഹൊ..! ഈ ഷാരൂഖാന്റെയൊക്കെ ഒരു ധൈര്യം, ആരാധന അവനു കൂടി കൂടി വന്നു. തരിശുഭൂമിയായ ഷാരൂഖാനെപ്പോലെയാണൊ കറുകപ്പുല്ലു വിളഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന അവന്റെ നെഞ്ചകം, കത്തികേറാനുള്ള ഗ്യാപ്പില്ല, അതു കൊണ്ട് മാത്രം വലിയൊരു മൊട്ടു സൂചിയെടുത്തു..! അല്ലാതെ പേടിച്ചിട്ടല്ല..! മുടിഞ്ഞവള്‍ എന്തൊരു നീളമാ പേരിനു, എങ്ങനെയൊക്കെയൊ കോറിവരച്ചു, തീരുന്നവരെ അവനവളെ പിരാകി..! കണ്ണാടിയില്‍ ചോരപൊടിഞ്ഞ നെഞ്ച് കണ്ട് അവന്റെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു. അവന്റെ ആത്മാര്‍ത്ഥതയില്‍ അവന്‍ അഭിമാനിച്ചു. നീറ്റല്‍ സഹിക്കാതെ പാവമവന്‍ നേരം വെളുപ്പിച്ചു.

അവളുമായി അവരുടെ വള്ളിക്കുടിലിലേക്കു യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള്‍ , സ്ഥിരമായി ചെയ്യാറുള്ള പോലെ അവളവന്റെ നെഞ്ചിലെയും കൈയ്യിലെയും രോമങ്ങളില്‍ പിടിച്ചു വലിച്ചു..!(നൊ കമന്റ്സ്, പാവം അവര്‍ പിള്ളേരല്ലെ..!).

നെഞ്ചില്‍ തൊട്ടപ്പോള്‍ അവനലറി. “അയ്യോ…. !!!“

അതു കേട്ടവള്‍ കൂടെക്കാറി..!

അകമെ ചിരിച്ചും പുറമെ കരഞ്ഞും അവനാ സത്യം അവളോടു പറഞ്ഞു. പഴങ്കഞ്ഞിയും കാന്താരി മുളകും അച്ചാറും മന്‍‌ചട്ടിയില്‍ മിക്സ് ചെയ്യുമ്പോളുണ്ടാകുന്ന വെള്ളം അവന്റെ വായില്‍ നിറഞ്ഞു, പ്രതിഫലമായി കിട്ടാന്‍ പോകുന്ന നേത്രാവതി എക്സ്പ്രസ്സ് പൊലുള്ള നീളന്‍ ചുമ്പനം അവന്റെ ഉള്ളിലൂടെ ചൂളം വിളിച്ചു പാഞ്ഞു.

“അയ്യേ..!!! എന്താ നീയീ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്..!? സ്കൂള്‍ കുട്ടികള്‍ ചെയ്യുന്ന പോലെ, ഇതൊക്കെ വെറും ബാഹ്യമായ പ്രകടനങ്ങളല്ലെ..!? നീയെന്നെ എന്തു മാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നെന്നു എനിക്കറിയാം, പ്ലീസ് മേലില്‍ ഇങ്ങനെ മേലു മുറിക്കുന്ന പണിയൊന്നും ചെയ്യരുത്..!“

കണ്ണിച്ചോരയില്ലാത്ത ശൂര്‍പ്പണക..!അവളുടെ പ്രതികരണത്തില്‍ വായില്‍ നിറച്ചുവെച്ച വെള്ളത്തിലവന്‍ മുങ്ങി..! നേത്രാവതി അവന്റെ നെഞ്ചില്ലൂടെ കയറി..! ആകെമൊത്തം ടോട്ടല്‍ പാവം അവന്‍ ഐസായി, ഐസുകട്ടയായി.

ഒരു കൊല്ലത്തിനു ശേഷം…

തിരുവനന്തപുരം ആര്‍ട്ട് ഗ്യാലറിയുടെ മുന്നിലായി കുടപോലെ പടര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന ഒരു മരമുണ്ട്. കാലാന്തരങ്ങാളായി കാമുകഹ്ര്യദയങ്ങള്‍ക്കു മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ഒരു പോലെ തണലേകുന്ന ആ വയസ്സന്‍ മരത്തിന്റെ ചുവട്ടില്‍ അവര്‍ ഇരുന്നു. അത്യാവശ്യമായി ബാംഗ്ലൂരില്‍ പോയതുകാരണം ഒരാഴ്ച പിച്ചാനും മാന്താനും കിട്ടാത്തതിന്റെ പരിഭവം നാലു പേജുള്ള കത്തായി അവളവനു കൊടുത്തു. തുറന്നു വായിച്ചു തുടങ്ങിയ അവന് അവസാനപേജ് കണ്ടപ്പോള്‍ എന്തൊ പന്തി കേട് തോന്നി..! ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ചുവ..! രക്തം കൊണ്ട് കുറേ കലാപരിപാ‍ടികള്‍..! ഉള്ളില്‍ സന്തോഷവും അമ്പരപ്പുമൊക്കെ തോന്നിയെങ്കിലും പുറത്തു കാട്ടാതെ അവന്‍ ചോദിച്ചു,

“അമ്മയെ അടുക്കളയില്‍ സഹായിക്കാറുണ്ടല്ലെ..!? പ്രതി പച്ചക്കറിയൊ, അതൊ മീനൊ..!? നോക്കട്ടെ വലിയ മുറിവാണൊ.!?“

“വേണ്ട..!“ വല്ലാത്ത ദേഷ്യത്തിലവള്‍ അവനെ നോക്കി.

അവന്‍ അതു മൈന്‍ഡാതെ കത്തു വായനയില്‍ മുഴുകി, ഇടക്കവളെ നോക്കിയ അവന്‍ ബയങ്കരമായി ഞെട്ടി..!

ബ്ലേഡു കൊണ്ടു മുറിച്ച അവളുടെ കൈയ്യില്‍ നിന്നും രക്തമൊഴുകുന്നു..! (ലൈവ് ഷോ..)

പെട്ടെന്നവന്‍ കൈലേസെടുത്ത് അവളുടെ മുറിവു കെട്ടി, (റിയാലിറ്റി ഷോ..)

ദേഷ്യവും സങ്കടവും കൂട്ടത്തിലാരെങ്കിലും കണ്ടാല്‍ കിട്ടാവുന്ന ഇടിയുമോര്‍ത്തപ്പോള്‍ അവനാകെ വിറച്ചു,

“നിനക്കെന്താ ഭ്രാന്തുണ്ടോ..!?” തികച്ചും ന്യായമായ അവന്റെ ചോദ്യത്തിനു
“അതെ..!“ നിര്‍വികാരയായി അവളുടെ മറുപടി, (കൊണ്ടെ പോകൂ..).

“ഞാന്‍ കളിയായി പറഞ്ഞതല്ല, എന്താ നീയിങ്ങനെ..!?” അവന്റെ സ്വരം ഇടറിയിരുന്നു.

“പ്ലീസ്… നിനക്കെന്റെ അവസ്ഥ അറിയില്ല, കളിയായിപ്പോലും എന്റെ ആത്മാര്‍ത്ഥതയെ സംശയിക്കരുത്.“ അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞൊഴുകി,

ഇവളെന്റെ കഴുത്തേല്‍ ചുറ്റിയല്ലോന്നോര്‍ത്ത് പാവം അവന്റേം കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു.

വര്‍ഷങ്ങള്‍ പലതു കഴിഞ്ഞു…

ഷാരൂഖാനിന്നും ഹീറൊ ആയി തന്നെ തുടരുന്നു, പ്രകടനങ്ങളില്‍ അവളാണൊ ഞാനാണൊ മുന്നിട്ടു നിന്നതെന്ന അവന്റെ സംശയം മാത്രം ഇപ്പോഴും തീര്‍ന്നിട്ടില്ല.

അല്ലാ ആക്ച്വലി ഇവിടെ ആര്‍ക്കാ പ്രശ്നം..!?

പിള്ളാരെ വടക്കാക്കണ ഷാരൂഖാനൊ...!?

ഷാരൂഖാനെക്കണ്ട് മൊട്ടുസൂചിയെടുത്ത അവനൊ...!?

അവനെ കൊലക്കു കൊടുക്കാന്‍ ബ്ലെയിഡെടുത്ത അവള്‍ക്കൊ..!?

അതൊ ഇതു വായിച്ച നിങ്ങള്‍ക്കൊ..!?..;)

എല്ലാര്‍ക്കും നന്ദി..!

2008-02-18T10:34:00.008+03:00

പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച, സ്നേഹിച്ച, എല്ലാര്‍ക്കും ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നും സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഷയില്‍ ഒരായിരം നന്ദി..! കുറച്ചു കാലമെ ആയുള്ളു പക്ഷെ പലരോടും വര്‍ഷങ്ങളുടെ ആത്മബന്ധം .. മുകളിലെ പടം പോലെയാ എന്റെ അവസ്ഥ..! എന്തായാലും നാട്ടില്‍ ചെന്നാലും ഇതു തുടരാമെന്നെ ആശ്വാസമുണ്ട്..
വീണ്ടും കാണുന്നത് വരെ എല്ലാര്‍ക്കും വണക്കം.. ശത്രുക്കളാരുമുണ്ടായിട്ടില്ല.. അഥവാ ശത്രുത തോന്നീട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അതു വേറുതെയല്ല.. മന:പ്പൂര്‍വ്വമാ..;). സമയം തീരെ ഇല്ലാ.. എല്ലാര്‍ക്കും ഒരിക്കല്‍ കൂടി നന്ദി..:)

നിറ്ത്തി..! എനിക്ക് മതിയായേ…!

2008-02-07T08:53:00.000+03:00

ലോകത്ത് എല്ലായിടത്തും ഉള്ള നിയമങ്ങള്‍ തന്നെ റിഗ്ഗിലും. മദ്യപിക്കരുത്, മയക്കുമരുന്നുപയോഗിക്കരുത്, കൂടെ ജോലിചെയ്യുന്നവനെ എടുത്തിട്ടലക്കരുത്, പക്ഷെ എല്ലായിടവും പോലെ ഇളവുകള്‍ ഇല്ലാന്നു മാത്രം. ക്രൈം കയ്യോടെ പിടിച്ചാല്‍ ഫയര്‍...!

തന്റെ രാജ്യത്ത് എല്ലാവിധ സ്വാതന്ത്ര്യവും തകര്‍ത്തനുഭവിക്കുന്ന അമേരിക്കക്കാരനും അതൊന്നുമില്ലാതെ ഇവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്നു. ഞാനിവിടെ വന്ന ആദ്യകാലങ്ങളില്‍ ഒരു സിഗററ്റ് പോലും വലിക്കാത്ത അവരെ കാണുമ്പോള്‍ ചെറിയൊരു സ്നേഹവും ബഹുമാനവുമൊക്കെ തോന്നിയിരുന്നു, തൊലിവെളുപ്പിനോടും മുതലാളിത്തത്തോടുമുള്ള ആ ബഹുമാനമല്ല..!

ക്രമേണ എല്ലാവരുടെ ചുണ്ടിനു താഴെയും ഒരു വീക്കം കണ്ടു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അതെന്താന്ന് അറിയാനുള്ള ആകാംഷ..! അന്വേഷണത്തിനൊടുവില്‍ അമേരിക്കന്‍ തമ്പാക്കെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍, അവര്‍ക്കിടയില്‍ മയക്കുമരുന്നും സുലഭമാണെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍, ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂറും പരസ്പരം അമ്മക്കു വിളിക്കുന്ന ശീലം കണ്ടപ്പോള്‍ കൊടുത്ത ബഹുമാനമൊക്കെ പൂര്‍വ്വാധികം ശക്തിയോടെ പിന്‍‌വലിച്ചു. കുരങ്ങന്മാര്‍ ഫുഡൊതുക്കുന്നപോലെ കീഴ്ച്ചുണ്ട് വീര്‍പ്പിച്ച് ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂറും പേപ്പര്‍ കപ്പില്‍ തുപ്പി ചുമന്നു കിറുങ്ങി നടക്കുന്ന സായിപ്പന്മാരെക്കാള്‍ എത്രയൊ ഡീസന്റാ.. നാട്ടിലെ വീശി മുറുക്കിത്തുപ്പണ ആമിനാത്തയും പാറുത്തള്ളയും..! എനിക്കീ സാധനത്തിനെ മണമടിച്ചാല്‍ ചൊരുക്കാന്‍ തുടങ്ങും.

പതിനായിരങ്ങളുടെ ഊര്‍ജ്ജസ്ത്രോതസ്സായ തമ്പാക്കിനോട് എനിക്കെന്താ ഇത്രയും വിരോധമെന്ന് ന്യായമായും സംശയമുണ്ടാകാം.. അതിനു പ്രത്യേകിച്ച് കാരണമൊന്നുമില്ല.. ഏയ് ഇല്ലന്നെ.. ഇങ്ങനെ നിര്‍ബന്ധിച്ചാല്‍..

പ്രിഡിഗ്രിക്കു പഠിക്കുന്ന സമയം, പത്തില്‍ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന അനസ് ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കലും ഉപയോഗം വരാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ പഠിച്ച് ഉള്ള ജീവിതം പാഴാക്കേണ്ടന്ന് കരുതി അവന്റെ കൊച്ചാപ്പാന്റെ സിറ്റിയിലുള്ള ഷോപ്പില്‍ ബിസിനസ് മാനേജ്മെന്റ് പഠിക്കാന്‍ ചേര്‍ന്നു. കോളേജ് കുമാരന്മാരായ ഞങ്ങളോടൊപ്പം തന്നെയായിരുന്നു അവന്റെ പോക്കും വരവും. ബസ് കാത്ത് നില്‍ക്കുന്ന സമയം തിളങ്ങുന്ന കവറില്‍ നിന്നും പൊകയില പോലുള്ളൊരു സംഭവം എടുത്ത് ചുണ്ടിനിടയില്‍ നാലാള്‍ കാണ്‍കെ പ്രത്യേകിച്ചും പെന്‍‌കുട്ടികള്‍ കാണ്‍കെ വെക്കുന്നത് അവന്റെയൊരു സ്ഥിരം നമ്പര്‍. അതു കണ്ട് വല്ലാത്തൊരു ആരാധനയൊടെ ഞങ്ങളവനെ നോക്കും.. ഹൊ! സമ്മതിക്കണമിവനെ.

ഒരിക്കലവനോടു ചോദിച്ചു,

“എടാ.. ഇതു വെച്ചാലുള്ള ഗുണമെന്താ..!?“

“നല്ല മൂഡാകും..!“

“മൂഡൊ ഇതു വെച്ചാലൊ!?”

“വെച്ച് നോക്ക് അപ്പോഴറിയാം..!“

അവന്‍ കയ്യിലിരുന്ന പൊട്ടിക്കാത്ത ഒരു കവര്‍ നീട്ടി..! മൂഡറിയാനുള്ള ആവേശത്തില്‍ അത് വാങ്ങി പോക്കറ്റിലിട്ടു.

സന്ധ്യയാകുമ്പോള്‍ ബന്ധുകൂടിയായ ഷെഫീകിന്റെ വീട്ടില്‍ പോകുന്നൊരു പതിവുണ്ട്. കോര്‍പ്പറേഷന്‍ പൈപ്പ് അവന്റെ വീടിനു മുന്നിലാണ്. സന്ധ്യക്കവിടെ വെള്ളമെടുക്കാന്‍ വരുന്ന വെളുത്ത് മെലിഞ്ഞ സുന്ദരിക്കൊച്ചിനെ കാണണം. പക്ഷെ അന്നത്തെ പോക്കിനു തമ്പാക്ക് ടെസ്റ്റിംഗ് എന്നൊരു ലക്ഷ്യം കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു.

ഷെഫീക്കിന്റെ റൂമില്‍ കയറി.

പഴയകാല ഹിന്ദി സിനിമാ ഗാനങ്ങള്‍ മന്ദീകരിച്ചെഴുതിയ വെള്ളപ്പാറ്റക്കുള്ള പ്രണയലേഖനം വായിച്ചു കേള്‍പ്പിച്ചു.

“കൊള്ളാടാ.. ഇതിലവളു വീഴും..!“

ഷഫീകെന്ന സീനിയര്‍ കാമുകന്റെ വാക്കുകളില്‍ എനിക്കഭിമാനം തോന്നി.

“ഡാ.. ഒരു കാര്യം മറന്നു..! ഒരു സൂപ്പര്‍ സാധനം കിട്ടീട്ടുണ്ട്. നമുക്കൊന്ന് ടെസ്റ്റ് ചെയ്യണം!“

തമ്പാക്കിന്റെ കവര്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ അവനും ടെസ്റ്റിനു താല്പര്യം.

കവര്‍ പൊട്ടിച്ചു മണത്തു നോക്കി ഹൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ‍ൂ.…! മൂക്കു തുളക്കുന്ന മണം..!

കുറച്ചു ചവറെടുത്ത് അവന്റെ കൈയ്യില്‍ കൊടുത്തു.

“ഇത്രെം വേണ്ട..!“ കൊടുത്തതില്‍ പകുതിയെടുത്ത് അവന്‍ ചുണ്ടിനിടയില്‍ വെച്ചു.

“ഇത്രക്ക് പേടി പാടില്ലെടാ.. ദാ എന്നെ നോക്ക്”

അനസ് വെക്കുന്ന അള‍വില്‍ ഒട്ടും കുറയാതെ മൂക്ക് പൊത്തി ഞാനും ഫിറ്റ് ചെയ്തു.

ഉച്ചത്തില്‍ പാട്ടും വെച്ച് ജനാല തുറന്ന് പൈപ്പിന്റെ ചുവട്ടിലുള്ള ഇമ്പോര്‍ട്ടഡ് വെള്ളപ്പാറ്റയെ നോക്കി ഞാന്‍ ചിരിച്ചു.

അതു കണ്ട അവള്‍ മുഖം കോട്ടി തിരിഞ്ഞു നിന്നു.

“ ഡാ അവളു വീഴും ഉറപ്പാ..!“

“അത് നിനക്കെങ്ങനെ മനസ്സിലായി..!?”

“അവള്‍ ജാഡ തുടങ്ങി..!“

ജാഡയാണ് അവസാനം ബാധയായി തലയില്‍ വീഴുന്നതെന്ന കോമന്‍ ഫാക്റ്റില്‍ ഞാനന്നെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.

കണ്ണിമവെട്ടാതെ “പലക് പലക്കെന്നും“ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞ് അവളേം ഫോക്കസി ഞാന്‍ നിന്നു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ദയനീയമായൊരു ശബ്ദം,

“അളിയാ..”

തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍ വിയര്‍പ്പില്‍ കുളിച്ച് ഷെഫീക്..!

“എനിക്കെന്തൊ പോലെ.. ഞാനിതു തുപ്പാന്‍ പോകുന്നു.”

കിറുങ്ങി കണ്ണ് തള്ളിയിരിക്കുന്ന അവനത് തുപ്പുന്നതാ നല്ലതെന്നു തോന്നി

“കപ്പാസിറ്റിയില്ലാത്തവന്‍ പോയി തുപ്പെടാ..”

ടെമ്പ് ഫോള്‍ഡര്‍ എംറ്റിയാക്കിയ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ സ്പീഡില്‍ കട്ടിലില്‍ അവന്‍ വന്നു വീണു.

“എടാ നിനക്കൊന്നും തോന്നുന്നില്ലെ..!?”

“എന്തു തോന്നാന്‍ നിന്നെപ്പോലെയാണൊ ഞാന്‍..!“

കുത്താന്‍ കുറച്ചു ലേറ്റായാലും ഊരുന്ന കാര്യത്തില്‍ ഷാര്‍പ്പായ കറണ്ടാപ്പീസുകാര്‍ അവരുടെ കൃത്യം നിര്‍വ്വഹിച്ചു..!

“എടാ ഇതു തന്നെ പറ്റിയ സമയം ഞാനവള്‍ക്കീ കത്തു കൊടുക്കട്ടെ..”

മുടിഞ്ഞ ചൂട്, വല്ലാതെ വിയര്‍ക്കുന്നു, പുറത്തിറങ്ങിയ ഞാന്‍ നല്ല നിലാവുണ്ടായിട്ടും പൈപ്പിന്റെ മൂടൊ വെള്ളപ്പാറ്റയേയൊ കണ്ടില്ല..! എന്തിന് നടന്നു പോകാനുള്ള റോഡ് പോലും മുന്നില്‍ കണ്ടില്ല..! പവര്‍ കട്ടിനോടൊപ്പം കണ്ണിന്റെ ഫ്യൂസും കട്ടായ പോലെ..!

ഇടിച്ചു ഫോര്‍ക്കു വളഞ്ഞ സൈക്കിള്‍ പോലുള്ള എന്റെ പോക്കില്‍ പന്തികേടു തോന്നിയ ഷെഫീക് പുറകെ വന്ന് എന്നെ പിടിച്ചു നിര്‍ത്തി.

“എടാ നീ ആടുന്നു.. അതു തുപ്പെടാ..!?“

“തുപ്പില്ല..! എനിക്കൊരു കുഴപ്പവുമില്ല..! “ (ഞാന്‍ പുലിയാ..!)

അതും പറഞ്ഞ് രണ്ടടി മുന്നോട്ട് നടന്ന ഞാന്‍ ഫുള്‍സ്റ്റോപ്പിട്ടു. തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാതെ അവനോട്

“എനിക്കു ഛര്‍ദിക്കണം”

ആരും താങ്ങില്ലാത്തവന്റെ ആശ്രയം.. ടെലഫോന്‍ പോസ്റ്റ്..! അതില്‍ താങ്ങി തമ്പാക്കി
രാഗത്തില്‍ നീട്ടിയൊരു വാള്‍..!

“തുപ്പേണ്ടി വന്നില്ല.. അല്ലാതെ തന്നെ പോയി..!“ മുതുകു തടവുന്ന കൂട്ടത്തില്‍ ഷെഫീക്കിന്റെ കമന്റ്.

ഇന്റ്റേണല്‍ എക്യുപ്മെന്റ്സ് മൊത്തത്തില്‍ സര്‍വ്വീസ് ചെയ്ത പോലൊരു ഫീല്‍,
ഒന്നും രണ്ടും ഒരുമിച്ചു ചെയ്യണോന്നും വേണ്ടാന്നുമുള്ള ത്രിശങ്കു അവസ്ഥ..! കരയാതിരുന്നിട്ടും കണ്ണ് നിറഞ്ഞൊഴുകി. ടോട്ടലി ബാലന്‍സു തെറ്റിയ ഞാനാ പോസ്റ്റിനെ വിടപറഞ്ഞു പോണ കാമുകിയെപ്പോലെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.

ഭാഗ്യത്തിന് ഞങ്ങളുടെ സുഹൃത്തായ നാസ് ബൈക്കുമായി അവിടെ വന്നു. കാര്യമറിഞ്ഞപ്പോളവന് ചിരി സഹിക്കാന്‍ വയ്യ.

“ശവത്തില്‍ കുത്തല്ലേടാ.. പന്നീ…”

സൌണ്ട് സിസ്റ്റവും അടിച്ചു പോയത് കൊണ്ടാ ശബ്ദം പുറത്ത് വന്നില്ല!

“കപ്പാസിറ്റിക്കാരാ പോസ്റ്റിനെ പ്രേമിക്കാതെ വന്നു വണ്ടീ കേറ് വീട്ടില്‍ കൊണ്ടാക്കാം !“

രണ്ടാളും കൂടി സാന്‍ഡ്‌വിച്ചിനിടയിലെ ഓം‌ലെറ്റ് മാതിരി ബൈക്കിനിടയില്‍ വെച്ചെന്നെ വീട്ടില്‍ കൊണ്ട് പോയി.

വാപ്പയും ഇക്കമാരും വീട്ടിലില്ല, ഉമ്മയും അടുത്ത വീട്ടിലെ ബി.ബി.സി താത്തയും മാത്രം
കയറിയ പാടെ തറ ലെവലായ ഞാന്‍ തറയിലോട്ട് മലര്‍ന്നു കിടന്നു.. അല്ല വീണു..!

തലവേദന തലകറക്കം മൊത്തത്തിലെന്റെ വെപ്രാളം കണ്ട് ഉമ്മ വല്ലാതെ ഭയന്നു.
ഹോസ്പിറ്റലില്‍ പോകേണ്ടി വരുമെന്നു തോന്നിയപ്പോള്‍ എങ്ങനെയൊ ഞാന്‍ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.

“ആശുപത്രിയില്‍ പോണ്ടാ.. എനിക്കൊന്നുറങ്ങിയാ മതി..!“

ഉമ്മയെ നോക്കുമ്പോള്‍ ബി.ബി.സിയുടെ നേരെ കണ്ണു പോകും ബി.ബി.സി യെ നോക്കുമ്പോള്‍ ഷെഫീക്കിനു നേരെ പോകും എന്റെ ഈ കഥകളി സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ചു നിന്ന ബി.ബി.സി ഉമ്മയോട്

“താത്താ.. ഇതെന്തൊ കണ്ട് പേടിച്ചതാ..! സന്ധ്യക്ക് പുറത്തിറങ്ങി കറങ്ങരുതെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ഈ മക്കള്‍ കേള്‍ക്കില്ലല്ലൊ!“

“പറഞ്ഞാ കേള്‍ക്കണ്ടെ..”

ഉമ്മ ബി.ബി.സി യെ പിന്താങ്ങി.

ബി.ബി.സിയുടെ കണ്ട് പിടുത്തം ആ അവസ്ഥയിലും എന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു

മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു “വല്ല മാടനേയൊ മര്‍തായെയൊ കണ്ടാലും ഇത്രയും ബുദ്ധിമുട്ടില്ലുമ്മാ..“

“നാളെ കാക്കുമ്മായെ വിളിച്ചൊന്നു നോക്കണം, “ ബി.ബി.സി വളരെ ആവേശത്തിലാണ്.

നീണ്ട മൂക്കും തൊണ്ണൂറ്റഞ്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടും പയറു വറുത്ത പോലെ നടക്കുന്ന, മോണ കാട്ടി ചിരിക്കുന്ന (കാട്ടാന്‍ അതെ ഉള്ളു), ഒരു സുന്ദരിപ്രസ്ഥാനമാണീ.. കാക്കുമ്മ. വയറ്റില്‍ ചാമ്പല്‍ തേച്ചുള്ള കാക്കുമ്മായുടെ മന്ത്രിക്കലില്‍ ചെറിയ വയറ്റുവേദനയും തലകറക്കവുമെല്ലാം പമ്പ കടക്കും..! അത്യാവശ്യം ചെറിയ ചാത്തന്മാരും ..! (അതിന്റെ ഗുട്ടന്‍സ് മാത്രമറിയില്ല..!)

വെളുപ്പിനെ തന്നെ ബി.ബി.സി കാക്കുമ്മായുമായി എത്തി.

അമൃതാഞ്ജന്‍ പരസ്യത്തിലെ തലവേദന..! ഹെല്‍മറ്റ് വെച്ചപോലുള്ള തലക്കനം..!

ചുവന്ന വറ്റല്‍ മുളക്, കടുക്, പിന്നെന്തെക്കൊയൊ ചേര്‍ത്ത് ഒരു പേപ്പറില്‍ ചുരുട്ടി, ഊതി വീര്‍പ്പിച്ച ബലൂണ്‍ കൈവിട്ട സ്പീഡില്‍ ടൂത്ത്‌ലെസ് മോണക്കിടയിലൂടെ പിശ്… ശൂ… ശീ… ശബ്ദത്തില്‍ മന്ത്രിച്ച് കാക്കമ്മയെന്നെ ആപാദചൂഡം ഉഴിയാന്‍ തുടങ്ങി. എത്ര ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നിട്ടും എനിക്കാ ഭാഷ മനസ്സിലാക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല. അവസാനം എന്തൊ ദേഷ്യത്തില്‍ പറഞ്ഞു, അതു ഉറപ്പായും ചീത്തയായിരിക്കണം..! പേപ്പറിനുള്ളില്‍ മൂന്നുവട്ടം തുപ്പി കത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന അടുപ്പിലെറിഞ്ഞു.

എന്നില്‍ നിന്നും ആവാഹിച്ചെടുത്ത തമ്പാക്ക് ചാത്തന്‍ അടുപ്പില്‍ മുളകിന്റെയും കടുകിന്റെയും രൂപത്തില്‍ ടക്..ടി..ടുകേന്നു പൊട്ടിത്തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ കാക്കമ്മായും ബി.ബി.സിയും വിജയി ഭാവത്തില്‍ കളി നമ്മളോടാ എന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ പരസ്പരം നോക്കി തലയാട്ടി.

“എന്തു പറ്റിയതാ..!?” ഉമ്മാടെ ചോദ്യത്തിനുള്ള കാക്കുമ്മാരെ മറുപടി എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു.!

“ഖബര്‍..! ഖബറു കണ്ടു പേടിച്ചതാ..!“

വീടിനു പിറകില്‍ തന്നെയാണ് പള്ളിയും അതിനടുത്തുള്ള ഖബര്‍സ്ഥാനും.

കാക്കമ്മാക്കുള്ള കൈമടക്കു എടുക്കാനായി ഉമ്മ പോയ നേരം ഞാനാ നീണ്ട മൂക്കില്‍ പിടിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു.

“കാക്കമ്മാ.. ഞാന്‍ പേടിച്ചത് ഖബറ് കണ്ടല്ല..! ഒരു കവറ് കണ്ടാ..!‘

കോളേജില്‍ പോകാന്‍ സമയമായപ്പോഴേക്കും ഷെഫീക് വന്നു. നനഞ്ഞ കോഴിയെപ്പോലെ അവനോടൊപ്പം ബസ്സ്റ്റാന്‍ഡിലേക്ക്.

പോകുന്ന വഴി ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന തമ്പാക്കവനെടുത്തു.

അതു കണ്ടയുടന്‍ എന്റെ തലവേദന കൂടി.

“നീയാ കവറു കളയുന്നുണ്ടൊ ഞാനിപ്പം വാളുവെക്കും..!“

ചിരിച്ചോണ്ടവന്‍ “നിനക്ക് നല്ല കപ്പാസിറ്റിയല്ലെ ഒന്നൂടെ ടെസ്റ്റ് ചെയ്യാം..!“

അവന്റെ കൈയ്യില്‍ നിന്നും കവറു പിടിച്ചു വാങ്ങി ദൂരേക്കെറിഞ്ഞു ഞാന്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു

“ടെസ്റ്റും വന്‍ഡേയും ഒന്നും വേണ്ടാ… നിര്‍ത്തി..! എനിക്ക് മതിയായേ…!“

**************************************************

വാല്‍കഷ്ണം..

അല്ലാതെ ഇവിടെ ചിലര്‍ കരുതിയ പോലെ ചാറ്റും ബ്ലോഗും നിര്‍ത്തുന്ന കാര്യമല്ല..! അതങ്ങു ബ്ലൊ പള്ളീ ചെന്നു പറഞ്ഞാ..മതി.. ;)

ഠിര്…ഠിര്…ഠിര്…ഠേ..!!!

2008-01-16T19:24:00.000+03:00

ഠിര്‍…ഠിര്‍…ഠിര്‍…ഠേ..!!!

“ആരാടാ അനോണിയായി പോസ്റ്റില്‍ തേങ്ങയടിച്ചത്..!?”

പപ്പൂസ്സരയന്‍ ഉറക്കത്തില്‍ തലേന്നു ഫിനിഷാക്കാതെ വെച്ചിരുന്ന ഓ.സി.ആര്‍ കുപ്പിയില്‍ ആഞ്ഞു ചവുട്ടി. ക്ടിഷ്യും..! കുപ്പി പൊട്ടി ഓ.സി.ആറര്‍ തറയിലേക്കൊഴുകി. ഒഴുകിയ ഒ.സി.ആര്‍ പപ്പുവിനെ തഴുകി. ആ കുളിരില്‍ ഞെട്ടിയുണര്‍ന്ന പപ്പൂനാ കാഴ്ച താങ്ങാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. കളരിയില്‍ തുടങ്ങിയ വിഗദ്ധനായ അരയന്‍ തലെ ദിവസത്തെ ഹാങ്ങോവര്‍ കൂടിയായപ്പോള്‍ നേരെ താഴേക്ക്..! പൂഴിക്കടകന്‍..! കമിഴ്ന്നു കിടന്നു മുഴുവനും നക്കി. ഉത്തേജനമടിച്ച ബെന്‍‌ജോന്‍‌സനെപ്പോലെ നാലുകാലില്‍ കമിഴ്ന്നു നിന്നു. അഗ്രഗേറ്ററുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ ബ്ലോഗുസാഗരത്തിന്റ്റെ അനന്തതകളിലേക്കു നോക്കി. സ്വിമ്മിംഗ് പൂളിലെ പടികയറി വരുന്ന രംഭയെപ്പോലെ ദിനകരന്‍ ഉദിച്ചുയരുന്നു.

ഓ..ഹ്.. മൈ ബ്ലോഗ്.. ഞാന്‍ വല്ലാണ്ടു കിക്കായിപ്പോയല്ലാ..!? പപ്പു തന്റെ ചെറു ബ്ലോഗവുമെടുത്ത് കടല്‍ക്കരയിലേക്കോടി.

ആകാശത്തില്‍ അനോണിപ്പരുന്തുകള്‍ വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്നു. ബ്ലോഗമ്മെ.. ഇന്നെങ്കിലും യെന്റെ ബ്ലോഗം നിറയെ ഹിറ്റുകള്‍ തരണേ..!? ഒ.സി.ആര്‍ കുപ്പി കടാപ്പുറത്തു വെച്ചു. നിക്കറിന്റെ വള്ളിയില്‍ തട്ടി കാലടിച്ചു വീണു. അവിടെക്കിടന്നു വാളും വെച്ചു..!

“അപ്പാ..” ഒരു കളമൊഴി..

കെട്ടില്‍ പപ്പു ആ വിളി കേട്ടില്ല..!

“യെടാ പപ്പൂ..”

പപ്പു ഒന്നു ഞെട്ടി..! തന്റെ മുത്ത്.

“മകാളെ നീയെപ്പം ഓന്‍‌ലൈനായി..!?”

“ഒ.സി.ആര്‍ നിര്‍ത്തി വല്ല അനോണിപട്ടയുമാക്കാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ കേള്‍ക്കില്ല..! അവസാനം എന്നെ പബ്ലിഷാന്‍ നേരം കമന്റുകള്‍ക്കായി തെണ്ടേണ്ടി വരും”

പപ്പു മകാളെ വാത്സല്യത്തോടെ നോക്കി.

“മകാളെ അനോണിപ്പരുന്തുകള്‍ വട്ടമിട്ട് പറക്കണ കാണുമ്പ പപ്പൂന്റെ നെഞ്ചകം പെടക്കേണ്..! പപ്പു പബ്ലിഷ് ചെയ്യാണ്ടു വെച്ച ഡ്രാഫ്റ്റാ നീ. സേവ് ചെയ്ത സിസ്റ്റത്തീന്ന് കണ്ട അനോണിപ്പിള്ളേര്‍ അടിച്ചോണ്ടു പ്വായാ സഹിക്കേല കേട്ടാ..”

വാളുവെച്ച് എംറ്റിയായ കുടവയറിലേക്ക് ഒരു ബോട്ടില്‍ ഒ.സി.ആര്‍ കമഴ്ത്തി പപ്പൂസ് സെന്റിയായി.

“മോടമ്മ അനോണിയെങ്ങനാ ഡിലീറ്റായതെന്നറിയാവാ..!? അവട പോസ്റ്റെല്ലാം ഹിറ്റ്..! അനോണിക്കമന്റുകളുടെ ആധിക്യം അവളെ വല്ലാണ്ടു തളര്‍ത്തി. യാഹുവിലും ജിമെയിലിലും നിറഞ്ഞ ജങ്കും സ്പാമും പാവത്തിന്റെ സിസ്റ്റം പോലും വീക്കായി. ഓരോ ബ്ലോഗായി ഡിലീറ്റി. യെനിക്കിനി അധികം ആയുസ്സില്ലാന്നു പറഞ്ഞു അവടെ ബ്ലോഗില്‍ കുരുത്ത നെന്നെ കണ്ണീരോടെ യെനിക്കു ഫോര്‍വേ‍ഡ് ചെയ്തു. രണ്ടുവരി മാത്രമുള്ള നെന്നെ ഞാന്‍ സേവ് ചെയ്യുമ്പ നെറച്ചും അക്ഷരപ്പിശാശ്..! അന്നുറപ്പിച്ച്.. നെന്നെ യെല്ലാം തെകഞ്ഞ ഒരു പോസ്റ്റായി വളര്‍ത്തണം. നാലു ബ്ലോഗരറിയുന്ന ഇ-മെയിലും പ്യേരുമുള്ള ബൂലോകത്തില്‍ യേത് പാതിരാത്രീം ആര്‍ക്കും പോയി കമന്റുന്ന ഒരു സൂപ്പറ് ബ്ലോഗര്‍..! പപ്പൂന്റെ ആശേണത്. യെന്റെ മ്വാളത് സാധിച്ച് തരുവാ..!?”

“അപ്പാ..”

“അപ്പാ ഈ കടാപ്പുറത്തെ കഴിവുള്ള അരയത്തിമാരാണെനിക്കു മാതൃക”

“അനോണികളോടും പുലികളോടും നവാഗതരോടും ഒരു പോലെ അങ്കം വെട്ടി, അവസാനം കമന്റിക്കൊല്ലുമെന്ന് വെല്ലുവിളിച്ച് മലയാള ബ്ലോഗിന്റെ മാനം കാത്ത മലബാര്‍ എക്സ്പ്രസ്സിനെ പോലെ..!

“ഭൂലോകം മുഴുവന്‍ ഫ്ലാഷിന്റെ പ്രകാശം പരത്തി ഫോട്ടൊ പോസ്റ്റില്‍ ബുള്‍സൈയടിച്ച സതി മാക്കോത്തിയെപ്പോലെ..!“

“പൂവിലും പുഴുവിലും പൂമ്പാറ്റയിലും വേണ്ടി വന്നാല്‍ കാലില്‍ തറക്കുന്ന മുള്ളില്‍ പോലും കവിത കണ്ടെത്തുന്ന നേതാ ചന്ദ്രാജിയെപ്പോലെ..!

“പ്രായത്തില്‍ എല്‍.കെ.ജി യെങ്കിലും പ്രതികരണത്തില്‍ ബ്ലോഗ് ബെല്‍റ്റെടുത്ത ബ്ലോഗീവുഡിലെ ആക്ഷന്‍ നായിക പ്രിയാഉണ്ണിയെ പോലെ..!

ഞാനുമൊരു ഐഡന്റിറ്റിയുള്ള ബ്ലോഗിണിയാവും.. ഉറപ്പാടാ..! നെന്റെ മൊട്ടത്തലയാണെ സത്യം..!“

“പി്ന്നെ…! താനാദ്യം അനോണിപ്പരിപാടി നിര്‍ത്ത്, ഞാനെന്തായാലും യെന്റെ പ്രയേട്ടനുള്ളതാ..അവള്‍ ആത്മഗതിച്ചു..!“

“പൂയ്..ടാ‍…പപ്പുവേയ്…“

നീട്ടിയൊരു കൂവല്‍ കേട്ട് പപ്പുവും മകാളും അങ്ങോട്ട് നോക്കി.

യിതാരൊക്കെയാ അരയന്‍ വാല്‍മീകിയും അനുജന്‍ പ്രയാസിയും.

“യെന്താടാ പപ്പുവെ.. ചെറിയൊരു ബ്ലോഗു സ്വന്തമായപ്പം ഞങ്ങട ബൂലോക വള്ളത്തില്‍ നെന്നെ കാണാനെയില്ലല്ല..! അമ്മച്ചിയാണ അമരത്തിരുന്ന് തൊഴഞ്ഞ നെന്റെ തലക്കടിച്ചത് ഞങ്ങയല്ല.. അത്രെം ഉയരത്തില്‍ അടിക്കാനും മാത്രം ഞങ്ങട പോസ്റ്റുകള്‍ക്ക് ഒയരോമില്ല. യിതെന്തൊ പറന്നു പോയപ്പം നെന്റെ തലക്കു കൊണ്ടതാ.. കുന്തം കൊണ്ടപോലുണ്ട്..!

“വ്യേണ്ട.. വ്യേണ്ട.. ഞാനാ പരിപാടി നിര്‍ത്തി..! യെന്റെ തലേല്‍ പപ്പടം കാച്ചാനും കൈയ്യില്‍ കിട്ടിയാല്‍ കമന്റിക്കൊല്ലാനും ബ്ലോഗരയത്തിമാര്‍ വരെ തുനിഞ്ഞേക്കേണ്..! യിതൊന്നും കണ്ട് പപ്പു പ്യേടിക്കില്ല കേട്ടാ.. യെനിക്കെന്റെ പോസ്റ്റു മതി. അവളാ യെന്റെ യെല്ലാം..!“

പപ്പു ബ്ലോഗവുമെടുത്ത് ബ്ലോസാഗരത്തിലേക്ക് തുഴഞ്ഞു.

പപ്പൂസ്സിന്റെ പോസ്റ്റുമായി പ്രയാസ്സീടെ മിഴികള്‍ ഉടക്കി. നെന്നെ ഞാന്‍ പ്വൊക്കും..! പ്രയാസ്സി മനസ്സില്‍ ടെമ്പ്ലേറ്റ് മെനെഞ്ഞു. നെനക്കു ബാനര്‍ തരാന്‍ യെന്തു കൊണ്ടും യോഗ്യന്‍ ഞാന്‍ തന്നെ..! അവട കമന്റു സൌന്ദര്യം അവനെ മത്തി മണത്ത പൂച്ചപോലാക്കി.

ബൂകടലില്‍ ബ്ലോഗരയന്മാര്‍ വാശിയോടെ തുഴയുന്നു. ഒന്നാമതായി ചെറു ബ്ലോഗവുമായി പപ്പൂസ്സരയന്‍. ഒ.സി.ആര്‍ കടലില്‍ ചെറുതായി തളിക്കുന്നു. അതു നുണയാന്‍ വരുന്ന സ്രാവുകളാണ്‍ ലക്ഷ്യം..! തൊട്ടടുത്തായി തന്നെ വാട്ടര്‍ സ്കൂട്ടറില്‍ കുണ്ടറ ടു അമേരിക്കാ യാത്ര നടത്തി പ്യേലപ്പെട്ടീലായ വാല്‍മീകിയരയന്‍.

മധുരമായ ഒരു കാറ്റ്. പൂയ്… നന്മകള്‍ നേരുന്നൂന്ന് ആരൊ വിളിച്ചു പറയുന്നു. നാലഞ്ച്ചു ബ്ലോഗങ്ങളുടെ ഉടമയാ..ബ്ലോഗം മുങ്ങിയാല്‍ മാജിക്ക് കാണിച്ച് പൊക്കുന്ന പാര്‍ട്ടി..! ബ്ലോഗം നിറയെ നന്മകളുമായി ഒരു വശത്തു കൂടി മന്‍സു മരക്കാര്‍.

ഇതാരാ ഈ ബ്ലാക്ക് & വൈറ്റ് ഫുലി..!? അല്ല അലി..! തായെഴുത്തും തെരുവു സര്‍ക്കസ്സുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു പറക്കാനുള്ള പരിപാടിയാ.. പുതിയ ഒരു വെടിക്കെട്ട് ബ്ലോഗം തുടങ്ങാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലും, അതിനാ ഈ തുഴച്ചില്‍.

ദെന്താദ്..! ഈ ബ്ലോഗത്തിലെന്താ ഉയര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്നത്..!? ങ്ഹെ! മുക്കാലി. ശ്ശെടാ.. യെവനെന്തിനാ മേലാട്ട് നോക്കിയിരിക്കുന്നത്. ഓഹ്..! കൂട്ടുകാരന്‍ കാലാവസ്ഥാ ഗവേഷകനാ.. മഴ ഇപ്പം പെയ്യുമത്രെ..!

എല്‍.കെ.ജി കാലം വരെ ആലോചിച്ചെടുക്കാനുണ്ട്..! മാത്രമല്ല യെല്ലാടോം തേങ്ങയടിക്കാനും പോണം. ഫുള്‍ടൈം ബിസിയായത് കാരണം സെര്‍വറെഞ്ചിന്‍ ഘടിപ്പിച്ച ബ്ലോഗത്തില്‍ ബൂലോഗ തേങ്ങയടി അസ്സോസ്സിയേഷന്‍ പ്രസിഡന്റ് ശ്രീയരയന്‍ ചുവന്ന പെട്രോള്‍മാക്സ് കത്തിച്ചു തുഴയുന്നു.

യെവന്റെ ബ്ലോഗത്തിലെന്താ അണ്ണാച്ചിമാരെപ്പോലെ പൂവിതറിയിരിക്കുന്നത്, ഇലഞ്ഞിപ്പൂവിന്റെയും മുല്ലപ്പൂവിന്റെയും മൊത്തത്തില്‍ നൊസ്റ്റാള്‍ജിയയുടെയും ഹോള്‍സെയില്‍ കച്ചവടക്കാരന്‍. ബൂലോക നയിസ്..സജിയരയനും വാശിയിലാണ്.

“അയ്യൊ..! ഓടി വായൊ ഒരുത്തന്‍ ചാകാന്‍ പോകുന്നേ…!“

ഈ നജീം മരക്കാനെന്തിനാ യിങ്ങനെ കാറുന്നത്. അത്യാവശ്യം ഉറപ്പുള്ള ഒരു ബ്ലോഗമുണ്ടല്ലൊ അയ്യാള്‍ക്ക്..! അപ്പോ ചാകാന്‍ പോകുന്നത് അയ്യാളല്ലെ..! യിവന്റെ കാര്യം.. യെടാ നല്ലോണം വീശിയെറിയണം, യെന്നാലെ വല്ലതും കൊത്തൂ. അല്ലാതെ ചെറിയ വിശയങ്ങള്‍ക്ക് യിങ്ങനെ ചാകൂന്ന് പറയല്ലും. ടീവീടെ ബള്‍ബ് പോലാ യിവന്റെ മനസ്സും. യേടാകൂടമായാല്ലാ..

ഹൂ… നല്ല ശക്തമായ തണുത്ത കാറ്റ് വീശുന്നു. പവര്‍കട്ട് മഴ പെയ്യുമൊ..!? യെല്ലാരും പപ്പുവരയന്‍ ഷെയര്‍ ചെയ്ത ഒ.സി.ആര്‍ വെള്ളം തൊടാതെയടിച്ച് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു. ബ്ലോഗന്മാരടെ പോസ്റ്റില്‍ കോക്രൊച്ചിടല്ലെയെന്റെ ബ്ലോഗമ്മേ…

ടര്‍‌ര്‍‌ര്‍… അഗ്രത്തൊരു ക്യാമറയും ഫിറ്റു ചെയ്താണല്ലാ.. ആ പഴയ ബ്ലോട്ടിന്റെ വരവ്..! അതില്‍ ചെവിയില്‍ ചെമ്പരത്തി വെച്ച ഒരു ബുജിയുമുണ്ടല്ല.. നല്ല നീലച്ചടയന്‍ മണം. ഓ..ഹ്! പുലിമടക്കരയില്‍ നിന്നും പുലികളുടെ ബ്ലോട്ടാ..!

അഗ്രു അണ്ണാ.. പാച്ചൂനു കൊറച്ചു ചെമ്മീന്‍ തരാം സാന്‍ഡോക്കു ഒ.സി.ആറും. യേരിയായില്‍ കേറല്ലെ.! ആ ബുജിയോട് പുതിയ ടിപ്സുകള്‍ വല്ലതുമുണ്ടെങ്കില്‍ പറഞ്ഞു തരാന്‍ പറ. അല്ലേല്‍ നല്ല തണുപ്പും ബോറഡിയും, കുറച്ചു ലബ്ബക്കഥയായാലും മതി.

“ടേയ്.. അഗ്രാ..നമ്മടെ പരിചയത്തിലുള്ള അരയന്മാരാ..ബ്ലോട്ട് തിരി..!“ ലബ്ബേടെ ശബ്ദം.

ബൂ…ആ… ഒ.സി.ര്‍ കിട്ടിയ സന്തോഷം സാന്‍ഡൊ വാളു വെച്ച് പ്രകടിപ്പിച്ചു.

മുടിയാനക്കൊണ്ട് ലവന്മാര് പോയി, അരയന്മാര്‍ക്ക് സമാധാനമായി. പൂ…യ്… യെല്ലാരും പോസ്റ്റുകള്‍ വീശിയെറിഞ്ഞൊ…! മൂപ്പില്‍ മൂപ്പനായ കൃഷരയന്‍ വിളിച്ചു കൂവി. യെല്ലാരും പോസ്റ്റെറിഞ്ഞ ക്ഷീണത്താല്‍ ബ്ലോഗങ്ങളില്‍ വിശ്രമിച്ചു.

“അതെന്താ ഒരു ബ്ലോഗം കിടന്നാടുന്നത്..! ഏറനാടാ.. ഒന്നിങ്ങു വന്നെ, ചരിതമൊക്കെ പിന്നെപ്പറയാം. സിനിമാപ്രാന്ത് തലക്കു പിടിച്ചാ ബൂലോകം വ്യേണ്ടല്ലാ.. യെടാ യേറനാടാ യെന്താടാ ആ ബ്ലോഗം കിടന്നാടുന്നത്..!“ ആടുന്ന ബ്ലോഗം നോക്കി കൃഷരയന്‍ ചോദിച്ചു.

അയ്യോ..! അറിയില്ലെ.. ലവന്‍ നമ്മടെ പുതിയ പുലി.. പാരപോസ്റ്റമോന്‍..! ഒ.സി.ആര്‍ മണത്തതെയുള്ളു ആ നേരം മുതലുള്ള ആട്ടമാ…

ആട്ടമാ… തേരോട്ടമാ…

യിവനെന്താ അഭിലാഷക്ക് പഠിക്കുന്നാ… ഉടുതുണി പോലുമില്ലാതെ..! യെടാ.. അരയന്മാരുടെ മാനം കളയല്ല്. ഉടുതുണി..! തുണിയുടുക്കാന്‍. കടലില്‍ ബ്ലോഗിണികളില്ലാത്തത് ഭാഗ്യം.

“യെച്ചൂസ് മീ… ആക്ച്വലി യീ പ്യേരു കാരണം പലപ്പോഴും ഞാന്‍ തുണിയുടുക്കാന്‍ മറന്നു പോകുന്നു..! ഇതിനാണൊ ബ്ലോഗേഷ്യ എന്നു പറയുന്നത്..!? ഇതു ഒരു രോഗമണാ..!?

“ഉം..ഉം.. കൂമ്പു വാടുന്ന ഒരു രോഗമുണ്ട്..! അത് വരാതെ നോക്കിയാല്‍ നെനക്ക് കൊള്ളാം”

അഭിയരയനോടതും പറഞ്ഞു പ്രയാസി ബ്ലോഗത്തില്‍ മലറ്ന്നു കിട്ന്നു. നീലാകാശാത്തില്‍ ദീപ്തമുഖിയായൊരു താരകം കണ്ടപ്പോള്‍ പപ്പുവിന്റെ പോസ്റ്റിനെക്കുറിച്ചോറ്ത്തു. കൂട്ടത്തില്‍ ഒപ്പം തുഴഞ്ഞിരുന്ന സഹയരയന്റെ അഭാവവും. അവനൊന്നു വേഗം തിരിച്ചു വരണേ..മനസ്സു നൊന്തു പ്രാറ്ത്ഥിച്ചു.

“ടാ.. കൂവെ നീയിവിടെക്കിടന്നുറങ്ങേണാ..!?”

വഴി കാട്ടാന്‍ മുമ്പെ പോയ നിഷ്കളങ്കനും വഴിപോക്കനും മടങ്ങുന്ന വഴിയാ..

“അവരൊക്കെ താമസിക്കും നീ വരുന്നെങ്കില്‍ വാ.. പൂ…യ്..!“ നിഷ്കു നീട്ടി വിളിച്ചു.

“പൈങ്ങോടന്‍ ആഫ്രിക്കന്‍ പായല്‍ കൊണ്ടു വരാമെന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, നിരക്ഷരന്റെ മുടിയും കുറച്ചു സാബു പ്രയാറും ചേറ്ത്ത് ചിത്രകാരന്റെ കമന്റുന്ഭരണിയില്‍ പുഴുങ്ങി ധാരാവി പിടിച്ചാല്‍ വിശാലേട്ടന്‍ ചിലപ്പോള്‍ തലയിലുള്ള ചുവന്ന തുണി മാറ്റിയേക്കുമത്രെ..!
വേണുമാഷ് കാറ്ട്ടൂന്‍ വരച്ചു പറഞ്ഞതാ..“

“വേണു മാഷ് പറഞ്ഞാ അച്ചട്ടാ..!“ ഇതും പറഞ്ഞവറ് മുന്നോട്ടു തുഴഞ്ഞു.

പപ്പുവരയന്‍ യിവിടെ, ബ്ലോഗില്‍ പോസ്റ്റവിടെ ഒറ്റക്ക്, കിട്ടിയ ചാന്‍സിനു പ്രയാസി കരയിലേക്കു പ്രയാസത്തോടെ തുഴഞ്ഞു. കരക്കടുക്കാറായപ്പോള്‍ കരയില്‍ തിള‍ങ്ങുന്ന ഒരു തല..! പ്രയാസിക്കു തല കറങ്ങി. പപ്പുവരയന്‍ യിതെപ്പം കരയിലെത്തി..! സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി, ഈ തല പപ്പുത്തലയല്ല..! ഗള്‍ഫ്ഗേറ്റ് വന്നിട്ടും ഈ കുറുജിയെന്താ വിഗ്ഗ് വെക്കാത്തെ..! മനുഷ്യനെ പ്യേടിപ്പിക്കാനായിട്ട്.

“എടാ ഗഡി.. നല്ല സ്വയമ്പന്‍ നാടന്‍ എവിടാ കിട്ടാ..!? ഉണ്ടായിരുന്നത് വാഷിംഗ് മെഷീനില്‍ അടിച്ചു പോയി..”

“അത് ഉപാസന ഗുരുക്കളുടെ കളരിത്തറക്കടുത്ത് കിട്ടും, പക്ഷെ ആ ദ്രൌപദി ടീച്ചറ് കലിച്ചു നില്‍ക്കുവാ.. വിറ്റാല്‍ അതിനെക്കുറിച്ചു കവിത പോസ്റ്റുമത്രെ. ഒന്നു രണ്ടു ആത്മഹത്യാ ശ്രമം നടത്തിയ കക്ഷിയാ..!“

“എന്തായാലും നീയവിടം ഒന്നു കാണിച്ചു താ.. വാ.. എന്റെ പത്മിനീല്‍ കേറ്..”

“സമയമില്ലാത്ത നേരത്ത് ഇയ്യാള്‍ക്കിതെന്തിന്റെ കേടാണ്..!“

സ്ഥലം കാണിച്ചു കൊടുത്തു, ഹരിശ്രീ.. അപ്പുമാഷ്,മനു,സാജന്‍,സതീഷ്,മൂര്‍ത്തി ഇവരൊക്കെ കളരിത്തറയില്‍ ശീര്‍ശാസനത്തിലുണ്ട്. അഞ്ചരക്കുള്ള വണ്ടിയില്‍ സുകുമാരന്‍ മാഷും വന്നിട്ടുണ്ട്. അത്രക്കു കേമനാണല്ലാ നമ്മുടെ ഉപാസന ഗുരുക്കള്‍. ചൂണ്ടുമര്‍മ്മം വരെ അറിയാത്രെ..!

“അല്ല പ്രയാസീ.. എന്താ ഈ ചൂണ്ടു മര്‍മ്മം..!?” ഷാഫീടെ ചോദ്യം

“യെടാ.. ഒരു ഗ്രൂപ്പ് ആള്‍ക്കാറ് വരും അതിലൊരാള്‍ നമ്മുടെ നേരെ ചൂണ്ടും, ദേ.. ഇവനാന്നും പറഞ്ഞ്..! പിന്നെ അവിടെ നില്‍ക്കരുത്, പറന്നോണം..!,
ഈ വിദ്യ റസ്സാക്കിനു ഞാന്‍ പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. കണ്ടില്ലെ, അതിനു ശേഷം ആഴ്ചയിലൊരിക്കലാ ബ്ലോചന്തയില്‍ അവന്‍ കമന്റ് വാങ്ങാന്‍ വരാറ്..!“

യെവരോടൊക്കെ സംസാരിച്ച് സമയം പ്വായല്ലാ.. പപ്പുവിന്റെ പോസ്റ്റിനു കൊടുക്കാനായി മയൂരാമ്മയുടെ തയ്യല്‍ക്കടയില്‍ നിന്നും സ്നേഹസൂചിയില്‍ കൊരുത്ത ഒരു കൊച്ചു കമന്റുമായി പ്രയാസിയോടി. ബ്ലോഗില്‍ കയറി കമന്റ്റു കൊടുത്തു, സ്നേഹം കൊണ്ടവള്‍ വേറ്ഡ്‌വെരിഫിക്കേഷന്‍ എടുത്തു കളഞ്ഞു.

“കമന്റും പോസ്റ്റും കൊള്ളയടിത്താല്‍…!“

“ആരാണ്ടാ യെന്റെ ബ്ലോഗില്‍ കയറി പോസ്റ്റിനെ ക്യേറിപ്പിടിച്ചത്“ അലറിക്കൊണ്ട് പപ്പുവരയന്‍..!?

തൊണ്ടയില്‍ കുടുങ്ങിയ പാട്ടുമായി പ്രയാസി കമന്റുകളുടെ മുകളിലേക്ക് ഓടിക്കയറി, ജീവിതത്തിലാദ്യമായി പപ്പു തന്റെ കമന്റിനെ ഡിലീറ്റാനായി ഡിലീറ്റ് ബട്ടണില്‍ മൌസ് വെച്ചു..! എന്തിനൊ ആയി പരതിയ പ്രയാസ്സിയുടെ കൈയ്യില്‍ ആരൊ ഉടക്കാതെ വെച്ച ഒരു അനോണിത്തേങ്ങ..! ആംബ്രോസ്സിനെ മന്‍സ്സില്‍ ധ്യാനിച്ച് ഒരു ഫുള്‍ട്ടോസ്..! ഠേ..! പോസ്റ്റിലെ തേങ്ങ ബ്ലോഗറുടെ തലയില്‍..! യെന്റമ്മേ.. പപ്പൂസ് ബ്ലോഗില്‍ തലതല്ലി വീണു. വീഴ്ചയില്‍ പപ്പു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. യെടാ കുഞ്ഞിരാമന്‍ പ്രയാസീ.. നീയെവിടത്തെ ബ്ലോഗനാടാ.. ഒരു കൊമ്പന്‍ സ്രാവിനെപ്പിടിച്ച് ഉശിരുള്ള ബ്ലോഗനാണെന്നു തെളിയിക്ക്..!

പ്രയാസി കടല്‍ക്കരയിലേക്കോടി, ബ്ലോഗവുമെടുത്ത് അനന്തതയിലേക്കു തുഴഞ്ഞു. നഷ്ടങ്ങളുടെ കണക്കു മാത്രമുള്ള ജീവിതത്തേയും ശപിച്ച്..!

രാത്രി ഏറെ വൈകിയും പ്രയാസിയെ കാണാഞ്ഞ് ബ്ലോഗരയന്മാറ് വാല്‍മീകിയരയന്റെയും മന്‍സു മരക്കാന്റെയും നേതൃത്വത്തില്‍ പപ്പുവിന്റെ ബ്ലോഗു വളഞ്ഞു.

“പപ്പ്വേയ്.. യെടാ.. യെന്റെ കൂടെപ്പിറപ്പെവിടേടാ..!?” നെഞ്ചത്തടിച്ചു വാല്‍മീകി ചോദിച്ചു.

തലയില്‍ മുഴയുമായി പപ്പൂസ് ബ്ലോഗിന്റെ പുറത്തിറങ്ങി.

“ജ്ജ് എബടെക്കൊണ്ട് ഒളിപ്പിച്ചെടാ നമ്മട കുട്ടീനെ..!?” മന്‍സു മരക്കാന്‍ മാജിക്ക് വടി കൈയ്യിലെടുത്തു.

“യെനിക്കറിയില്ല..!“

“അപ്പ അന്റെ തലേലെന്താ..!?

“അത് തേങ്ങ..! അല്ല അല്ല മൊഴ..! ബാറില്‍ വെച്ചൊരുത്തന്‍ ഒ.സി.ആറിന് അടിച്ചേണ്..!“

“അവനെ തല്ലിക്കൊല്ലെടാ..! മനുഷ്യത്വമില്ലാത്ത ഭയങ്കരന്‍, കൂടപ്പിറപ്പിനെ കുഞ്ഞിരാമനെന്നു വിളിച്ചവന്‍..!“ ബാജി ഓടി വേലിയില്‍ ചാരി നിന്നു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

“പ്രയാസിയെ പപ്പൂസോടിക്കുന്നത് ഞങ്ങ കണ്ടതാ..” സാക്ഷരനും എതിരവനും ഒന്നിച്ചു പറഞ്ഞു.

ബ്ലോഗരയന്മാറ് പപ്പുവിനെ വളഞ്ഞിട്ടു കമന്റി..! സഹികെട്ട പപ്പു ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

“ചുണയുള്ള ബ്ലോഗന്മാറ് ഒറ്റക്കു കമന്റണം, ഇതാ യെന്റെ പാസ്‌വേറ്ഡ്..! ഒരൊറ്റ ക്ലിക്കില്‍ ഡിലീറ്റണം, അതോടെ യെല്ലാം തീരും..! പപ്പൂസ് ആരേം ചതിച്ചിട്ടില്ല..! വാല്‍മീകിയും മറ്റു ബ്ലോഗറന്മാരും വിശമത്തോടെ ബ്ലോത്തറേല്‍ കുത്തിയിരുന്നു.

ശക്തമായ മഴയും കാറ്റും, തടയാന്‍ ശ്രമിച്ചവരെ തള്ളിമാറ്റി പപ്പു ബ്ലോഗവുമെടുത്ത് നേരെ ബൂലോക കടലിലേക്ക്..!

“ഞാനവനെ കൊണ്ടു വരും“ പപ്പു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
ബ്ലോഗു സാഗരത്തിലെ അഗാധതയില്‍ ഒരു കൊമ്പന്‍സ്രാവിന്റെ പിറകെ പോയി പോസ്റ്റും ബ്ലോഗും മുങ്ങിയ നിലയില്‍ പ്രയാസി..! പപ്പൂസ് പ്രയാസിയെ തന്റെ ബ്ലോഗില്‍ കിടത്തി. കൈയ്യിലിരുന്ന ഓ.സി.ആറ് കുടിപ്പിച്ചു.

“യിന്നാടാ യെന്റെ പോസ്റ്റ് നെനക്കാ..!“

“വ്യേണ്ട..! അത് നിങ്ങ തന്നെ വെച്ചൊ“ എനിക്കായി ഒരു പ്വാസ്റ്റു യെവിടേലും ഒണ്ടാകും” അതീ പ്രയാസ്സിയെത്തേടി വരേം ചെയ്യും.”

സ്നേഹത്തോടെ പ്രയാസി പപ്പുവിന്റെ മൊട്ടത്തലയില്‍ തഴുകി.

സന്തോഷം കൊണ്ടൊ വേദന കൊണ്ടൊ പപ്പൂസിന്റെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു. പപ്പുവും പ്രയാസീം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ഒ.സി.ആറ് ബ്ലുമ്മകള്‍ പരസ്പരം കൈമാറി. ഇതു കണ്ട ബൂലോക അരയന്മാറ് അഭിലാഷരയന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ മുക്കാലാ മുക്കാബുലാ പാടി നൃത്തം വെച്ചു.

ശുഭം..!

വാല്‍കഷ്ണം: ആരോടും ചോദിക്കാതെയാ പേരുകള്‍ ചേര്‍ത്തത്..! ആര്‍ക്കും പരിഭവങ്ങളുണ്ടാവില്ലെന്നു കരുതുന്നു. ചേര്‍ക്കാത്തവരെ നിങ്ങളും പരിഭവിക്കരുത്, അവസാനത്തെ മുക്കാബുലയില്‍ നിങ്ങളെല്ലാവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

രണ്ടും ഇഞ്ച്യൂറിയല്‍‌സ് ടു ഹെല്‍ത്ത്..!

2007-12-23T15:35:00.000+03:00

കുറച്ചു നാള്‍ മുമ്പ് ചാറ്റുന്നതിനിടയില്‍ നെറ്റിലെ കൂട്ടുകാരി ഒരു വിശേഷം പറഞ്ഞു. പ്രണയവും പറഞ്ഞു പിന്നാലെ നടക്കുന്ന സുന്ദരനായ ഇംഗ്ലീഷ് സാറിനെ ഒഴിവാക്കാന്‍ അവള്‍ തീരുമാനിച്ചത്രേ. എന്താ കാരണം? അയാളുടെ പുകവലി! (കൊള്ളാം..!) അതറിഞ്ഞപ്പോള്‍ പുകതുപ്പിക്കൊണ്ട് മനസ്സിലേക്ക് ഓടിപ്പാഞ്ഞു വന്ന കുറച്ചോര്‍മ്മകള്‍...

പത്താം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്ന സമയം. വീടിനടുത്തുള്ള ഗുണ്ടുമണിയുമായി ചെറിയൊരു പ്രണയം. അവള്‍ ഏഴില്‍ പഠിക്കുന്നു. വീടിനോടു ചേര്‍ന്നു ഒരു പലചരക്കുകടയുണ്ട്. എന്റെ മാമയാണു നടത്തിപ്പുകാരന്‍. മാമയും ഞാനും നല്ല ദോസ്തുക്കള്‍ ആയിരുന്നു. ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞുള്ള സമയങ്ങളില്‍ മാമയെ സഹായിക്കാന്‍ ഞാനും കൂടും. ഗുണ്ടിന്റെ വാപ്പ നല്ലൊരു വലിക്കാരനായിരുന്നതിനാല്‍ സ്ഥിരമായി സിഗററ്റു വാങ്ങാനായി അവള്‍ കടയില്‍ വരും. മാമയറിയാതെ ഒരു വില്‍‌സു ഞാന്‍ അടിച്ചു മാറ്റി അതിനുള്ളിലെ പുകയിലയൊക്കെ കളഞ്ഞു അവള്‍ക്കുള്ള കത്ത് ഭദ്രമായി ചുരുട്ടി അതില്‍ വെക്കും. കത്തിക്കുന്ന ഭാഗത്തു കുറച്ചു പുകയിലയും ഒട്ടിച്ചു വെച്ചാല്‍ ഒറിജിനല്‍ വില്‍‌സു സല്യൂട്ട് ചെയ്തു മാറി നില്‍ക്കും. വാപ്പക്കു വലിച്ചു ചാകാനുള്ള വില്‍‌സിന്റെ കൂടെ എന്റെ പ്രണയവില്‍‌സും ഞാനവള്‍ക്കു കൈമാറും.

ഒരു ദിവസം ഗുണ്ട് വില്‍‌സും കൊണ്ടു പോയതിനു പിന്നാലെ അവളുടെ വാപ്പ കടയില്‍ വന്നു. മാമയോടായി

“എന്താ റഹീമെ ഇപ്പൊ സിഗററ്റിലും മായമായൊ..!? ഇതു നോക്കിക്കെ മുഴുവന്‍ പേപ്പര്‍ ചുരുട്ടി വെച്ചിരിക്കുന്നു.”

“എല്ലാത്തിലും മായമല്ലെ കാക്കാ.. നോക്കട്ടെ..!“

മാമ അതു വാങ്ങി വേറൊന്നു കൊടുത്തു. അതും വാങ്ങി ഗുണ്ടിന്റെ വാപ്പ പോയെങ്കിലും മാമ ഷെര്‍ലക്ഹോംസിന്റെ പരമ്പരയില്‍ പെട്ടയാളായതുകൊണ്ട് പേപ്പര്‍ ചുരുള്‍ നിവര്‍ത്തി പരിശോധന തുടങ്ങി. ഗുണ്ടിന്റെ വാപ്പയുടെ വരവില്‍ തന്നെ ഞാനിരുന്ന അരിച്ചാക്കു നനഞ്ഞിരുന്നു. രാജസദസ്സില്‍ വിളംബരം വായിക്കുന്നപൊലെ മാമ നീട്ടിപ്പിടിച്ചു വായന തുടങ്ങി. “നീയില്ലാത്ത നിമിഷങ്ങള്‍ എന്തു വിരസമാണു.. ഒരു ചിതയൊരുക്കി അതില്‍ ചാടിയാലൊ എന്നു പോലും ഞാന്‍ ചിന്തിക്കുന്നു..! പറവകളെപ്പോലെ നമുക്കും ചിറകുകളുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ ആരും ശല്യം ചെയ്യാനില്ലാത്ത സ്വപ്നലോകത്തേക്കു പറക്കാമായിരുന്നു” മുഴുവനും വായിച്ചു മാമ എന്നെ സൂക്ഷിച്ചൊന്നു നോക്കി.

“പത്താം കളാസ്സുകാരനായ മരുമകന്‍ കാമുകാ നിന്റെ റേഞ്ച് തലയില്‍ ആപ്പിളുവീണ അങ്ങേരെക്കാളും മുകളിലാണല്ലോടാ..! ഇങ്ങനെ പോയാല്‍ നിനക്കു ചിറകു മുള‍ക്കും..!“

മാമ ആ വിഷയത്തിനു വലിയ പബ്ലിസിറ്റി കൊടുത്തില്ല.

ഗുണ്ടിനെ കുറ്റം പറയാന്‍ പറ്റില്ല, ഒറിജിനലും ഡ്യൂപ്പും തമ്മില്‍ എനിക്കു തന്നെ കന്‍ഫ്യൂഷന്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അതോടെ വിത്സ് പരിപാടി നിര്‍ത്തി. ഗുണ്ടും കുടുമ്പവും അവിടുന്നു മാറിപോയതോടെ ഞങ്ങളുടെ പ്രണയവും സിഗററ്റു പോലെ പുകഞ്ഞു തീര്‍ന്നു.

ഇനിയൊരു പ്രി ഡിഗ്രി പ്രണയം..

പെങ്കുട്ടികള്‍ ചുണ്ടിലും നഖത്തിലും ചായം പുരട്ടുന്നതു എനിക്കു തീരെ ഇഷ്ടമില്ല അന്നും ഇന്നും..! (ലിപ്സ്റ്റിക്കിന്റെയും നെയില്‍ പോളിഷിന്റെയും ഹോള്‍സെയില്‍ പാര്‍ട്ടികള്‍ വാളെടുക്കരുത്..! തികച്ചും വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായം മാത്രം..) അതു കൊണ്ടുതന്നെ അവളുടെ വിരലുകളിലെ ചുവന്ന ചായം കാണുമ്പോല്‍ എനിക്കു വല്ലാത്ത ദേഷ്യം തോന്നും അന്നും ഞാനവളോടു അതിനെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞു.

“വന്യ ജീവികള്‍ ഇരപിടിച്ചിട്ടു നില്‍ക്കുമ്പോലെ, നിനക്കിതു ഒഴിവാക്കിയാലെന്താ..?“

“എനിക്കിതു ഇഷ്ടമാ..!“

“എടൊ അങ്ങനല്ല നഖത്തിന്റെ യതാര്‍ത്ഥ നിറം അതിനെക്കാള്‍ മനോഹരമായൊരു നിറമുണ്ടൊ.. അതിന്റെ മുകളില്‍ വെറുതെ ഈ ചായങ്ങള്‍ പൂശി നശിപ്പിക്കല്ലെ..“

“എന്നാലും എനിക്കിതു ഇഷ്ടമാ..“

ഇവളോടു മര്യാദക്കു പറഞ്ഞാല്‍ ശെരിയാവില്ല, ഞാന്‍ ബൈക്ക് നിര്‍ത്തി ഒരു പാക്കറ്റ് വില്‍‌സു വാങ്ങി..! ഒരെണ്ണം കത്തിച്ചു. വലിച്ചുകേറ്റാനൊരു ശ്രമം നടത്തി. ഹൊ..! കാണുമ്പോലെ വലിയ സുഖമല്ലല്ലൊ ഇതിന്.. ആപാദചൂഢം എരിയുന്നു. വലിച്ചു കേറ്റല്‍ വേണ്ട.. ചുണ്ടിലിരുന്നു പുകഞ്ഞോട്ടെ. കത്തിച്ചുപിടിച്ച വില്‍‌സുമായി വണ്ടി മുന്നോട്ട്. പിറകിലിരിക്കുന്ന നായികയുടെ മോന്തായം ബലൂണ്‍ പോലെ വീര്‍ത്തും വന്നു.

കുറച്ചു നേരത്തെ മൌനത്തിനു ശേഷം ചെല്ലക്കിളി ചോദിച്ചു,

“നീയെന്തിനാ സിഗററ്റു വലിക്കുന്നത്..!?“

“എന്റെ ഇഷ്ടം..!“

“ഇതെന്താ പുതിയ ഒരിഷ്ടം..!?“

“അയ്യൊ പുതിയതല്ല..! ഞാന്‍ പണ്ടെ വലിയൊരു വലിക്കാരനാ.. ദിവസം മൂന്നു പാക്കറ്റു വലിക്കും നിനക്കു ഇഷ്ടമില്ലെന്നു കരുതി വലിക്കാത്തതല്ലെ. ഇനി മുതല്‍ ഇങ്ങനെയാ വ്യക്തിപരമായ വിഷയങ്ങളില്‍ പരസ്പരം അഭിപ്രായം വേണ്ട.. എനിക്കു സിഗററ്റു ജീവനാ..!“

ഗ്ലാസ്സു വഴി ഞാന്‍ നോക്കി അവളുടെ കൈയ്യില്‍ ഒരു ബ്ലെയിഡ്..! ഇവളെന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാ..!? പടച്ചോനെ.. എന്റെ കഴുത്തും അവളുടെ കൈയ്യും തമ്മില്‍ വലിയ അകലമൊന്നുമില്ല. എന്തെങ്കിലും അവിവേകം..ഏയ്..! ചിലപ്പോള്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്യാനാണെങ്കിലൊ.!? പെട്ടെന്നു ഞാന്‍ വണ്ടി നിര്‍ത്തി. നായിക നഖത്തിലെ ചായം ബ്ലെയിഡു കൊണ്ട് ചുരണ്ടുന്നു. ഈ സിഗററ്റ് കൊള്ളാമല്ലൊ..!

“ഡേയ്.. എന്തായിതു എനിക്കു വേണ്ടി ത്യാഗമൊന്നും ചെയ്യേണ്ട.“

“അല്ലെടാ നീ സിഗററ്റു വലിക്കരുത് എനിക്കിതു തീരെ ഇഷ്ടമില്ല. നീ വലിക്കില്ലെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ മനസ്സുകൊണ്ട്
ഞാനൊരുപാടു സന്തോഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. പ്ലീസ് എനിക്കു വേണ്ടി നീയതു കള..”

സങ്കടം കൊണ്ട് അവട കണ്ണും വലി കാരണം എന്റെ കണ്ണും നിറഞ്ഞിരുന്നു. എല്ലാം കൂടി ചുരുട്ടി കൂട്ടി അവള്‍ ദൂരേക്കെറിഞ്ഞു. മൊത്തത്തില്‍ പൊകഞ്ഞോണ്ടിരുന്ന എനിക്കതു വലിയ ആശ്വാസവുമായി.

കോളേജില്‍ കൂടെ പഠിച്ചിരുന്ന സുരേഷിന്റെ വീട്ടിലാ അന്നു ഞങ്ങള്‍ പോയത്. അവന്റച്ഛനുമമ്മയും ജോലിക്കു പോയാല്‍ മിക്കപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ താവളം. ഞങ്ങളുടെ തന്നെ പാചകം അവളുടെ പാട്ട് ആകപ്പാടെ ലൈഫ് ഈസ് ബ്യൂട്ടിഫുള്‍! തിരിച്ചു പോരാന്‍ നേരം സാധാരണ കാമുകരില്‍ കണ്ടു വരാറുള്ള സാധാരണയില്‍ സാധാരണയായ ഒരാഗ്രഹം എനിക്കുമുണ്ടായി. ചെറിയൊരു ടെച്ചിംഗ്..! ടെച്ചിംഗില്ലാതെ എന്തോന്നു പ്രണയം..!

“പിന്നീടാകട്ടെ..!“ മൂന്നുമാസം കൊണ്ട് സ്ഥിരമായി കിട്ടുന്ന മറുപടി, സന്തോഷമായി. “സിഗററ്റു വലിക്കുന്നവന് കൊടുക്കണമൊ എന്നു ആലോചിക്കണം“ അവസാനത്തെ ഈ വാചകം ചുണ്ടിനും മൂക്കിനുമിടയിലുള്ള സംഭവത്തിനു ഒരു വെല്ലുവിളിയായി തോന്നി..! പ്രകോപനപരമായ പല അവസരങ്ങളിലും സംയമനം പാലിച്ചിട്ടുള്ള ഈയുള്ളവനെ കുറച്ചുനാളായി ഇവള്‍ പറഞ്ഞു പറ്റിക്കുന്നു. റൂമില്‍ ആരുമില്ല. നല്ലൊരു റേപ്പിനു പറ്റിയ സാഹചര്യം..! ബാലന്‍ കെ നായര്‍, ടി.ജി. രവി തുടങ്ങിയ പുണ്യവാളന്മാരെ മനസ്സില്‍ ധ്യാനിച്ചു. മനസ്സു പറഞ്ഞു വേണ്ട..! ശരീരം പറഞ്ഞു വേണം..! തര്‍ക്കിക്കാന്‍ സമയമില്ല. അവസാനം മനസ്സും ശരീരവും ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തി. ദൂരദര്‍ശനിലെ ഇതിഹാസ പരമ്പരകളിലെ മുന്നണിപ്പോരാളിയെപ്പോലെ ഞാന്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.. “ആക്രമണ്‍...!!! “

കുറച്ചു സമയത്തേക്കു (കുറച്ചു സമയത്തേക്കു മാത്രം) എന്താണു സംഭവിച്ചതെന്നു ഒരു പിടിയുമില്ല. രണ്ടു കൈയ്യിലും പതിഞ്ഞ നഖത്തിന്റെ പാടും നോക്കി ഞാനൊരു വശത്ത്. കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കി കരയുന്ന അവള്‍ ഒരു വശത്ത്. ഇവളെന്തിനാ കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കി കരയുന്നത്.

“എടൊ ഇങ്ങനെ കരയാനും മാത്രം ഇവിടെ ഇപ്പൊ എന്താ ഉണ്ടായത്.“

അവളെന്നെ രൂക്ഷമായൊന്നു നോക്കി. ചുണ്ടില്‍ ചോര..! റേപ്പു കഴിഞ്ഞ അനുരാധയെപ്പോലെ..!

“നിനക്കു സമാധാനമായാ..? വീട്ടില്‍ ഞാനെന്തു പറയും..?“

“ക്ലാസ്സില്‍ നിന്നും വരുന്ന വഴി ഒരു റേപ്പിംഗ് അറ്റം‌പ്റ്റ് നടന്നെന്നു പറയണം. ഇപ്പോള്‍ അതൊരു ഫാഷനാ..!“

മനസ്സില്‍ കൂടിപ്പോയെന്നു തോന്നിയെങ്കിലും നാവില്‍ വന്നതു ഇങ്ങനെ. പറന്നു വന്ന പൌഡര്‍ ടിന്നില്‍ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു മാറി ഞാന്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു

“ബ്രേക്കു ചവുട്ടിയപ്പോള്‍ ബസ്സില്‍ വെച്ചു സംഭവിച്ചെന്നു പറ. അല്ലെങ്കിലും ഈ ബസ്സുകാരൊന്നും പറഞ്ഞോണ്ടല്ലല്ലൊ ബ്രേക്ക് ചവിട്ടുന്നത്. മാത്രമല്ല ബസ്സില്‍ നിന്നല്ലെ പല മെഗാസീരിയലുകളും തുടങ്ങുന്നതു തന്നെ.“

അങ്ങനെ സംഭവം ബസ്സിന്റെ മണ്ടക്കു വെച്ചു..! അത്യാവശ്യം കൈത്തരിപ്പു തീര്‍ക്കാനും ഈ ബസ്സല്ലെ നമുക്കുള്ളു.

നല്ല റൊമാന്റിക്ക് മൂഡില്‍ ഞാനൊരിക്കലവളോടു ചോദിച്ചു.

“എന്നോടു നിനക്കു ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ഇഷ്ടം തോന്നിയ ദിവസം ഏതാ..!?“

ചെറിയൊരു മൌനത്തിനു ശേഷം.. “അതെ.. അന്നാ സിഗററ്റു വലിച്ചില്ലെ ആ ദിവസം..!“

“കൊള്ളാം അപ്പ അതിനാണല്ലെ എന്നെ പൌഡര്‍ ടിന്നിനെറിഞ്ഞത്..!“

“അതു ഇഷ്ടം കൊണ്ടല്ലെ..!“

സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ ഇതുങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ യുഗങ്ങള്‍ വേണമെന്നു കവികള്‍ പാടിയതു വെറുതെയല്ല..! സൌന്ദര്യപ്പിണക്കങ്ങള്‍ മൂര്‍ച്ചിക്കുന്ന ചില ദിവസങ്ങളില്‍ ഞാനുറക്കെ വിളിച്ചു പറയും ഒരു സിഗററ്റു വലിക്കേണ്ടി വരുമെന്നു തോന്നുന്നു. ഉറക്കെയുള്ള പൊട്ടിച്ചിരിയായിരിക്കും അതിനുള്ള മറുപടി..!

വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു, നദികള്‍ ഗതിമാറിയൊഴുകി, സുനാമിയും കത്രീനയും വന്നു ഇനിയുമെന്തൊക്കെയൊ വരാനിരിക്കുന്നു. ആ ബഹളങ്ങള്‍‍ക്കിടയില്‍ പലതും ഒലിച്ചുപോയി. സിഗററ്റിന്റെ പൊകയടിച്ചാല്‍ കണ്ണു നിറയുന്ന അവസ്ഥയില്‍ ഞാനിന്നും ബ്രൂട്ടിന്റെ സ്പ്രേ പോലെ അതെ ഗുണം അതെ മണം..!

മുറിബീഡിക്കു പുക ചോദിക്കുന്ന മോഡേന്‍ നാരീമണികള്‍ വിലസുന്ന ഈ കാലത്തും സിഗററ്റു വലി കാരണം പ്രണയം കയ്യാലപ്പുറത്തിരിക്കുന്ന ഇംഗ്ലീഷ് സാറിനെ ഓര്‍ത്തു ഒറ്റക്കിരുന്നു കുറെ ചിരിച്ചു. ബംഗ്ലാദേശിയായ റൂംബോയി “ക്യാ ഹുവാരെ ഭായീ പാകല്‍ ആയാ” എന്നുവരെ ചോദിച്ചു. ചിരിക്കാതെ എന്തൊ ചെയ്യുമെന്നു പറ.. “സിഗററ്റു വലി ആരോഗ്യത്തിനും പ്രണയത്തിനും ഒരു പോലെ ഹാനികരം” എന്നു മാറ്റിയിരുന്നെങ്കില്‍ കുറച്ചു കൂടി നന്നായേനെ. ആരോഗ്യം നോക്കാറില്ലെങ്കിലും പ്രണയത്തിനു ആവശ്യത്തിലധികം സ്ഥാനം കൊടുക്കുന്ന കാമുകഹൃദയങ്ങള്‍ കുറച്ചെങ്കിലും അതൊഴിവാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചേനെ..! സിഗററ്റ് കരളിനെയാണെങ്കില്‍ പ്രണയം മനസ്സിനെയാണു കാര്‍ന്നു തിന്നുന്നതെന്നു മനസ്സിലാക്കാത്തിടത്തോളം കാലം..!

രണ്ടും ഇഞ്ച്യൂറിയല്‍‌സ് ടു ഹെല്‍ത്ത്..! പാവം ഇംഗ്ളീഷ് സാര്‍! പാവം കാമുകര്‍..!

ഇങ്ങനെയും ചിലര്‍..!

2007-11-26T13:11:00.000+03:00

"ഒരു വട്ടം കൂടി നാട്ടില്.. ഒന്നു പറന്നെത്താന്‍ കൊതീ..."

സ്റ്റുഡിയൊയില്‍ തിരക്കുള്ള ഒരു വൈകുന്നേരം എന്റെ മൊബൈല്‍ പാടാന്‍ തുടങ്ങി… ആരായിരിക്കും ഈ സമയത്ത്..!?
"ഹലൊ..ഹലോ..!"
"എടാ.. അളിയാ... ഞാനാടാ..!?" മറുവശത്തു നിന്നും പരിചയമില്ലാത്ത ശബ്ദം..!
"നിയാസാണോ..!?" ഞാന്‍ ചോദിച്ചു,
"അല്ലെടാ..റഷീദ്..!"
"ഏതു റഷീദ്..!?"
"എടാ.. ജയന്‍.. ജയന്‍ റഷീദ്..!"
വര്‍ഷങ്ങളായി കാണാതിരുന്ന ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട സന്തോഷത്താല്‍ ഞാനുറക്കെ വിളിച്ചു.. "എടാ..ജയാ..." എന്റെ വിളികേട്ടു സൌദികസ്റ്റമര്‍ തുറിച്ചുനോക്കി.. കല്ലിവല്ലി..! അജ്നബികള്‍ക്കു ഉറക്കെ ഫോണ്‍വിളിക്കാന്‍ പാടില്ലെന്നു നിയമമൊന്നുമില്ലല്ലൊ..! മൈന്റു ചെയ്യാതെ വീണ്ടും വിളിച്ചു. "ജയാ.. എടാ നീയെവിടെ.!? എത്ര വര്‍ഷമായെടാ നിന്നെ കണ്ടിട്ട്..!? നിനക്കെങ്ങനെ എന്റെ നമ്പര്‍ കിട്ടി..!? എന്തൊക്കെയുണ്ടെടാ വിശേഷങ്ങള്‍..!?
"ഞാനിന്നലെ ജോയിയെ കണ്ടു. അവനാ നമ്പര്‍ തന്നത്. എല്ലാം വിശദമായി സംസാരിക്കാം. വ്യാഴവും വെള്ളിയും അവധിയല്ലെ..?" അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടു ഞാന്‍ വോള്‍ട്ടേജ് കുറഞ്ഞ ബള്‍ബുപോലായി.
"എടാ സ്റ്റുഡിയോക്കാര്‍ക്കു എന്തവധി..! കഴിഞ്ഞ മൂന്നു വര്‍ഷമായി പെരുന്നാളുതന്നെ സലാ സമയത്തു ഡാര്‍ക്കുറൂമിലാ ആഘോഷിച്ചത്..!"
"ഓ.കെ.. ഓ.കെ.. എന്തായാലും ഈ വ്യാഴാഴ്ച രാത്രി നമുക്കു എന്റെ റൂമില്‍ ഒരുമിച്ചു കൂടണം.. ഞാനിപ്പോള്‍ കോബാറിലാ.. അളിയാ.. അപ്പൊ വ്യാഴാഴ്ച രാത്രി വണ്ടിയുമായി ഞാനവിടെ എത്തും.. ഓ.കെ.. അവന്‍ ഫോണ്‍ കട്ടു ചെയ്തു.

സ്റ്റുഡിയൊ ജോലികളില്‍ മുഴുകിയെങ്കിലും എന്റെ മനസ്സ് നാട്ടിലേക്കു പറന്നു. സ്കൂളില്‍ എന്റെ ജൂനിയറായിരുന്നു റഷീദ്. അത്യാവശ്യം സാമ്പത്തികമുള്ള കുടും‌ബം, നാലു പെണ്‍കുട്ടികളുടെ ഇടയില്‍ ഒരേയൊരു ആന്‍‌തരി, ഇളയ സന്തതി. പേരു സൂചിപ്പിക്കുന്നപോലെ ജയന്‍ ബോഡി, മുടിഞ്ഞ ഗ്ലാമര്‍, ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും കൈപൊക്കുന്ന ശീലം..! അതു കാരണം എന്നും പ്രശ്നങ്ങള്‍. ഒന്നു രണ്ടുവര്‍ഷത്തെ ഗള്‍ഫുവാസം കൊണ്ട് എടുത്തുചാട്ടം കുറയുമെന്നു കരുതി വീട്ടുകാര്‍ ഗള്‍ഫിലേക്കു പറഞ്ഞു വിട്ടു. അതിനു ശേഷം ഇന്നാണവന്റെ ശബ്ദം കേള്‍ക്കുന്നത്..! എട്ടു വര്‍ഷമെങ്കിലും ആയിക്കാണും അവന്‍ നാട്ടില്‍ നിന്നും പോന്നിട്ട്..!

വ്യാഴാഴ്ച രാത്രി അവന്‍ കൃത്യമായി സ്റ്റുഡിയൊയിലെത്തി, കൌണ്ടറിനകത്തു ചാടിക്കയറി അളിയാ എന്നും പറഞ്ഞു കെട്ടിയൊരു പിടുത്തം..! സ്വഭാവത്തില്‍ ഇവനാ പഴയ ജയന്‍ തന്നെ ഒരു മാറ്റവുമില്ല. പക്ഷെ അവന്റെ രൂപം വല്ലാതെ മാറിയിരിക്കുന്നു..! കൈയ്യില്‍ കുറെ വളയങ്ങളും ചുവപ്പിച്ച തലമുടിയും ചെറിയ ഒരു ടീ ഷര്‍ട്ടും പാവാടപോലത്തെ ജീന്‍സും വല്ലാത്തൊരു കോലം..! ഇതായിരിക്കും ലേറ്റസ്റ്റ് ഫാഷന്‍ ഞാന്‍ ആത്മഗതിച്ചു. ഒരു കിളിമാസ് കാറും അതിനുള്ളില്‍ അതിനെക്കാള്‍ അടിപൊളി മ്യൂസിക് സിസ്റ്റവും അവന്‍ രക്ഷപ്പെട്ടു എന്നെനിക്കു തോന്നി. അതുപോലൊരു കാറില്‍ യാത്ര ചെയ്യാന്‍ പറ്റിയ ഗമയില്‍ ചാരിക്കിടന്നുകൊണ്ട് അവനോടു ചോദിച്ചു, "എടാ എത്ര വര്‍ഷമായി നീയിവിടെ..!?"
"ഒന്‍പതു വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞളിയാ..!"
"നീയിതുവരെ നാട്ടില്‍ പോയില്ലെ..!?"
"കഴിഞ്ഞമാസം 20 ദിവസത്തേക്കു പോയി വന്നു..!"
"ഒന്‍പതു വര്‍ഷം നിന്നിട്ടു ഇരുപതു ദിവസം മാത്രം..!" കേട്ടിട്ടു വട്ടായി.
"അതെ അവിടെ ആരെക്കാണാനാ.. അവിടെ നിന്നാല്‍ എനിക്കു ഭ്രാന്തു പിടിക്കും ഞാന്‍ തിരിച്ചു പോന്നു..!" അവന്റെ നിരാശകലര്‍ന്ന വാക്കുകളില്‍ വിഷമം തോന്നി. പിന്നെ ഞാനൊന്നും ചോദിച്ചില്ല.

കോബാറിലുള്ള കൊട്ടാരസദൃശ്യമായ ഒരു വീടിനു മുന്നില്‍ കാര്‍ നിന്നു. ഇതാണെന്റെ സാമ്രാജ്യം..! ഞാന്‍ ഞെട്ടി..! ഇവിടാ നീ താമസിക്കുന്നത്..!? ഞാനിവിടത്തെ ഡ്രൈവറാടാ.. ഒന്‍പതു കൊല്ലം കൊണ്ട്.. അരാംകൊയിലെ പൈലറ്റാ എന്റെ കഫീല്‍ (സ്പോന്‍സര്‍), കാര്‍ പാര്‍ക്കു ചെയ്തു കൊണ്ട് അവന്‍ പറഞ്ഞു. പുറത്തു വല്ലാത്ത തണുപ്പ്.. മഞ്ഞുണ്ട് ഞാന്‍ കോട്ടിന്റെ പോക്കറ്റില്‍ നിന്നും മങ്കിക്യാപ്പെടുത്തു തലയില്‍ ഫിറ്റു ചെയ്തു. ആ‍ദ്യമായാ ഒരു സൌദിയുടെ വീടിന്റെ മതില്‍കെട്ടിനുള്ളില്‍... അവിടുത്തെ ഔട്ട്‌ഹൌസിലേക്കു അവനെന്നെ ക്ഷണിച്ചു, നൈറ്റ്ക്ലബ്ബു പോലുള്ള ഒരു റൂമിലേക്കു കയറി. കുറെ കളര്‍ ലൈറ്റുകളും രണ്ടുമൂന്നു അലമാരപോലുള്ള ബോക്സുകളും മൈക്കും.. ഇവനെന്തു പറ്റി..! ഒറ്റക്കുള്ള ജീവിതം കൊണ്ടു വട്ടായാ..! അപ്പോഴേക്കും അടുക്കളയില്‍ നിന്നും അവനൊരു കുപ്പിയുമായി വന്നു. അതുയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ചു എന്നോടായി "വോഡ്ക..! ഞാന്‍ ബഹ്‌റൈനില്‍ നിന്നും കൊണ്ടു വന്നതാ.. നീ കഴിക്കുമല്ലൊ!?"
"ഏയ്..ഇല്ല..!"
"എന്തു പറ്റി നീ ബിയറും വോഡ്കയും കഴിക്കുമായിരുന്നല്ലൊ!?"
"ഇങ്ങോട്ട് പാക്ക് ചെയ്തതോടെ നിര്‍ത്തി.. അതുമല്ല പോകുന്നതിലും സ്പീഡില്‍ തിരിച്ചു വരുന്നു.!"
"ശെരി ഞാന്‍ നിര്‍ബന്ദിക്കുന്നില്ല" ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് മ്യൂസിക് അവന്‍ പ്ലെ ചെയ്തു.. അവിടം കുലുങ്ങുന്ന പോലെ തോന്നി. അത്രക്കു ഉച്ചത്തില്‍..! "എടാ സൌദി വഴക്കു പറയില്ലെ..!?" എനിക്കു പേടിയായി.
"ഇല്ലെടാ.. നീ ധൈര്യമായിരിക്ക് അവര്‍ക്കു എന്റെ ഈ വട്ടുകളൊക്കെ അറിയാം, ഇങ്ങോട്ടു ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല.." അപ്പോഴാണു ചുമരിലെ ഫോട്ടോകള്‍ ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചത്. സുന്ദരിയായ ഒരു ഫിലിപ്പിനി പെണ്ണിനേയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ടുള്ള അവന്റെ പോസുകള്‍..! ആകാംഷയോടെ ഞാന് ‍ചോദിച്ചു,
"ആരാടാ ഇവള്‍..!?"
"എന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ ഗേള്‍ഫ്രണ്ട്..! ഇവിടുത്തെ ജോലിക്കാരി. ഓരോ "പ്രശ്നങ്ങള്‍" ഉണ്ടാകുമ്പോള്‍ സ്പോന്‍സര്‍ ഓരോന്നിനെ പറഞ്ഞു വിടും.. ഇതു അവസാനം വന്നത്.. നീയിങ്ങു വന്നെ.. അവനെന്നെ അടഞ്ഞു കിടന്ന ഒരു മുറി തള്ളിത്തുറന്നു അകത്തോട്ടു കൊണ്ടുപോയി. കട്ടിലില്‍ ഫിലിപ്പിനിപ്പെണ്ണു മൂടിപ്പുതച്ചു കിടന്നുറങ്ങുന്നു..! അകത്തു കയറിയതിനെക്കാള്‍ സ്പീടില്‍ ഞാന്‍ പുറത്തേക്കിറങ്ങി..! അവന്‍ കൂളായി എന്നോട് എടാ.. ഇതെന്റെ ബെഡ‌്റൂമാ.. സോറി ഞങ്ങളുടെ..! നമുക്കകത്തിരിക്കാം. വേണ്ട അവളുറങ്ങിക്കോട്ടെ. നമുക്കു പുറത്തിരിക്കാം ഞാന്‍ തിരികെ പഴയ സോഫയില്‍ വന്നിരുന്നു.

അവന്‍ വീണ്ടും വോഡ്ക ഗ്ലാസ്സിലേക്കു പകര്‍ന്നു അതു ഫിനിഷു ചെയ്തു. "എടാ നീ ഇതിന്റെ ശബ്ദമൊന്നു കുറച്ചെ.. വിശേഷങ്ങള്‍ ചോദിക്കട്ടെ..!? നിന്റെ ഉമ്മയും വാപ്പയും എന്തു പറയുന്നു?" എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടു അവന്‍ വല്ലാതെ ചിരിച്ചു..! "അവര്‍ രണ്ടും പോയെടാ..! മൂന്നു വര്‍ഷത്തിനു മുന്‍പ് വാപ്പയും കഴിഞ്ഞ മാസം ഉമ്മയും.. നീ അറിഞ്ഞില്ലെ..!? അവന്‍ സി.ഡി പ്ലെയര്‍ ഓഫ് ചെയ്തു. "സത്യത്തില്‍ ഞാനറിഞ്ഞില്ലായിരുന്നെടാ.." വല്ലപ്പോഴും വീട്ടില്‍ വിളിക്കുന്നതൊഴിച്ചാല്‍ നാടുമായി എനിക്കു യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലായിരുന്നു എന്നതാണു സത്യം. "കൊള്ളാം നല്ലത്" അവന്‍ തുടര്‍ന്നു. "അവസാനമായി വാപ്പ എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു, കുറെ സംസാരിച്ചു, അവസാനം ഒരു വെള്ളമുണ്ട് വേണമെന്നു പറഞ്ഞു, വാപ്പ ആദ്യമായി ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചതാണ്, നമ്മുടെ സുള്‍ഫി നാട്ടില്‍ പോകാന്‍ നില്‍ക്കുന്നു, ഞാനൊരു മുണ്ടുവാങ്ങി കവറില്‍ വാപ്പയുടെ പേരുമെഴുതി റൂമില്‍ വെച്ചു, വന്നു വാങ്ങിക്കാന്‍ സുള്‍ഫിയും കൊണ്ടു കൊടുക്കാന്‍ ഞാനും മറന്നു. സുള്‍ഫി പോയി പിറ്റെ ദിവസം വാപ്പ മരിച്ചെന്നും പറഞ്ഞു നാട്ടില്‍ നിന്നും ഫോന്‍ വന്നു..! അവസാനമായി പുതപ്പിക്കാനായിരിക്കും വാപ്പ എന്നോടു മുണ്ട് ചോദിച്ചത്. എനിക്കാ ആഗ്രഹം സാധിച്ചു കൊടുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല..! വീണ്ടും അവന്‍ വോഡ്ക ഗ്ലാസ്സിലേക്കു പകര്‍ന്നു.

ഉമ്മ ഒരുപാടു പ്രാവശ്യം വിളിച്ചിട്ടു എനിക്കു നിന്നെക്കാണാന്‍ കൊതിയാവുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോഴൊക്കെ ഞാന്‍ അടുത്ത മാസം വരാം അതിനടുത്ത മാസം വരാമെന്നുള്ള മറുപടികൊടുത്തു എന്റുമ്മായെ പറ്റിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു ദിവസം സ്പോന്‍സര്‍ ടിക്കറ്റും പാസ്പോര്‍ട്ടും കൈയ്യില്‍ തന്നിട്ടു എത്രയും പെട്ടെന്നു നാട്ടില്‍ പോകാന്‍ പറഞ്ഞു..! പറഞ്ഞുവിടാന്‍ ഞാനെന്തു തെറ്റു ചെയ്തെന്നു ചോദിച്ചപ്പൊഴേക്കും, ഉമ്മ ഹോസ്പിറ്റലിലാണെന്നും അവിടെ നിന്നും ഡോക്ടര്‍ വിളിച്ചിരുന്നു എന്നുമുള്ള സ്പോന്‍സറിന്റെ മറുപടിയില്‍ ഞാന്‍ വിയര്‍ത്തു, എനിക്കു ചുറ്റും ഇരുള്‍പരക്കുന്നതായി തോന്നി, വല്ലാത്ത ഒരു ഭയം എന്നെ പിടികൂടി, ഒട്ടും സമയം കളയാതെ ഞാന്‍ നാട്ടിലെത്തി. എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ നിന്നും നേരെ മെഡിക്കല്‍ കോളേജിലേക്ക്..! നാട്ടില്‍ നിന്നു പോരുമ്പോള്‍ എന്റുമ്മ വളരെ ആരോഗ്യവതിയായിരുന്നെടാ.. ഒന്‍പതു വര്‍ഷത്തെ മാറ്റം..! തളര്‍ന്നുറങ്ങുന്ന ഉമ്മായെ ഞാന്‍ തട്ടി വിളിച്ചു. ഉമ്മാ.. ഉമ്മാ.. ഞാന്‍ വന്നു.. ഉമ്മയുടെ റഷീദ് വന്നു… പക്ഷെ നിര്‍ഭാഗ്യവാനായ എന്നെ തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയാത്ത വണ്ണം ഉമ്മായുടെ ബോധം മറഞ്ഞിരുന്നു. മൂന്നു ദിവസം എന്റുമ്മായുടെ അരികില്‍.. ആ ഹോസ്പിറ്റലില്‍.. പക്ഷെ ഒരിക്കല്‍പ്പോലും ഉമ്മയെന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല..! നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചുപോലുമില്ല..! റഷീദെ എന്നുള്ള ഒരു വിളിക്കായി ഒരു ചിരിക്കായി രാത്രിയും പകലും ഞാന്‍ കാത്തിരുന്നു. അവസാനതുള്ളി വെള്ളം എന്റെ കൈകൊണ്ടു കൊടുക്കുമ്പോള്‍ ആ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞൊഴുകുകയായിരുന്നു. എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവുമൊ..!? ഉമ്മാ.. ഒരിക്കലെന്നെ മോനെ എന്നു വിളിക്കൂ.. ഞാന്‍ ഹൃദയം പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു… ആ കരച്ചിലിനൊടുവില്‍ അവസാന ശ്വാസവും നിലച്ചു എന്റ്റുമ്മ യാത്രയായി.. അവന്റെ വാക്കുകള്‍ ഇടറിയിരുന്നു. ആ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞൊഴുകി. വല്ലാത്തൊരു നിര്‍ജ്ജീവാവസ്ഥയില്‍ ഞാനെല്ലാം കേട്ടിരുന്നു.

അവന്‍ കുപ്പി മുഴുവനും കാലിയാക്കി. മൈക്കു കൈയ്യിലെടുത്തു.
"നിനക്കു കവിത ഇഷ്ടമാണൊ..!?" അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടു ഞാനമ്പരന്നു.! ഞാനൊരു കവിത ചൊല്ലാന്‍ പോകുന്നു. ഇവിടുത്തെ ജീവിതം എനിക്കു സമ്മാനിച്ച ഒരേയൊരു നല്ല ഗുണം,,!
അവനുച്ചത്തില്‍ ചൊല്ലി…..

"അച്ഛനുറങ്ങി കിടക്കുന്നു നിശ്ചലം
നിശബ്ദത പോലുമിന്നു നിശബ്ദമായി
വന്നവര്‍ വന്നവര്‍ നാലുകെട്ടില്‍ തങ്ങി-
നിന്നതേയുള്ള നിഴലുകള്‍ മാതിരി....."

അതു ചൊല്ലിത്തീര്‍ത്തവന്‍ അടുത്തതിലേക്കു കടന്നു..

"അങ്കണത്തൈമാവില്‍ ‍ നി-
ന്നാദ്യത്തെ പഴം വീഴ്കെ
അമ്മതന്‍ നേത്രത്തില്‍ നി-
ന്നുതിര്‍ന്നു ചുടു കണ്ണീര്‍"

ആ കവിതകള്‍ക്ക് അവന്റെ മധുരമായ ശബ്ദത്തില്‍ ജീവന്‍ വെച്ചന്നു തോന്നി.
കത്തിജ്ജ്വലിക്കുന്ന അവന്റെ അന്തരാത്മാവില്‍ നിന്നും ഉരുകിയൊലിക്കുന്ന ലാവാ പ്രവാഹം പോലെ..! ജീവിതത്തില്‍ ഇത്രയും ഹൃദയ സ്പര്‍ശിയായ ഒരാലാപനം ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടില്ല. അറിയാതെ കവിളില്‍ നനവു ഒലിച്ചിറങ്ങി. കവിതയുടെ അവസാനം അവന്‍ പൊട്ടിക്കരയാന്‍ തുടങ്ങി. വീര്‍പ്പു മുട്ടലിന്റെയും കുറ്റബോധത്തിന്റെയും കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ പെയ്തൊഴിയുന്നതും നോക്കി ഞാനിരുന്നു.

കുറച്ചു നേരത്തെ നിശ്ബ്ദതക്കു ശേഷം അവന്‍ പറഞ്ഞു. എടാ കാശിനു വേണ്ടി നീയിവിടെ അടിഞ്ഞു കൂടരുത്. അമൂല്യമായ ബന്ധങ്ങള്‍ക്കു മുന്നില്‍ കാശിനു പുല്ലുവിലയാടാ..! ഉറ്റവരുടേയും ഉടയവരുടേയും നഷ്ടങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ലക്ഷങ്ങള്‍ കൊണ്ടെന്തു നേട്ടം..! വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടും നാടു കാണാന്‍ കഴിയാത്തതു കൊണ്ടാകാം റഷീദിനെക്കുറിച്ചോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഹൃദയം പടപടാന്നു മിടിക്കാന്‍ തുടങ്ങും..

ഇരുട്ടടി..!

2007-11-10T15:33:00.000+03:00

എന്റെ വീടിനു അടുത്തുതന്നെയാണു മാമയും കുടും‌ബവും താമസിക്കുന്നത്. മാമയുടെ മകള്‍ സുനിത പത്താം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്നു. ഞാന്‍ പ്രി ഡിഗ്രിക്കും! പ്രായത്തില്‍ അവളെന്നെക്കാള്‍ സീനിയറാണെങ്കിലും ബാംഗ്ലൂരില്‍ നിന്നും നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ പറിച്ചു നട്ടതു കൊണ്ട് പാവം എന്റെ ജൂനിയറായിപ്പോയി. അവസാന പരീക്ഷയുടെ സമയമായതു കൊണ്ട് കുറച്ചു ദിവസത്തേക്കു അവള്‍ക്കു എക്സ്ട്രാ ക്ലാസ്സുണ്ടായിരുന്നു. അതു കാരണം സിറ്റിയിലുള്ള സ്കൂളില്‍ നിന്നും ക്ലാസ്സു കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോഴേക്കും സന്ധ്യ കഴിയും.

ഒരു ദിവസം അവളെന്നെ വിളിച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു.. "എടാ…
കുറച്ചു ദിവസമായി രണ്ടു ചെക്കന്മാര്‍ എന്നെ വല്ലാതെ ശല്യം ചെയ്യുന്നു..! "
"ആദ്യം സ്കൂളിനടുത്തുള്ള ബസ്റ്റാന്‍ഡില്‍ നിന്നു ചിരിക്കലായിരുന്നു പണി..!
പിന്നീടു ബസ്സില്‍ കൂടെകയറി നമ്മുടെ സ്റ്റോപ്പ് വരെ വരാന്‍ തുടങ്ങി..!
ഇന്നലെ അവന്മാര്‍ ഇവിടെ വരെ വന്നു..! "
"വീടിന്റെ നടയിലൊ!?" ഞാന്‍ പുലിയായി..!
"അതേടാ എന്നെക്കൊണ്ടാക്കിയിട്ടു തിരിച്ചു പോയി..! "
"നീ മാമയോടു പറഞ്ഞൊ ? "
"പറഞ്ഞു. "
അപ്പോഴേക്കും മാമ വന്നു. "മോനെ തല്ലാനും കൊല്ലാനൊന്നും പോണ്ടാ..ഇവള്‍ക്കു വീണ്ടും പഠിക്കാന്‍ പോകാനുള്ളതാ..നമുക്കു ആള്‍ക്കാരാ‍രാന്നു നോക്കാം. പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി വിടാം. നമ്മുടെ കൈയ്യില്‍ നില്‍ക്കാത്ത കേസാണെങ്കില്‍ കേന്ദ്രകമ്മറ്റിക്കു വിടാം." (എന്റെ പിതാശ്രീയോടു പറയാമെന്ന്!)

പിറ്റെ ദിവസം ഞാനും മാമയും കൂടി ബസ്റ്റാന്‍ഡില്‍ ചെന്നു കാത്തു നിന്നു. വീട്ടില്‍ നിന്നും അര കിലോമീറ്റര്‍ നടക്കണം സ്റ്റാന്‍ഡിലേക്ക്. 6 മണി കഴിഞ്ഞപ്പോഴെ നല്ല ഇരുട്ട്. കരണ്ടും പോയി. സ്റ്റോപ്പിനടുത്തുള്ള ചെറിയ പെട്ടിക്കടയിലെ പെട്രോള്‍ മാക്സിന്റെ വെട്ടം മാത്രം! അപ്പോഴേക്കും ഒരു ഓട്ടൊറിക്ഷ ഞങ്ങളുടെ മുന്‍പില്‍ വന്നു നിന്നു, സ്ഥലത്തെ ചെറിയൊരു പുലിയായ ഓട്ടൊ ഡ്രൈവര്‍ സജി.
സജിയണ്ണന്‍ മാമയോടായി.
"കാക്കാ എന്തിവിടെ നില്‍ക്കണത്..? വീട്ടിലോട്ടാണെങ്കി വരീ ഞാനും അങ്ങോട്ടാ.. "
"എടെ മോളെക്കാത്തു നില്‍ക്കണടെ… അവളിപ്പം വരും, നീ പൊക്കൊ.. "
"മോളിത്ര താമസിക്കണതെന്ത്..!? "
"പത്തിലല്ലേടെ, എക്സ്ട്രാ ക്ലാസ്സുണ്ട്.. "
"അവളൊറ്റക്കാ കാക്കാ പോയി വരണത്..!? "
"ഇല്ലടെ കൂട്ടുകാരികളും ഉണ്ട്.."
"കാക്കാ വരീ ഓരോ തണുത്ത വെള്ളം കുടിക്കാം.. "
"വേണ്ടടെ ഇപ്പൊ കുടിച്ചതെ ഉള്ളു..! "
ഈ മാമയുടെ ഒരു കാര്യം ഞാന്‍ മനസ്സിലോര്‍ത്തു.
"എടെ എങ്കി നീ വാടെ.." മാമയോടു ചോദിച്ചപ്പോഴെ ഞാന്‍ ഓട്ടൊയില്‍ കയറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സന്തോഷത്തോടെ ആരെങ്കിലും വിളിച്ചാല്‍ അന്നും ഇന്നും ഞാന്‍ വേണ്ടാന്നു പറയില്ല..! രസ്നയുടെ കളര്‍വെള്ളവും രണ്ടു കപ്പലണ്ടി മിഠായിയും വാങ്ങിത്തന്നു. അതിന്റെ ഉപകാര സ്മരണയില്‍ ഞങ്ങള്‍ അവിടെ നില്‍ക്കുന്നതിന്റെ കാരണം ഞാന്‍ സജിയണ്ണനോടു പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ പറഞ്ഞു മുഴുമിപ്പിക്കുന്നതിനു മുന്‍പെ സജിയണ്ണന്‍ മാമയുടെ അടുത്തെത്തി.
"ഏതവന്മാരു കാക്കാ നമ്മടെ ഏരിയയില്‍ വന്നു മോളെ ശല്യം ചെയ്യണത്..?
പെണ്‍‌കുട്ടികള്‍ക്കു മനസ്സമാധാനമായി പഠിക്കാന്‍ പോകാന്‍ പറ്റാത്ത സ്ഥിതിയായല്ലൊ..! എന്തായാലും മോളു വന്നിട്ടു നമുക്കൊരുമിച്ചു പോവാം..! "
"എടെ സജീ അടിക്കേന്നും ചെയ്യരുത്..! പറഞ്ഞു വിലക്കി വിട്ടാ മതി..!" കപ്പലണ്ടി മിഠായിയും കടിച്ചു ഓട്ടോയുടെ ബാക്സീറ്റില്‍ ചാരിക്കിടക്കുന്ന എന്നെ മാമ തറപ്പിച്ചൊന്നു നോക്കി.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ബസു വന്നു. സുനിതയും കൂട്ടുകാരിയും ഇറങ്ങി, പിറകെ രണ്ടു ചേട്ടന്മാരും..! പവര്‍കട്ടിന്റെ നിറമായതു കാരണം ആള്‍ക്കാരെ വ്യക്തമാകുന്നില്ല. എന്തായാലും അവളുടെ ഉയരം പോലുമില്ല..!
മുണ്ടും ഷര്‍ട്ടുമാണു പരിഷ്കാരികളുടെ വേഷം. പെണ്‍കുട്ടികള്‍ മുന്‍പേ..കുറച്ചു പിറകിലായി പരിഷ്കാരികള്‍… കുറച്ചു പിറകിലായി ഓട്ടൊയില്‍ ഞങ്ങളും. എടെ സജി ഇവന്മാരെ നമുക്കു വീടിനടുത്തിട്ടു പിടിക്കാം അതുവരെ നീയൊന്നും ചെയ്യരുത്.വീണ്ടും മാമയുടെ ഉപദേശം.

നല്ല ഇരുട്ടുള്ള ഒരു ഭാഗത്തെത്തിയപ്പോള്‍ പരിഷ്കാരികള്‍ പരിഷ്കാരങ്ങള്‍ തുടങ്ങി..! ശൂ..ശൂ.. ഹെലൊ..ഹലോ.. "ഇവന്മാര്‍ ആരെയാടെ ഈ കൈയ്യും കാലും കാണിക്കണത്" സജിയണ്ണന്‍ എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു.
"സുനിതയേയാ അണ്ണാ..!" പെട്ടെന്നു സജിയണ്ണന്‍ വണ്ടി ഓഫാക്കി..! "ഇനിയും കണ്ട്രോളു ചെയ്യാനുള്ള കപ്പാസിറ്റി എനിക്കില്ല" എന്നും പറഞ്ഞു വണ്ടിയില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി ഒരോട്ടം! രണ്ടിനേയും മുണ്ടക്കം പിടിച്ചു. മുണ്ടെനിക്കു പുല്ലാന്നും പറഞ്ഞു രണ്ടാമന്‍ പറന്നു! ഒന്നാമന്‍ മുണ്ടും കൊണ്ടെ പോകൂ എന്നു വാശിപിടിച്ചതു കാരണം സജിയണ്ണന്‍ വല്ലാണ്ടു വയലന്റായി. ഇരുട്ടു കാരണം വീഡിയോക്കു മങ്ങലുണ്ടായെങ്കിലും ഓഡിയോ നല്ല ക്ലീയര്‍ ആയിരുന്നു. ലൈവായി ഇങ്ങനെയൊന്നു കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞ ആത്മനിര്‍വൃതിയില്‍ എല്ലാം മറന്നു ഞാന്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ "എടാ പിടിച്ചു മാറ്റെടാ" മാമയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദം. മാമയും ഞാനും ഇടക്കു വീണിട്ടും അടി പൊട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു വിധം രണ്ടിനേം രണ്ടാക്കി..!

"ഇവനെയൊന്നും ഇങ്ങനെ വെറുതെ വിട്ടാല്‍ പറ്റില്ല! പോലീസില്‍ ഏല്‍പ്പിക്കണം" വല്ലാതെ കിതച്ചു കൊണ്ട് സജിയണ്ണന്‍ പറഞ്ഞു. "എടെ എന്തായാലും നമുക്കു വെട്ടത്തോട്ടു പോകാം" പരിഷ്കാരിയെ ഇനിയും കൈവെക്കുമോ എന്നു മാമക്കു പേടി . "ഇങ്ങോട്ടു വാടാ.. #$^%$#@$#%" മതിലില്‍ ചാരി വെച്ച പരിഷ്കാരിയെ ചുമന്നു കൊണ്ട് വീടിനടുത്തുള്ള ചായക്കടയില്‍ ചെന്നു. പെട്രോള്‍മാക്സിന്റെ വെട്ടത്തില്‍ സജിയണ്ണനെ കണ്ടതും പരിഷ്കാരി ഉറക്കെ നിലവിളിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.."മാമാ..സജിമാമാ……… മാമാ…ഇതു ഞാനാ.. സക്കീര്‍!" ഞാനും മാമയും പരസ്പരം മിഴിച്ചു നോക്കി..! സജിയണ്ണന്‍ പരിഷ്കാരിയെ നോക്കി..!സക്കീറിന്റെ രൂപം അവന്റെ മാതാശ്രീക്കു പോലും തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയാത്ത സ്ഥിതിയിലായിരുന്നു. എന്നിട്ടും സജിയണ്ണന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു! "മോനെ.. സക്കീറെ..നീയായിരുന്നോടാ……" പിന്നീടു അവിടെ നടന്നതു ഏതു കഠിന ഹൃദയന്റേയും കരളലിയിക്കുന്ന കാഴ്ചയായിരുന്നു.

പഴയകാല മലയാളം,തമിഴ്,ഹിന്ദി സിനിമകളിലെ ക്ലൈമാക്സു മുഴുവന്‍ അവിടെ അരങ്ങേറി. ആലിംഗന ബദ്ധരായുള്ള അവരുടെ കരച്ചിലില്‍ പ്രകൃതിപോലും കണ്ണീര്‍ പൊഴിച്ചു, മഴപെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി, കരണ്ടു വന്നു. സജിയണ്ണന്റെ സിറ്റിയില്‍ താമസിക്കുന്ന അടുത്ത ബന്ധുവിന്റെ മകനാണു ഈ പരിഷ്കാരി എന്നറിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഞാന്‍ മാമയോടായി പറഞ്ഞു. "മാമാ നല്ല മഴ അപ്പൊ നമുക്കങ്ങോട്ട്…!" പോകുന്ന വഴി മാമ എന്നോടായി പറഞ്ഞു "സജിയുടെ ബന്ധുവായതു നന്നായി. ഇനി ശല്യം ഉണ്ടാവില്ല." "അതെ മാമാ അവര്‍ കുടുമ്പക്കാരായി എന്നാലും ഇല വന്നു മുള്ളീ വീണാലും മുള്ളു വന്നു ഇലയില്‍ വീണാലും ആര്‍ക്കാ മാമാ ഇപ്പൊ കേട്!?" "സക്കീറിന്.!"

നാശം നിങ്ങളെന്തിനാ ഇതഴിച്ചത്..!?

2007-10-16T14:36:00.000+03:00

കുറെ നാളായുള്ള ആഗ്രഹമാണു കോട്ടും ടൈയും കെട്ടി ഒരു ഫോട്ടൊ എടുക്കണമെന്നുള്ളത്. അതിനുള്ള ശരീരപുഷ്ടി ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടു പലപ്പോഴായി മാറ്റിവെച്ചു. സൌദിയില്‍ പോയാല്‍ ആഗ്രഹം ബാക്കിയാകും, പറഞ്ഞു കേട്ടതു വെച്ചു അവിടെ ബ്ലാക്ക് & വൈറ്റാ..(കറുത്ത പര്‍ദയും വെളുത്ത തോപ്പും) കോട്ടു കാണാന്‍ സാധ്യത വളരെ കുറവു, ഒരാഗ്രഹവും ബാക്കിയാകാന്‍ പാടില്ല, നേരെ ഈസ്റ്റുഫോര്‍ട്ടിലേക്കു വിട്ടു. മുന്‍പ് ഒരു ദിവസം ജോലിക്കു പോയ ഡിജിറ്റല്‍ സ്റ്റുഡിയൊ കണ്ടപ്പോള്‍ സുഹൃത്തു പറഞ്ഞു, എടാ നല്ല കലക്കന്‍ ഫോട്ടൊയാ ഇവിടെ, നമുക്കു ഇവിടെ കയറാം. പോടാ.. പോടാ.. ഇവിടെ ഡിജിറ്റലാ ശെരിയാവില്ല (എന്നിട്ടു വേണം ആ പെങ്കൊച്ചിന്റെ മുമ്പീ ചെന്നു പെടാന്‍..). ഡിജിറ്റല്‍ വളരെ മോശമായ എന്തൊ സംഭവമാണെന്നു കരുതി അവന്‍ പിന്നെ മിണ്ടിയില്ല. ആറ്റുകാല്‍ ഷോപ്പിംഗ് കോം‌പ്ലക്സിലെത്തിയപ്പോള്‍ ഉള്ളിലൊരു എന്തൊരാല്‍റ്റി, അവിടെയാണു ആര്‍ച്ചിസ് ഐസ്ക്രീം പാര്‍ലര്‍ ആദ്യമായി ലവളുമായി ഒന്നിച്ചിരുന്നു ഐസ്ക്രീം കഴിച്ച ആ ബഞ്ചില്‍ ഒന്നൂടെ ഇരിക്കാനൊരു മോഹം, അവളില്ലെങ്കിലും പകരം ഫ്രണ്ടിനെ വെച്ചു അഡ്ജസ്റ്റു ചെയ്തു! ഐസ്ക്രീം വാങ്ങി അവന്റെ കണ്ണില്‍ നോക്കിയിരുന്നു, ഇനി എന്നാണിവിടെ!? ബഞ്ചിനോടും ആര്‍ച്ചിസിനോടും വിട പറഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങി.

അതിനടുത്തുണ്ടായിരുന്ന ഒരു സ്റ്റുഡിയൊയില്‍ കയറി. സോഡാകുപ്പി ഗ്ലാസ്സും വെളിച്ചെണ്ണയില്‍ മുക്കിയെടുത്ത തലയും ഗൌരവം ഫിറ്റു ചെയ്ത മുഖവുമായി ഒരു പരിഷ്കാരി ചേട്ടന്‍, കഴുത്തില്‍ കുറെ ഫിലിം റോള്‍(ഒക്കെ എക്സ്പെയര്‍ ആയിരിക്കും) ഒരു കൈയ്യില്‍ ക്യാമറ മറ്റെ കൈയ് കൊണ്ടു പ്രിന്ററിലെ C.M.Y.K യില്‍ കറക്കി കുത്തുന്നു, ആകെ മൊത്തം ഒരു ബിസി സെറ്റപ്പ്. ചേട്ടാ ഫോട്ടൊയെടുക്കണം, ഞങ്ങളെയൊന്നു നോക്കുകപോലും ചെയ്യാതെ ഉടന്‍ മറുപടി പി.പി യൊ ഫുള്ളൊ!? കെ.പിയെ നന്നായറിയാം (നല്ലവരാ..) ഫുള്ളു എന്നും കേള്‍ക്കുന്നതാ, എന്താടെ ഈ പി.പി.!? എടാ പാസ്പോര്‍ട്ടു സൈസല്ലെ എടുക്കേണ്ടതു, ഇവനിത്രയും അറിവാ..!? ഞാന്‍ കൂട്ടുകാരനെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി. അതെ ചേട്ടാ പി.പി തന്നെ, കോട്ടുണ്ടൊ ചേട്ടാ!? ഉണ്ടോന്നൊ!? അതെന്തു ചോദ്യമാടെ എന്ന ഭാവത്തില്‍ ഒരു നോട്ടം, എല്ലാം അകത്തുണ്ട് ചെന്നു റെഡിയാകൂ.. ഇപ്പൊ റെഡിയാക്കിത്തരാം ഞാനും അവനും കൂടി അകത്തേക്കോടി.

എന്തൊരു ഇരുട്ടാടെ ഇവിടെ ഇവിടുന്നെടുത്താല്‍ പടം തെളിയുമൊ!? പൈസ വെള്ളത്തിലായതു തന്നെ, അവന്റെ മാന്യമായ സംശയം എനിക്കും തോന്നാതിരുന്നില്ല. അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന വലിയ ഫ്ലാഷ്‌ലൈറ്റില്‍ ഒന്നിന്റെ മണ്ട്ക്കു കുറച്ചു നേരം അവന്‍ പണിതു. ക്ടിഷ്യൂം..ഒരു മിന്നല്‍.. കോറസ്സായി ആ.. എന്നരൊച്ചയും.. കിട്ടേണ്ടതു കിട്ടിയപ്പോള്‍ അവനവിടെയുണ്ടായിരുന്ന കസേരയില്‍ മര്യാദക്കു ചെന്നിരുന്നു. ഞാനതു കണ്ടതായി ഭാവിച്ചില്ല സങ്കടം വന്നാലൊ!? മുടി ചീകാനായി ചീര്‍പ്പെടുത്തു, മുന്‍പു വന്ന ആരെയും ഒഴിവാക്കാതെ പല സൈസിലുള്ള ഒരു കളക്ഷന്‍ തന്നെ ഡൌന്‍ ലോഡു ചെയ്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്! ഇതിനെക്കാള്‍ നല്ലതു കൈ തന്നെ, പൌഡര്‍ ഉപയോഗിക്കാത്തതു കൊണ്ടു കുറച്ചു പൌഡറെടുത്തു തറയില്‍ തട്ടി, കുനിഞ്ഞിരിക്കുന്ന അവനോടു ചോദിച്ചു എടാ കോട്ടെവിടെ? ഹാംഗറില്‍ തൂങ്ങിയാടുന്ന കോട്ടു ചൂണ്ടി അവന്‍ വീണ്ടും കുനിഞ്ഞിരുന്നു, ഇവനെന്തു പറ്റി! ഷോക്കിനെക്കുറിച്ചു ചോദിക്കാത്തതു കൊണ്ടുള്ള പിണക്കമായിരിക്കും.

കോട്ടു കണ്ടപ്പോള്‍ സമാധാനമായി ചേട്ടന്‍ പുളുവടിച്ചതല്ല, പക്ഷെ ഇതെന്തു കോട്ടാണു!? സിനിമയിലും ടി.വിയിലുമൊന്നും ഇമ്മാതിരി മോഡല്‍ കണ്ടിട്ടില്ല! കൂടെ പടിച്ച സന്തോഷിന്റെ അപ്പാപ്പനെ പാക്ക് ചെയ്തപ്പം കോട്ടു നേരിട്ടു കണ്ടതാ അതും ഇതു പോലല്ല, ഇനി ഏതു മോഡലായാലും ഫോട്ടൊയും കൊണ്ടെ പുറത്തിറങ്ങൂ..കോട്ടിനകത്തു കേറി കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കിയ ഞാന്‍ നാണം കൊണ്ടു വിരല്‍ കടിച്ചു പോയി. വീട്ടില്‍ മീന്‍ കൊണ്ടു വരുന്ന സാറാ ചേച്ചിയുടെ ചട്ടപോലുണ്ട്! ചേച്ചി മീന്‍‌കൊട്ട തലയില്‍ വെക്കുമ്പോള്‍ മിഡിലാ ഒബ്ലാംഗേറ്റ മൊത്തം ഔട്ടാ..! അതു പോലെ പാസ്പോര്‍ട്ടു കമ്പോസിങിന്റെ പരിധിക്കു പുറത്തു ഐറ്റംസ് നടിമാരുടെ തുണിമാതിരി മൊത്തം കീറികിടക്കുന്നു, വയറിന്റെ ഭാഗത്തായി വലിയൊരു ഹോള്‍..! ഇതേതൊ മിസ്സൈലു കൊണ്ടു മരിച്ച സായിപ്പിന്റേതാ..ഇതിന്റെ പേരും കോട്ടെന്നാണൊ!?

എടാ ആ ടൈ ഇങ്ങെടുത്തെ.. അവന്‍ സമാധിയായിരിക്കുന്ന കസേരയുടെ മുകളില്‍ തൂങ്ങിയാടുന്ന ഒരെ ഒരു ടൈ ചൂണ്ടി ഞാന്‍ പറഞ്ഞു, ഒരു അനക്കവുമില്ല..! എടാ.. ഞാന്‍ വീണ്ടും വിളിച്ചു, ഒരൊറ്റ വലി ടൈയ്യുടെ കെട്ടഴിഞ്ഞു അവന്റെ കയ്യില്‍, ഇതിനു ഇത്രയും നീളമുണ്ടോന്നും ചോദിച്ചു അവനതെന്റെ കൈയ്യില്‍ തന്നു. നാശം നീയെന്തിനാ ഇതഴിച്ചതു? നിനക്കിതു കെട്ടാന്‍ അറിയാമൊ? പിന്നെ ടൈ കെട്ടല്‍ എന്റെ പാര്‍ട്ട് ടൈം പണിയായിരുന്നില്ലെ.. നീയതു കഴുത്തിലോട്ടു ചുറ്റിക്കെ, അവനെന്നെ സഹായിക്കാന്‍ കൂടി. ഞങ്ങളാല്‍ കഴിയുന്ന രീതിയില്‍ അതിന്റെ മേല്‍ പണിതു, നോ രക്ഷ..! മുന്‍പു ഒരു പ്രാവശ്യമെങ്കിലും കെട്ടിയിരുന്നെങ്കില്‍ ആ രീതി ഫോളൊ ചെയ്യാമായിരുന്നു, അകലെയുള്ള സ്കൂളില്‍ പഠിച്ച ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത പ്രിയപെങ്ങള്‍ ലോറി തട്ടി മരിച്ചതു കാരണം ബാക്കിയുള്ള സന്താനങ്ങള്‍‍ക്കൊക്കെ അടുത്തുള്ള പള്ളിസ്കൂളില്‍ പഠിക്കാനായിരുന്നു ഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ചത് (ഞാന്‍ സെന്റിയായി). ഷര്‍ട്ടിന്റെ കോളര്‍ ബട്ടന്‍ ഇട്ടിട്ടു നമുക്കു വീണ്ടും ട്രൈ ചെയ്യാം..! എന്റെ കഴുത്തിനു പിടിച്ചുള്ള ഈ കലാപരിപാടിയില്‍ അവന്‍ വല്ലാത്ത ആത്മസംതൃപ്തി അനുഭവിക്കുണ്ടായിരുന്നു.(ദുഷ്ടന്‍)

സര്‍വ്വശക്തിയുമെടുത്ത് കോളറിലെ ബട്ടന്‍സ് അവനിട്ടപ്പോഴേക്കും എന്റെ കണ്ണു പുറത്തേക്കു തള്ളി..എന്റെ ഭാഗ്യത്തിനു അപ്പോഴേക്കും സ്റ്റുഡിയൊ ചേട്ടന്‍ ക്യാമറയുമായി വന്നു. തോല്‍‌വികളേറ്റു വാങ്ങാന്‍ ചന്തുവിന്റെ ജീവിതം പിന്നെയും ബാക്കി ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു കൊണ്ടു ടൈ ചേട്ടന്റെ കയ്യില്‍ കോടുത്തു. ഞങ്ങള്‍ കെട്ടിയ കെട്ടു കൈ കൊണ്ടഴിക്കാന്‍ ഒരു ശ്രമം നടത്തി പരാജയപ്പെട്ടപ്പോള്‍ കടിച്ചഴിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. നിങ്ങളെന്തിനാ ഇതഴിച്ചതു..? എന്നെ വിളിച്ചാല്‍ പോരായിരുന്നൊ..? ചേട്ടന്‍ സീരിയസ്സായി. നോക്കെടാ.. അകത്തു കയറി റെഡിയാകാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടു പറയണ കണ്ടില്ലെ ഞാന്‍ ഇടക്കണ്ണിട്ടു അവനെ നോക്കി, അവന്‍ ഇടക്കണ്ണിട്ടു ഫ്ലാഷിനെ നോക്കി. ചേട്ടന്‍ ടൈ സ്വന്തമായി കഴുത്തില്‍ ചുറ്റി കുറച്ചു നേരം ആഡ് മള്‍ട്ടിപ്പിള്‍ സബ്സ്ട്രാക്റ്റ് ഇങ്ങനെ പല രീതികള്‍ പരീക്ഷിച്ചു, അപ്പോഴുള്ള ആ പരാക്രമം ഒന്നു കാണേണ്ടതു തന്നെയായിരുന്നു. സംഭവം ചേട്ടനും അറിയില്ല.. ചിരിക്കാതിരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. നാശം ശരിയാകുന്നില്ലല്ലൊ.. ഞാന്‍ ദാ വരുന്നു.. ചേട്ടന്‍ പുറത്തേക്കു പോയി. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പുതിയൊരു ടൈയുമായി വന്നു. ഷര്‍ട്ടിന്റെ കോളര്‍ വെല്‍ഡ് ചെയ്തു വെച്ചിരിക്കുന്ന എന്റെ കഴുത്തില്‍ ടൈ ഫിക്സു ചെയ്തു. സാമാന്യം തുറിച്ച കണ്ണുകളുമായി ഞാന്‍ ഫോട്ടോക്കു പോസ് ചെയ്തു. രണ്ടു പ്രാവശ്യം ക്ലിക്കി. ചേട്ടാ ഒരു ഫുള്‍ ഫോട്ടൊ ഫ്രീയില്ലെ? (ആ രൂപത്തിലുള്ള ഒരു ഫുള്‍ ഫോട്ടൊ ഞാന്‍ വല്ലാതെ കൊതിച്ചു പോയിരുന്നു) പാസ്പോര്‍ട്ടിന്റേതു വലുതാക്കിതരാം. കോട്ടിനെക്കുറിച്ചു പുറം ലോകം അറിയുമെന്ന പേടിയായിരിക്കും. എപ്പോള്‍ കിട്ടും? പതിനഞ്ചു മിനുട്ട് കഴിഞ്ഞു വരൂ..

പുറത്തിറങ്ങി കുറച്ചു വായിനോക്കി. മനസ്സമാധാനം കിട്ടാത്തതുകൊണ്ടു പറഞ്ഞതിലും നേരത്തെ സ്റ്റുഡിയോയില്‍ ചെന്നു. ഇപ്പോള്‍ തരാം ചേട്ടന്‍ ഡീസന്റ് ആയി. കൂ.. ഡെവലപ് മെഷീന്‍ കൂവി..നെഗറ്റീവു പുറത്തേക്കു ചാടി. നെഗറ്റീവു നോക്കിയ ചേട്ടന്‍ നേരെ സ്റ്റുഡിയോക്കകത്തേക്കു പോയി. തിരിച്ചു വന്നു ചമ്മിയ ചിരിയോടെ മൊഴിഞ്ഞു സോറി ഒരു ഫ്ലാഷു വര്‍ക്കായില്ല ഒന്നു കൂടി എടുക്കാം. സമയമില്ലാത്ത നേരത്തു ഞാനെന്റെ സതീര്‍ത്ഥ്യനെ നോക്കി. അവന്‍ ഒന്നുമറിയാത്ത രീതിയില്‍ സുപര്‍ണ്ണയുടെ(നമ്മുടെ വൈശാലി) ഫോട്ടോയും നോക്കിയിരിക്കുന്നു. തമ്മില്‍ ലപ്പാണെന്നു തോന്നും അമ്മാതിരി കോന്‍സ്ട്രണ്ന്റേഷന്‍. വീണ്ടും ടൈ കെട്ടുന്ന കാര്യമോര്‍ത്തപ്പോള്‍.., വേണ്ട ചേട്ടാ ഇതു പ്രിന്റെടുത്തു തന്നാ മതി പെട്ടെന്നു പോണം ഞാന്‍ തിടുക്കം കൂട്ടി. കണ്ണു തുറിച്ചു ഡ്രോപ്ഷാഡോയും ഇന്നര്‍ഷാഡോയും 100% അപ്ലൈ ചെയ്തിരിക്കുന്ന ആ ഫോട്ടൊക്കു ചേട്ടന്‍ മുഴുവന്‍ കാശും വാങ്ങിയില്ല.

ആ വിലപ്പെട്ട ഫോട്ടൊ കളയാതെ ഇന്നും ഞാന്‍ സൂക്ഷിക്കുന്നു. ഒരു ടൈ കെട്ടലിന്റെ ഓര്‍മ്മക്കായി. പിന്നീടു ജീവിതമാകുന്ന നാടകവേദിയില്‍ നാലു വര്‍ഷത്തോളം ഒരു സ്റ്റുഡിയോയില്‍ ഡിജിറ്റല്‍ ഫോട്ടൊഗ്രാഫറായി അഭിനയിച്ചപ്പോള്‍ എത്രയോ പേര്‍ക്കു ടൈ കെട്ടിക്കൊടുത്തിരിക്കുന്നു. ജുബ്ബയുടെ മുകളില്‍ ടൈ കെട്ടിനിന്ന ബംഗ്ലാദേശിയും തോപ്പിനു മുകളില്‍ ടൈ കെട്ടിയ യെമനിയും ടൈ അഴിഞ്ഞു പോയതു കൊണ്ടു എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ പകച്ചു നിന്ന പാക്കിസ്ഥാനിയും ഒരു പാടു ചിരിപ്പിച്ചെങ്കിലും അതിലേറെ ചിന്തിപ്പിച്ചു..!.സായിപ്പിന്റെ സംസ്കാരം ഒരു പാടു വെറുക്കുന്നവര്‍ പോലും ദേശഭാഷാ വിത്യാസമില്ലാതെ അവന്റെ ഈ വേഷം വല്ലാതെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഒരു ഫോട്ടൊക്കു വേണ്ടിയാണെങ്കില്‍ പോലും..

മെഡിക്കല്‍ എന്ന പീഡനം

2007-10-03T11:18:00.000+03:00

വിസ വന്നതിനു ശേഷം വീട്ടുകാര്‍ക്കും നാട്ടുകാര്‍ക്കും എന്നോടുള്ള സമീപനങ്ങളില്‍ കാര്യമായ മാറ്റം വന്നു. ഒരു ചിന്ന VIP പരിവേശം! ദിവസങ്ങള്‍ എണ്ണപ്പെട്ട മാറാരോഗിയെ പരിചരിക്കുന്ന പോലെ വീട്ടുകാര്‍ ഒരു വശത്ത്! എത്ര ദിവസമുണ്ടു? എന്നാ പോകുന്നതു? ഗള്‍ഫുകാരന്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ കേള്‍ക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങളുമായി നാട്ടുകാര്‍ മറുവശത്തു! രണ്ടു കൂട്ടരും കൂടി എത്രയും പെട്ടെന്നു എന്റെ കട്ടയും പടവും മടക്കുമെന്നു ഞാന്‍ ഭയന്നു! വിസ ഇത്ര പെട്ടെന്നു വരേണ്ടിയിരുന്നില്ല! നാട്ടിലെ ഓരോ നിമിഷവും വിലപ്പെട്ടതാണെന്നു മനസ്സിലാക്കിയപ്പോഴേക്കും മോഡല്‍ പരീക്ഷ പോലെ മുന്നില്‍ "മെഡിക്കല്‍..."വന്നു നിന്നു!. ഒരു മെനകെട്ട ഏര്‍പ്പാടാണെ ഈ സംഭവം! മാനവും കാശും മാത്രം പോരാ രക്തം മലമൂത്രവിസര്‍ജ്ജ്യനാദികള്‍‌ ഇതൊക്കെ കാണിക്കയായിട്ടും കൊടുക്കണം! ഒരു ദിവസം മുഴുവന്‍ അതിനായി പോയിക്കിട്ടും! മെഡിക്കല്‍ ഫിറ്റായില്ലെങ്കില്‍ പിന്നീടുള്ള ജീവിതം മുഴുവന്‍ ഫിറ്റായി നടക്കേണ്ടിയും വരും. സുഹൃത്തിന്‍‌റെ മെഡിക്കലിനു കൂടെപ്പോയിട്ടുണ്ടു, അന്നവിടെ കണ്ട നീണ്ട ക്യൂവിന്റെ ഉള്‍ഭവസ്ഥാനം കുറച്ചൊന്നുമല്ല ചിരിപ്പിക്കുകയും ചിന്തിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തത്!. (ഇത്രയും തിരക്കുള്ളിടത്തു ഒരു ടോയ്‌ലറ്റു മാത്രം! പ്രവാസിയെ എയര്‍ ഇന്ത്യ മാത്രമല്ല ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നതു കേട്ടൊ!) ഇങ്ങനെ ക്യൂ നിന്നു സാധിക്കേണ്ട കാര്യമാണൊ ഇതൊക്കെ! ഒരാള്‍ പുറത്തു നിന്നാലെ എനിക്കു സ്റ്റാര്‍ട്ടിങ് ട്രബിളാ… അപ്പോഴാ ട്രെയിനിന്റെ ബോഗി പോലെ പത്തമ്പതണ്ണം പിറകെ നില്‍ക്കുമ്പം! അന്നു തന്നെ തല പുകഞ്ഞാലോചിച്ചു അതിനുള്ള മാര്‍ഗം കണ്ടെത്തി.

മെഡിക്കല്‍ ദിവസം രാവിലെ വീട്ടില്‍ നിന്നു തന്നെ ഡിലീറ്റഡ് ഫയല്‍‌സ് പ്രത്യേകം ബോട്ടിലുകളിലാക്കി ആരും കാണാതെ പാന്റ്സിനുള്ളില്‍ തിരുകി, എന്നോടാ കളി! ഇനി പിതാശ്രീയോടു സ്കൂട്ടര്‍ ചോദിക്കണം, ഒരു യഥാര്‍ഥ കാമുകന്റെ ആത്മാര്‍ഥത തെളിയിക്കാനായി ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും സ്കൂട്ടര്‍ ദുരുപയോഗം ചെയ്തതു കാരണം മഞ്ഞ കണ്ടു നില്ക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു. ശക്തമായ ഒരു അപ്പീലിനു ശ്രമിച്ചു ചുവപ്പു വാങ്ങിച്ചു പിടിക്കേണ്ടെന്നു കരുതി കുറച്ചു നാളായി ആ ഭാഗത്തു നോക്കാറേയില്ലായിരുന്നു. എന്നത്തെയുംപോലെയല്ലല്ലൊ ഇന്ന്… അതു കൊണ്ടു തന്നെ ധൈര്യമായി ചോദിക്കാം, ചോദിച്ചു! എന്നെ അല്‍ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടു സന്തോഷത്തോടെ 40-ല്‍ കൂടുതല്‍ സ്പീഡു പാടില്ല എന്ന സ്ഥിരം പല്ലവിയോടെ താക്കോല്‍ തന്നു. സംഭവം ഒന്നു സ്കാനിങിനിട്ടപ്പോഴാണു കാര്യത്തിന്റെ ഗുട്ടന്‍സു പിടി കിട്ടിയതു! എന്‌റെ നാളുകള്‍ എണ്ണപ്പെട്ടിരിക്കുകയല്ലെ, വീടിന്റെ പ്രമാണം ചോദിച്ചാലും ചിലപ്പൊള്‍ തരും. (അതി മോഹമാണു മോനെ...)

മക്കളെക്കാള്‍ പിതാശ്രീ അധികം സ്നേഹിച്ചിരുന്ന ആ സാധനത്തിനോടു ചിലപ്പോഴൊക്കെ എനിക്കു വല്ലാത്ത അസൂയ തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു ഇമ്പോര്‍ട്ടഡ് ചേതക്ക്, സ്വന്തം ശരീരത്തിനു ചേരാത്ത കുറച്ചു എക്സ്ട്രാ ഫിറ്റിംഗ്സുകള്‍ ഉണ്ടെന്നതൊഴിച്ചാല്‍ സംഭവം ഒടുക്കത്തെ ഗ്ലാമറാ….മുന്‍പുണ്ടായിരുന്ന ലോറിയുടെ പാവനസ്മരണക്കായി അതിന്റെ വലിയ രണ്ടു ഹോണെടുത്തു ഇവന്റെ മുമ്പില്‍ ഫിറ്റു ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, കൂടാതെ ചുറ്റിനും കുറെ കമ്പി വേലിയും, അത്യാവശ്യത്തിനു ഉപകരിക്കാന്‍ അവനെ ഉള്ളെങ്കിലും ഈ എക്സ്ട്രാ ഫിറ്റിംഗ്സുകള്‍ക്കെതിരെ എന്നിലെ ചെത്തുപയ്യന്‍ പലപ്പോഴും നിശ്ശബ്ദമായി പ്രസ്താവനകള്‍ ഇറക്കിയിരുന്നു. വലതു കൈ ആക്സിലേറ്ററില്‍ കൊടുത്തു ഇടതു കൈ സീറ്റില്‍ പിടിച്ചു ചരിച്ചു കിടത്തി വീണ്ടും നിവര്‍ത്തി വലതു കാല് തറയിലൂന്നി ഇടതുകാലുയര്‍ത്തി കിക്കറില്‍ അമര്‍ത്തിച്ചവുട്ടി കളരി പഠിക്കുകയാണെന്നു കരുതിയൊ!? ഞാനാ ടൈപ്പല്ല! ഇങ്ങനെയുള്ള അഭ്യാസമുറകള്‍ പ്രയോഗിച്ചാലേ പിതാശ്രീയുടെ ബെസ്റ്റു ഫ്രണ്ടു സ്റ്റാര്‍ട്ടാകൂ…

പ്ലസ്ടു അധ്യാപകനായ സുഹൃത്തിനേയും കൂട്ടി നേരെ മെഡിക്കല്‍ സെന്ററിലേക്കു വിട്ടു. അഭയാര്‍ഥികളെപ്പോലെ കാലത്തെതന്നെ ആളുകള്‍ വന്നു കാത്തുനില്‍പ്പുണ്ടു. അകലങ്ങളില്‍ നിന്നു വരുന്നവരുടെ ചോരയും വിസര്‍ജ്യവസ്തുക്കളും മാത്രമല്ല പോക്കറ്റും കൂടി ടെസ്റ്റു ചെയ്തിട്ടേ ഈ മെഡിക്കല്‍ സെന്ററുകാര്‍ വിടാറുണ്ടായിരുന്നുള്ളു!. എല്ലാവരുടെ കൈയ്യിലും പാര്‍സലുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു! എന്റെ ഐഡിയ ലീക്കായൊ!? അങ്ങനെ വരാന്‍ വഴിയില്ല, എന്നാലും ഒരു സംശയം തോന്നി. പരിസരം ആയതുകൊണ്ടും അറിയാവുന്ന ഒരു ചേട്ടന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നതു കൊണ്ടും എന്റെ എഴുത്തുകുത്തൊക്കെ പെട്ടെന്നു കഴിഞ്ഞു. പോലീസ് സ്റ്റേഷനില് SI യുടെ മുന്നിലേക്കു ആനയിക്കുന്നതു പോലെ ഷര്‍ട്ടൊക്കെ അഴിപ്പിച്ചു ഒരു റൂമിലേക്കു കയറ്റി വിട്ടു. അവിടെയിരുന്ന ഡോക്ടര്‍ സാറിനെ കണ്ടപ്പോള്‍ അറിയാതെ ചിരിച്ചുപോയി. ഒരു ദിവസം എത്രയെന്നു വെച്ചാ!... പാവം കണ്ണടിച്ചു പൊയിട്ടുണ്ടാകും ഒന്നു രണ്ടു പ്രാവശ്യം ചുമക്കാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടു എന്നോടു പൊക്കൊള്ളാന്‍ പറഞ്ഞു. കൂടുതല്‍ വിവരിച്ചാല്‍ എനിക്കു നാണം വരും. അതു കൊണ്ടു ഇത്രേം മതി!.

അടുത്തതു ചെറിയ രണ്ടു കുപ്പികളും തന്നു നേരെ നമ്മുടെ പഴയ ക്യൂവില്‍ കൊണ്ടു നിര്‍ത്തി. ഒരു മാറ്റവുമില്ല പഴയ നീളം പുതിയ ആളുകള്‍. പോക്കറ്റില്‍ തപ്പി സാധനം ഉണ്ടെന്നു ഉറപ്പുവരുത്തി. പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെയല്ല നല്ല സ്പീഡുണ്ട്! അതു കൊണ്ടുതന്നെ പലരുടെയും പോക്കറ്റുകളില്‍ ഞാന്‍ സംശയത്തോടെ നോക്കി! എന്റെ ഊഴം വന്നു, അകത്തു കയറി സാധനം റീഫില്‍ ചെയ്തു അതേ സ്പീഡില്‍ തിരിച്ചിറങ്ങി. വേണ്ടവര്‍ക്കു അതു കൊണ്ടു കൊടുത്തു സമധാനമാകട്ടെ! X-Ray എടുക്കാനായി അടുത്ത റൂമിലേക്കു കയറിയപ്പോള്‍ അവിടെയും ഷര്‍ട്ട് അഴിക്കണം. X Ray എടുക്കാതെ തന്നെ എന്റെ നെഗറ്റീവ് ബോഡി പോസിറ്റീവു വ്യൂവില്‍ കണ്ടതും അവിടെ നിന്ന സിസ്റ്റര്‍മാര്‍ പരസ്പരം നോക്കി ചിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി, അജിതയും വനിതാ കമ്മീഷനും ഈ പീഡനം കാണുന്നില്ലല്ലോ! വലിയ ഒരു യന്ത്രത്തിന്റെ ഇടക്കു കയറ്റിനിര്‍ത്തി! ഉടനെ തന്നെ പൊയ്ക്കൊള്ളാന്‍ പറഞ്ഞു അധികം നിന്നു ആ യന്ത്രത്തിന്റെ വെട്ടമെങ്ങാനും തട്ടി വടിയായാലോന്നു പേടിച്ചിട്ടായിരിക്കും! എന്തായാലും അതുങ്ങളുടെ മുന്നീന്നു രക്ഷപ്പെട്ടു!

മെഡിക്കല്‍ സെന്ററില്‍ ചെന്ന നേരം മുതല്‍ ഞാനാ സിസ്റ്ററിനെ ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു, ക്ലോസപ്പ് പരസ്യത്തിലെ പെണ്ണിനെ തോല്പ്പിക്കണ ചിരി. ആ സിസ്റ്ററിന്റെ വിളിയും കാത്തു അവിടുത്തെ ബഞ്ചില്‍ ഞങ്ങളിരുന്നു. എടാ ഇഞചക്ഷന്‍ വാങ്ങണമെങ്കില്‍ ഇതു പോലുള്ള സിസ്റ്ററുമാരുടെ കൈയ്യില്‍ നിന്നും വാങ്ങണം. ഞാന്‍ കൂട്ടുകാരനോടു പറഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും ചിരിച്ചു കൊണ്ടു ആ സിസ്റ്റര്‍ അടുത്തേക്കു വിളിച്ചു. മുന്നിലുള്ള കസേരയില്‍ ഇരിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. നീട്ടിയ കൈയില്‍ ഒരു വലിയ റബ്ബര്‍ബാന്‍ഡിട്ടു വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. അറിഞ്ഞു പോലുമില്ല. അത്ര നല്ല ചിരി! ഒളിച്ചു കളിച്ചിരുന്ന ഞരമ്പു പുറത്തേക്കു ചാടിച്ചു സിറിഞ്ചില്‍ കൂടി രക്തം വലിച്ചെടുക്കുന്ന സ്പീഡു കണ്ടപ്പോഴാണു ഇങ്ങനെ ചിരിക്കുന്നതിന്റെ കാര്യം പിടികിട്ടിയതു! പനയില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്നിരിക്കയാ രക്തയക്ഷി! ഇങ്ങനെ അഞ്ചു പേരുടെ ഊറ്റിയെടുത്താല്‍ ഒരു ഫുള്‍ കുപ്പി കിട്ടും! രക്തബാങ്കില്‍ കൊണ്ടു വില്‍ക്കാനാ… വൈകുന്നേരം റിസള്‍ട്ടു തരാമെന്നുപറഞ്ഞു വീണ്ടും ചിരിച്ചു. എനിക്കപ്പോള്‍ ചിരിയൊന്നും വന്നില്ല. അല്ലെങ്കിലും രക്തത്തില്‍ തൊട്ടുള്ള കളി പണ്ടേ എനിക്കിഷ്ടമില്ല!

ഇനി വൈകുന്നേരം വരെ കാക്കണം, ജനിച്ചതിനു ശേഷം ആദ്യമായാ ഇങ്ങനെയൊരു ഫുള്‍ടെസ്റ്റ്! ആകെ ടെന്‍ഷന്‍. ഫിറ്റാകുമൊ!???

എന്റെ സ്വന്തം ഫ്രീവിസ

2007-09-21T22:21:00.000+03:00

എങ്ങനെയെങ്കിലും ഗള്‍ഫിലേക്കു പറക്കണമെന്നു മനസ്സില്‍‌ പ്രതിഞ്ജയെടുത്തു നടക്കുന്ന കാലം, വിസ ഉടനെ ശെരിയാകുമെന്നു വിളിക്കുമ്പോഴെല്ലാം ചേട്ടന്‍ പറയുന്നുണ്ട്! ക്ഷമ കെട്ടു അതിന്റെ പേരില്‍ വീട്ടില്‍ ബന്ദും ഹര്‍ത്താലുമൊക്കെ നടത്തി, അനാവശ്യമായ കേന്ദ്ര (ഫാദര്‍ജി) ഇടപെടല്‍ മൂലം പലതും വിജയിച്ചില്ല !ശക്തമായ ഒരു ലാത്തിച്ചാര്‍ജു നേരിടാനുള്ള ശക്തി എന്റെ സിംഗിള്‍ പാര്‍ട്ടിക്കു ഇല്ലായിരുന്നു എന്നതാണു സത്യം! അതു കൊണ്ടു തന്നെ SFI പിള്ളേര്‍ അടിവാങ്ങിച്ചു കൂട്ടുന്നതു ടി.വി യിലൂടെ കാണുമ്പോള്‍ അവര്‍ക്കു ഞാന്‍ അഭിവാദ്യങ്ങള്‍ അര്‍പ്പിക്കുമായിരുന്നു. പിന്നീടു ഗാന്ധിയന്‍ മാര്‍ഗ്ഗം ഒന്നു പരീക്ഷിച്ചു നോക്കി, നിസ്സഹകരണം, ഉപവാസം അതായപ്പോള്‍ ആക്രമണം കുറഞ്ഞു ഒന്നുമല്ലെങ്കിലും നല്ലൊരു കാര്യത്തിനു വേണ്ടിയല്ലെ! സ്ത്രീ ജനങ്ങളുടെ ഭാഗത്തു നിന്നു കുറച്ചു സഹതാപതരംഗവും ഉണ്ടായി, അതിന്റെ ഉപകാരസ്മരണക്കായി ഏഷ്യാനെറ്റിലെ സ്ത്രീ സീരിയല്‍ കണ്ടു ഞാനും അവരോടൊപ്പം കരഞ്ഞു .എന്നിട്ടും വിസയുടെ കാര്യത്തില്‍ ഒരും തീരുമാനവും ഉണ്ടായില്ല.

ഇനി ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു പറ്റിക്കുകയാണൊ!? ഏയ്, സ്വന്തം ചോരയല്ലെ അങ്ങനെ ചെയ്യുമൊ!? സ്വയം സമധാനിച്ചു. ആയിടക്കു ചേട്ടന്‍ വിളിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചു, എടാ നിനക്കു വിസ വേണൊ അതിന്റെ കാശു അയച്ചു തന്നാല്‍ മതിയൊ!? എനിക്കു ദേഷ്യവും സങ്കടവും ഒരുമിച്ചു വന്നു, ങ്ഹും! എന്റെ പരിപാവനമായ ഗള്‍ഫു മോഹം മുളയിലെ നുള്ളാനുള്ള പരിപാടിയാണു, ഇങ്ങനെയുള്ള പ്രലോഭനങ്ങള്‍ക്കു മുന്നിലൊന്നും ഞാന്‍ വഴങ്ങില്ല, സുഹൃത്തുക്കളായ ഗള്‍ഫുകാരുടെ ഫലഭൂയിഷ്ടമായ ശരീരവും അവധിക്കു വരുമ്പോഴുള്ള അവരുടെ ആഢം‌ബര ജീവിതവുമൊക്കെ തലയില്‍ കയറി ഫുട്ബോള്‍‍ കളിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ടു കുറെ നാളായി. മാത്രമല്ല എന്റെ കാമുകിയെക്കാളും ഞാന്‍ ഗള്‍ഫിനെ സ്നേഹിച്ചുപോയിരുന്നു! ആയിടക്കുള്ള എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ റീല്‍ പരിശോധിച്ചാല്‍ അതു നിറച്ചും ടി.വി യിലും സിനിമയിലുമൊക്കെ ഞാന്‍ കണ്ടിരുന്ന സുന്ദരമായ ഗള്‍ഫു മാത്രമായിരുന്നു. മഴ കാത്തിരിക്കുന്ന വേഴാമ്പലിനെപ്പോലെ ഞാനുമെന്റെ വിസക്കായി കാത്തിരുന്നു.

കേരളത്തിലെ കുടും‌ബങ്ങളിലെ മുഴുവന്‍ അസന്തുലിതാവസ്ഥക്കും (എനിക്കതിന്റെ അര്‍ത്ഥം ഇതുവരെ പിടികിട്ടിയിട്ടില്ല കേട്ടൊ!) കാരണം പരാഗണ ജീവികളായ പാവം പ്രവാസികളാണെന്നാ‍യിരുന്നു എന്റെ പ്രണയിനിയുടെ കണ്ടെത്തല്‍! അവളെന്റെ ഗള്‍ഫു സ്വപ്നത്തെ ശക്തമായ ഭാഷയില്‍ എതിര്‍ത്തു, തന്റെ വരും കാല കണവന്‍ ഒരു സാധാഗള്‍ഫുകാരനായിക്കാണാന്‍ അവള്‍ക്കു കഴിയില്ലായിരുന്നു. ഗവന്മെന്റു ജോലിക്കു ശ്രമിക്കാനായി പ്രീ ഡിഗ്രി സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റില്‍ ഒന്നു രണ്ടു വിഷയങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്തു വട്ട പൂജ്യമാണെന്ന എന്റെ വിശദീകരണമൊന്നും അവള്‍ ചെവികൊണ്ടില്ല, ഗള്‍ഫു മോഹവും അവളെയും ഒരു തുലാസില്‍ തൂക്കിയപ്പോള്‍ മമ്മൂട്ടിയുടെ വടക്കന്‍ വീരഗാഥയിലെ ഡയലോഗു ഞാനും ഉരുവിട്ടു. എങ്കില്‍ നമുക്കു പിരിയാം എന്ന തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ച അവളുടെ വാക്കില്‍ ഞാനൊന്നു വിറച്ചു! ആ വിറയലില്‍ വര്‍ഷങ്ങള്‍ കൊണ്ടു ഞങ്ങള്‍ പടുത്തുയര്‍ത്തിയ പ്രണയസൌധങ്ങള്‍ തകര്‍ന്നു വീണു! അവിചാരിതമായി അതിനിടയില്‍ പെട്ടുപോയ ഞാന്‍ ആത്മരക്ഷാര്‍ത്ഥം അവളെ നോക്കി കൈ വീശി, അതില്‍ നിന്നും ആത്മാര്‍ത്ഥത എന്ന വലിയൊരു കല്ലെടുത്തു എന്റെ തലയിലേക്കിട്ടു എന്റെ പ്രാണപ്രേയസി നടന്നകന്നു. വര്‍ഷങ്ങള്‍ നീണ്ട പരിശുദ്ധപ്രണയം ( ഇക്കാലത്തു ഈ പദം നിലവിലുണ്ടൊ എന്നറിയില്ല ! മലയാള നിഘണ്ടു നോക്കണം ) ഗള്‍ഫു മോഹങ്ങളില്‍ ഒലിച്ചുപോയി.

അവളകന്നപ്പോഴാണു ഞാനവളെ എത്ര മാത്രം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്നെനിക്കു മനസ്സിലായതു! ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികള്‍ തികച്ചും ഭ്രാന്തു പിടിച്ചതു പോലെ, ഒരൊളിച്ചോട്ടം എനിക്കനിവാര്യമായി തോന്നി. പ്രണയ നൈരാശ്യവും വിസ നൈരാശ്യവും ഒരു പോലെ മനസ്സിനെ മദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു, പതിയെ പതിയെ ഒരു ആധുനിക ദേവദാസ് എന്നില്‍ രൂപം കൊണ്ടു ! ഇനിയും വൈകിയാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ ഈയുള്ളവന്‍ കുപ്പിയേയും കൂട്ടിനൊരു പട്ടിയേയും കൂട്ടു പിടിച്ചാലൊ എന്നു വീട്ടുകാര്‍ ഭയന്നു! അവസാനം കേന്ദ്രം ശക്തമായി പ്രശ്നത്തിലിടപെടുകയും വളരെപ്പെട്ടെന്നു തന്നെ എന്റെ വിസ നാട്ടിലെത്തുകയും ചെയ്തു ( അതിനു പാവം ചേട്ടന്‍ എത്ര മാത്രം കഷ്ടപ്പെട്ടുകാണുമെന്നു വഴിയെ മനസ്സിലാക്കി, അനുഭവമേ ഗുരു! ) താടിവടിച്ചു ദേവദാസിന്റെ മുഷിഞ്ഞ കുപ്പായം ഊരിയെറിഞ്ഞു, താടി ഇനിയും വരും ദേവദാസിന്റെ റോള്‍ പിന്നെയുമെടുക്കാം അങ്ങനെ ഞാനുമൊരു പ്രവാസിയാകാന്‍ പോകുന്നു.

ഫ്രീ വിസ! അതു കൊണ്ടു പേടിക്കാനില്ല! അവിടെ ചെന്നു ഏതു ജോലിയും തിരഞ്ഞെടുക്കാം ബന്ധുക്കളുടേയും സുഹൃത്തുക്കളുടേയും വാക്പയറ്റുകളില്‍ ഞാന്‍ സ്വയം മറന്നു, ഗള്‍ഫു മാര്‍ക്കറ്റുകളില്‍ വില്‍പ്പനക്കു വെച്ചിരിക്കുന്ന ജോലി സാധ്യതകളെക്കുറിച്ചോര്‍ത്തു പുളകം കൊണ്ടു, പ്രീ ഡിഗ്രിയും അല്പസ്വല്പം കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പരിഞ്ജാനവുമുണ്ടെങ്കില്‍ അനന്ത സാധ്യതകളാണവിടെ ഗള്‍ഫു സുഹൃത്തുക്കളും അഭിപ്രായങ്ങളുമായി മുന്നിട്ടു നിന്നു. വിസയെക്കുറിച്ചുള്ള മെസ്സേജുകള്‍ കൊണ്ടു എന്റെ ഇന്‍ബോക്സു നിറഞ്ഞു സന്തോഷം കൊണ്ടു ചിലയവസരങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ ഹാങ് ആയി, രണ്ടു പടങ്ങള്‍ വെട്ടി മൂന്നാമതൊരു ബാക്ക് ‍ഗ്രൌണ്ടില്‍ ഒട്ടിക്കുന്ന വിദ്യ കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ കൂടി എനിക്കറിയാമായിരുന്നു ( ഫോട്ടൊഷോപ്പിന്റെ നാലു ടൂളുകള്‍ അത്രമാത്രം ) ആ കാരണം കൊണ്ടു എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഇടയിലെ വലിയൊരു ഗ്രാഫിക് ഡിസൈനര്‍ ആയിരുന്നു ഞാന്‍ .ഈ കഴിവും കൊണ്ടു ഒരിക്കല്‍ പ്രശസ്തനായ ഒരു സംവിധായകന്റെ ഫോട്ടൊഗ്രാഫിക് സ്റ്റുഡിയോയില്‍ ജോലിക്കു പോയി, ഇവിടെ ഡിജിറ്റല്‍ വര്‍‌ക്കാ ഞങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നതെന്ന റിസപ്ഷനിസ്റ്റായ തരുണീമണിയുടെ വാക്കു കേട്ടു ഡിജിറ്റല്‍ വര്‍ക്കിന്റെ അര്‍ത്ഥം എന്താന്നു അറിയാത്ത എനിക്കു തലകറക്കം വന്നു, ഞാന്‍ നാളെമുതല്‍ വരാമെന്നു പറഞ്ഞു ആദ്യ ദിവസം തന്നെ മുങ്ങി.

അങ്ങനെ വളരെ വലിയ ഒരു എക്സ്പിരിയന്‍സു ഉള്ളതും എന്റെ ആത്മ വിശ്വാസം വര്‍‌ദ്ധിപ്പിച്ചു. വിസയുടെ കൂടെയുള്ള കഫീലിന്റെ( സ്പോന്‍സര്‍ ) പത്താക്ക ( തിരിച്ചറിയല്‍ കാര്‍ഡ് ) യുടെ ഫോട്ടൊകോപ്പിയിലെ ആളുടെ ഫോട്ടൊ കുറച്ചു ഭയപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും ഞാന്‍ ഫ്രീ വിസക്കാരനല്ലെ എന്നോര്‍ത്തു സമധാനിച്ചു. അങ്ങനെ എന്റെ സ്വപ്നവും സത്യമാകുന്നു, ഞാനുമൊരു ഗള്‍ഫുകാരനാകാന്‍ പോകുന്നു.